«Requiem» Η συμφωνική μουσική του Μίκη Θεοδωράκη
Οπως ο ίδιος, ο μεγάλος συνθέτης λέει: «η βασική διαφορά του από τα προηγούμενα εκκλησιαστικά έργα μου, έγκειται τόσο στην ίδια την υφή του «μέλους», όσο και στην εναρμόνιση του. Από κει και πέρα σημαντική σημασία έχει η χρήση των φωνών της χορωδίας, καθώς και η σχέση ανάμεσα στα τρία βασικά μουσικά υλικά, δηλαδή τους σολίστ, τη μικτή χορωδία και την παιδική χορωδία.
Απαραίτητη θεώρησα την εισαγωγή της γυναικείας φωνής -ως σολίστ- καθώς και τον ήχο της παιδικής χορωδίας. Αυτή η αντίθεση των παιδικών φωνών, σαν μια επιθετική παρουσία της ζωής προς το θάνατο, μας βοηθά πιστεύω για να απολυτρωθούμε από τη μακάβρια θεώρηση ενός αναπότρεπτου αλλά ωστόσο συγκλονιστικού και μυστηριώδους φαινομένου».
Στη συγγραφή τέτοιου είδους έργων, οδήγησε τον Μίκη Θεοδωράκη το δέος που ένιωθε απέναντι στη θρησκευτική μουσική που μικρός άκουγε στην εκκλησία, ξεκινώντας από την «Κασσιανή» το 1942, τη «Θεία Λειτουργία» το 1982 για να φτάσει στο «Ρέκβιεμ» το 1987 σε κείμενο του Ιωάννη του Δαμασκηνού.
Η συναυλία είναι συμπαραγωγή του Μεγάρου Μουσικής με την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών.
Σολίστ της συναυλίας είναι η σοπράνο Μαρίνα Βουλογιάννη, ο τενόρος Βαγγέλης Χατζησίμος, η μέτζο Αλεξάνδρα Παπατζιάκου και ο μπάσος Χριστόφορος Σταμπόγλης.
Συμμετέχει η Χορωδία της ΕΡΤ (διδασκαλία: Δημήτρης Μπουζάνης), η Παιδική Χορωδία Rosarte(διδασκαλία Ρόζη Μαστροσάββα).
Την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών διευθύνει ο Μύρων Μιχαηλίδης.
Πριν την έναρξη της συναυλίας, στις 19:45, θα πραγματοποιηθεί δωρεάν εισαγωγική ομιλία για τους κατόχους εισιτηρίων.
Τρίτη 30 Απριλίου (Ώρα έναρξης συναυλίας: 20:30)
(Ώρα έναρξης εισαγωγικής ομιλίας: 19:45)
Αίθουσα Χρήστος Λαμπράκης
- Έρωτας: Μοίρα που μας ολοκληρώνει ή επιλογή που μας εκθέτει σε άμεσο κίνδυνο;
- Τι μας κάνει να κολλάμε στις «λάθος» σχέσεις;
- «Πράσινο φως» από την Ε.Ε. για 13 προηγμένες και ογκολογικές θεραπείες
- Τσίπρας από τη Λάρισα: Ξεκάθαρος όσο ποτέ για τη «ζωή που δικαιούμαστε» απέναντι στην καθημερινότητα του φόβου και της ανασφάλειας
- Ο πόλεμος των αξόνων
- Απαίσιος και απατεώνας: Ο Τζον Λε Καρέ δημιούργησε τον κακό του The Night Manager έχοντας ως έμπνευση τον πατέρα του






