Ποιον ρόλο λαχταρά να παίξει ο Γιώργος Χωραφάς;

Ο Πάντζης μιλά για τον Χωραφά με συγκίνηση. Στη νέα του ταινία «Η Χαρά και η Θλίψη του Σώματος», που προβάλλεται στις ελληνικές αίθουσες από τις 6/2, και είναι μια ελληνο-βουλγαρο-κυπριακή συμπαραγωγή, ο Γιώργος Χωραφάς κρατά έναν ρόλο μη πρωταγωνιστικό αλλά πολύ σημαντικό για την εξέλιξη της πλοκής.

Είναι ο κακός Μιλέν, ο οποίος χειραγωγεί έναν Κύπριο, τον Ευαγόρα, που τον θεωρεί πατρική φιγούρα και φίλο, σε μια ιστορία παραχάραξης που τελικά τον οδηγεί στη φυλακή.

Ο Χωραφάς δεν είναι αγνώμων! Οι προηγούμενες συνεργασίες του με τον σκηνοθέτη του απέφεραν αξιόλογα βραβεία και εξαιρετικές ερμηνείες ανάμεσα στις οποίες ξεχωρίζει η ερμηνεία του στο «Τάμα» για το οποίο βραβεύθηκε με το Κρατικό Βραβείο Ποιότητας.

Αλλά και ο Πάντζης δεν σταματάει να λέει και να ξαναλέει ότι η ενέργεια του Χωραφά είναι απίστευτη. Μία φορά την εβδομάδα είχε γυρίσματα στη Βάρνα της Βουλγαρίας, και μέσα σε λιγότερο από εικοσιτέσσερις ώρες έκανε το ταξίδι Βάρνα-Βουδαπέστη-Παρίσι μια και τότε έπαιζε σε μια θεατρική παράσταση στην πόλη του φωτός!

Ας δούμε όμως τι μας λέει ο ίδιος Γιώργος Χωραφάς για την πορεία του, για τα ενδιαφέροντα πράγματα με τα οποία καταπιάστηκε τα τελευταία χρόνια, για την προσπάθειά του να ανατρέψει την κλισέ και τσαλακωμένη εικόνα του Έλληνα στο εξωτερικό αλλά και για την επιθυμία του να παίξει το ρόλο ενός…δείτε παρακάτω!

in.gr: Αναρωτιέμαι από πού αντλείτε την απίστευτη ενέργειά σας, και σας το ρωτάω αυτό με αφορμή και την προώθηση της ταινίας σας. Από το πρωί μιλάτε ασταμάτητα για αυτήν και έχει φτάσει απόγευμα. Σε λίγο πρέπει να πάτε στην πρεμιέρα!

Γιώργος Χωραφάς: (γελώντας) Οι δημοσιογράφοι είναι πολλοί και κάνουν διαφορετικές ερωτήσεις. Αλλά να σας πω την αλήθεια πολλές φορές και στην ίδια ερώτηση δίνεις άλλες απαντήσεις. Απαντώντας, ξαφνικά, αρχίζει να φυτρώνει και μια άλλη εξήγηση και μέχρι που να πάρει μορφή, περνάς σε άλλον δημοσιογράφο! (Γέλια). Κι έτσι συνεχίζω μια συζήτηση με τον εαυτό μου; Σας παιδεύω λίγο με τα ελληνικά μου…

in.gr: Όχι καθόλου. Αν δεν μας πίεζε και ο χρόνος…αλήθεια, η τελευταία τριετία, τι σας έχει προσφέρει, ποια θεωρείτε σημεία σταθμούς, τι καινούριο, τι καλό, τι αναπάντεχο σας συνέβη;

Γιώργος Χωραφάς: Μμμμ, καλή ερώτηση. Για να δούμε.

Πρώτον…
Ξανάρχισα θέατρο. Ήταν νομίζω το 2011 με την κόρη του Πίτερ Μπρουκ, Ιρίνα. Ο Μπρουκ είναι ο αγαπημένος μου σκηνοθέτης. Έκανα και ταινίες μαζί του και έμαθα πάρα πολλά πράγματα για τη δουλειά. Η Ιρίνα λοιπόν έχει το δικό της στυλ αλλά ο τρόπος εργασίας τους είναι ο ίδιος: συνεχείς αυτοσχεδιασμοί, ώσπου στο τέλος βγαίνει κάτι που δεν είναι κλισέ, δεν είναι αναμενόμενο. Μιλάμε για μια διασκευή του Πίτερ Παν, μια διασκευή, με το όνομα «Παν». Έπαιζα τον Κάπτεν Χουκ που τον έλεγαν Χουκ. Το έκανα με πολύ κέφι, είχε και μουσικό κομμάτι και οι πειρατές είμαστε σαν πανκ ροκ συγκρότημα. Ήταν πολύ ωραία στιγμή. Παράλληλα…Έκανα και τα γυρίσματα για την ταινία του Πάνζτη.

Αυτός ο δρόμος…
με έφερε να κάνω μια διασκευή για το θέατρο (μιλά για την παράσταση «Ανάμεσα στον Ζορμπά και στον Βούδα» που ανέβασε το 2013). Ήταν η φυσική συνέχεια, ο σταθμός νο 2. ΉΘελα κάτι που να έχει σχέση με την Ελλάδα, με την κρίση, με τα κλισέ που έχουμε για την Ελλάδα, για τον Ζορμπά, για τον Καζαντζάκη και πιάστηκα με τον μύθο αυτό, πώς έφτιαξε ο Καζαντζάκης το μύθο του Ζορμπά.

Τις συζητήσεις που υπάρχουν ανάμεσα στον συγγραφέα και στον Ζορμπά στο ομώνυμο βιβλίο, τις ισορρόπησα με πράγματα από την Ασκητική που γράφτηκε όμως μεταγενέστερα! Σε στιγμές που φιλοσοφούσαν οι δυο τους, υπάρχουν στοιχεία της Ασκητικής που δεν είναι πολύ εξελιγμένα, ακριβώς γιατί ο Καζαντζάκης δίνει τον πρώτο ρόλο στον Ζορμπά. Ήθελα να ξαναπιάσω τις ρίζες, μέσα από την αναφορά στον Γκρέκο και αυτή η διαδικασία με έκανε να δώσω άλλες διαστάσεις του τι σημαίνει να είσαι Έλληνας.

Τρίτος σταθμός
Έζησα μια πολύ ωραία εμπειρία κατά τη συνεργασία μου με τον αγγλο-κύπριο σκηνοθέτη Μάρκο Μάρκου για την ταινία «Παπαδόπουλος και Σία». Με δικά του χρήματα, παραγωγή, προώθηση. Ήταν πολύ άνετη και καλά οργανωμένη παραγωγή, ο σκηνοθέτης πολύ συγκροτημένος. Γνωρίζοντας τον διαδικτυακό κόσμο του σήμερα, επικοινωνώντας καταπληκτικά, με ένα πνεύμα άπιαστο, φευγάτο! Ήταν μια συνάντηση που με εντυπωσίασε. Ο Μάρκου έχει μια ψηφιακή εταιρία που πάει πάρα πολύ καλά. Έκανε οικονομίες. Με τα χρήματα έκανε την ταινία. Όπως και στην ταινία όπου ο ήρωας αναδιπλώνεται αφού δεν μπορεί να εξελιχθεί, έτσι κι αυτός: κάποια στιγμή του πρότειναν να μπει στο Χρηματιστήριο και από αυτό θα έπαιρνε πάρα πολλά χρήματα. Αλλά δεν θα κρατούσε το τιμόνι. Προτίμησε να κάνει τη δουλειά του και να μην δεκαπλασιάσει τα κέρδη του. Αυτό είναι κάτι γενναίο που δεν το κάνουν πολλοί.



Για τον ρόλο του κακού Μιλάν τον οποίο υποδύεται στο «Η Χαρά και η Θλίψη του Σώματος» αναφέρει:

Γιώργος Χωραφάς: Η μία πλευρά είναι ότι εμείς έχουμε χρέος. Αλλά οι Αμερικάνοι δεν έχουν; Έχουν όμως και αεροπλανοφόρα, που δεν έχουμε εμείς! (Γέλια). Είναι δυστυχώς στη ζωή ο νόμος του ισχυροτέρου. Από καταβολής κόσμου ο ισχυρός κάνει αυτά που δεν επιτρέπει στον αδύναμο να κάνει!

in.gr: Τι ρόλο δεν έχετε παίξει και ζηλεύετε;

Γιώργος Χωραφάς: (Κομπιάζει)…αααα! Θα ήθελα να παίξω έναν ρεμπέτη. Βλέπετε το μουστάκι μου; Θα μου άρεσε πολύ. Μου αρέσει πολύ ο Παπαϊωάννου, μου αρέσει ο Βαμβακάρης πολύ σαν συνθέτης! Αν παίξω έναν ρεμπέτη όμως, θα είναι μάλλον από τη Νέα Υόρκη ή το Σικάγο! Έτσι με βλέπω πιο πολύ.

Υπάρχουν κι άλλοι ρόλοι που ετοιμάζω αυτόν τον καιρό αλλά δεν θα πω για αυτούς ακόμη. Μελετάω κάποια σενάρια αυτόν τον καιρό. Είναι πράγματα στα οποία θα κάνω παραγωγή, ίσως και σκηνοθεσία. Όταν γράφεις ο ίδιος, κάνεις την ιστορία τόσο δική σου που προτιμάς να τη σκηνοθετήσεις παρά να παίξεις.

in.gr: Ρόλος ζωής για εσάς;

Είχα πολύ ωραίους ρόλους. Είμαι τυχερός, δεν νομίζετε; Μια μάνα δεν μπορεί να ξεχωρίσει τα παιδιά της! Δεν μπορώ να ξεχωρίσει. Έχω ζήσει τον κάθε έναν από αυτούς. Αν ήταν να κρατήσω δέκα από αυτούς θα μπορούσα εύκολα. Έναν όχι!

Τζένη Παπαγεωργίου

Διαβάστε την υπόθεση της ταινίας, δείτε τους συντελεστές και τις αίθουσες προβολής