Για δέκατη χρονιά πραγματοποιείται φέτος το Φεστιβάλ Cult Ταινιών στην Αθήνα, στο Gagrin 205. Με αρχικό του σκοπό να σοκάρει τους κομφορμιστές και χρησιμοποιώντας αρχικά τα VHS “σκουπίδια” των βίντεοκλαμπ, ταινίες γυρισμένες κυριολεκτικά στο πόδι, με υποτυπώδη τεχνικά μέσα, ανειδίκευτα συνεργεία, προχειρογραμμένα σενάρια και αδιάβαστους ηθοποιούς, το Φεστιβάλ Καλτ Ελληνικού Κινηματογράφου έφθασε σήμερα να αποτελεί […]
Για δέκατη χρονιά πραγματοποιείται φέτος το Φεστιβάλ Cult Ταινιών στην Αθήνα, στο Gagrin 205.
Με αρχικό του σκοπό να σοκάρει τους κομφορμιστές και χρησιμοποιώντας αρχικά τα VHS “σκουπίδια” των βίντεοκλαμπ, ταινίες γυρισμένες κυριολεκτικά στο πόδι, με υποτυπώδη τεχνικά μέσα, ανειδίκευτα συνεργεία, προχειρογραμμένα σενάρια και αδιάβαστους ηθοποιούς, το Φεστιβάλ Καλτ Ελληνικού Κινηματογράφου έφθασε σήμερα να αποτελεί «θεσμό» στα κινηματογραφικά δρώμενα της ελληνικής κινηματογραφικής πραγματικότητας.
Περιθωριακές για κάποιους, ανατρεπτικές και με μεγάλη δόση χιούμορ για άλλους, οι ταινίες που επιλέγονται κάθε χρόνο στο Φεστιβάλ Καλτ ταινιών περιλαμβάνει και φέτος μια γενναία επιλογή για τους πιστούς του είδους, ή όσους παρακολουθήσουν πρώτη φορά από περιέργεια.
Τι είναι όμως τελικά cult;
Ο καλλιτεχνικός διευθυντής του φεστιβά Νίκος Τριανταφυλλίδης απαντά: «Το σίγουρο είναι ότι δεν είναι αποκλειστικά trash. Και, βέβαια, ΔΕΝ είναι mainstream. Ας πούμε πως πρόκειται για ταινίες ιδιαίτερης απήχησης με φανατικό, όμως, κοινό που τις ακολουθεί σε πείσμα της τάξης με λατρευτική συνέπεια».
Και συμπληρώνει:
«Τώρα που σχεδόν όλες οι VHS κασέτες έχουν αυτοκαταστραφεί και η οθόνη της τηλεόρασης έχει γεμίσει χιόνια, αυτές οι ταινίες έχουν τη δικιά τους αυτόνομη ζωή στην αιωνιότητα: κωμικοτραγικά trash αριστουργήματα. Ακόμη και κατά λάθος, έστω και εν αγνοία τους, αυτές οι ταινίες κουρελιάζουν κάθε ηθική, κοινωνική και κινηματογραφική σύμβαση.
Δεν ήταν, βέβαια, μόνο αυτό. Αγαπάμε με πάθος τις αποκλίνουσες ταινίες και τους αιρετικούς δημιουργούς, “καλούς” και “κακούς”, από όπου και αν προέρχονται. Έτσι, δεν πρέπει να προκαλεί παράξενες εντυπώσεις η παρουσία στο φεστιβάλ δημιουργών όπως ο Παύλος Τάσσιος (RIP), ο Σταύρος Τσιώλης , ο Γιώργος Νούσιας, ο Πάνος Κούτρας, ο Γιώργος Ζερβουλάκος ή ο Νίκος Αλευράς . Οι έντονες αντιπαραθέσεις του παρελθόντος αμβλήθηκαν εκ των πραγμάτων μέσα από τις ζυμώσεις που φέρνει το πέρασμα του χρόνου όταν η ίδια η ζωή – και ο κινηματογράφος – αφομοιώνουν ότι είναι, τελικά, αληθινό.
Αναμφισβήτητα το φεστιβάλ έχει πλέον ολοκληρώσει την πρωταρχική του αποστολή… Πόσο μάλλον όταν έχουν αλλάξει ριζικά τόσο οι συνθήκες θέασης μιας ταινίας . Καταλυτικό ρόλο έπαιξε το διαδίκτυο: ταινίες-φαντάσματα βρίσκονται πλέον με σχετική ευκολία on line, σκληροπυρηνικοί φανς και μανιακοί συλλέκτες ανταλάσουν μυστικές πληροφορίες και τρομερές δοξασίες και μιά ολoκληρη παραφιλολογία επιστρέφει ψηφιακά . ‘Oσο, όμως το άναρχο πνεύμα του φεστιβάλ ακόμη προκαλεί, όσο συσπειρώνει κάθε λογής σινεφίλ με μιά «θρησκευτική» συνέπεια για να ζήσουμε , έστω και για λίγο, το πάλαι ποτέ «συλλογικό όνειρο», και όσο έχουμε ακόμη την δίψα να βλεπουμε μαζί ταινίες, εμείς θα είμαστε ακόμη εδώ».
Το Φεστιβάλ φέτος περιλαμβάνει:
ΒΡΑΒΕΥΣΕΙΣ των Κρις Σφέτα και Κώστα Τσάκωνα
ΕΙΔΙΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΣΥΝΟΛΙΚΗΣ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ στον σκηνοθέτη Σταύρο Τσιώλη
Q & A με τους Τάκη Σπυριδάκη, Βάσο Γεώργα, Δημήτρη Κολιοδήμο
ΕΠΕΤΕΙΑΚΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ στα καλύτερα χειρότερα των τελευταίων δέκα ετών
ΕΙΔΙΚΟ SECTION “Θυμάμαι τι έκανες πέρυσι το καλοκαίρι” (βουλευτές και βουλευτίνες όπως δεν θέλουν να τους θυμόμαστε)
ΕΙΔΙΚΟ SECTION Αναρίθμητα διαφημιστικά σποτ και «video clips» από τον σκουπιδοτενεκέ των 70s και 80s
LIVE ON STAGE Κακά Κορίτσια, Lost Bodies, Μπάμπης Μπατμανίδης
TRASHATHON PARTY the Cult Edition, μια βραδιά απόλυτης καταστροφής που θα πρέπει να ζήσεις για να πιστέψεις πως υπήρξε.
Στις 30 και 31 Ιανουαρίου, στο Ολύμπια θα πραγματοποιηθεί η συναυλία «Δύο Επέτειοι, Μία Σκηνή» - αφορμή τη συμπλήρωση 30 δημιουργικών χρόνων του συνθέτη Κώστα Λειβαδά και για τα 40 χρόνια της Ορχήστρας Νυκτών Εγχόρδων «Θανάσης Τσιπινάκης» του Δήμου Πατρέων.