Στις 10 Ιουνίου 1971 μπήκε στο Δ.Σ. του Παναθηναϊκού. Στις 10 Ιουνίου 2018 έφυγε από τη ζωή. Ο Παύλος Γιαννακόπουλος δεν είναι πια μαζί μας και τα όσα αφήνει θα είναι για πάντα αξεπέραστα…
Όχι φίλε μου. Ο Παύλος Γιαννακόπουλος δεν ήταν ο κλασικός Έλληνας παράγοντας. Δεν ήταν ο ψευτόμαγκας, δεν ήταν ο τραμπούκος. Δεν ήταν όλα αυτά που εσύ έχεις συνηθίσει. Ο Παύλος σου προκαλούσε τον θαυμασμό και τον σεβασμό γιατί όλα όσα έκανε τα έκανε από αγνή αγάπη για την ομάδα του.
Την αγάπησε χωρίς αύριο, είχε τρέλα μαζί της, της έδωσε ό,τι είχε και δεν είχε. Δεν ζήτησε πίσω τίποτα και ποτέ. Τη μεγάλωσε παγκοσμίως, την έκανε γνωστή στα πέρατα της γης. Το «Παύλο Θεέ πάρε την ΠΑΕ» δεν έβγαινε από το στόμα του κόσμου επειδή ήθελε να φύγει αυτός που ήταν στην ΠΑΕ. Έβγαινε γιατί ήθελε τον Παύλο. Είναι πολύ μεγάλη η διαφορά. Τεράστια.
Όσο τεράστια ήταν η συνεισφορά του Παύλου στον σύλλογο. 47 χρόνια μέλος του Παναθηναϊκού. Ακριβώς 47 χρόνια. Ούτε μέρα περισσότερη, ούτε μέρα λιγότερη. 10 Ιουνίου 1971 μπήκε. 10 Ιουνίου 2018 έφυγε από τη ζωή. Σαν να διάλεξε ο ίδιος τη μέρα που θα φύγει… Σαν να ήθελε να κάνει δική του αυτή τη μέρα.
Σήμερα έκλεισε ένας κύκλος που όμοιός του δεν θα συναντήσει όχι μονάχα ο Παναθηναϊκός, αλλά ολόκληρος ο ελληνικός αθλητισμός. Η φιγούρα του μικρού στο δέμας, αλλά ΤΕΡΑΣΤΙΟΥ σε καρδιά Παύλου, θα συντροφεύει για πάντα το ελληνικό μπάσκετ και όχι μόνο.
Ο Παύλος φεύγει από τη ζωή λίγο καιρό μετά τον θάνατο του αδερφού του Κώστα. Η οικογένεια είναι πια πολύ φτωχότερη. Όμως είναι ακόμα εδώ. Ο Θανάσης, ο Δημήτρης. Ο Παύλος δεν μένει πια εδώ, όμως η οικογένεια Γιαννακόπουλου στέκεται. Στέκεται δίπλα στον Παναθηναϊκό για να συνεχίσει την ιστορία. Να συνεχίσει να γράφει μέρες δόξας.

Γράψτε το σχόλιο σας