Βάλτερ Ούλμπριχτ: Γενικός Γραμματέας του Ενιαίου Σοσιαλιστικού Κόμματος (SED) και ηγέτης της Ανατολικής Γερμανίας, από το 1950 ώς το 1971. Από τους πλέον σκληροπυρηνικούς κομμουνιστές, απέρριπτε την εξομάλυνση των σχέσεων με τη Δυτική Γερμανία. Είναι ο άνθρωπος που σχεδίασε και θεμελίωσε το Τείχος του Βερολίνου, τον Αύγουστο του 1961, με τις ευλογίες του ηγέτη της τότε Σοβιετικής Ένωσης, Νικίτα Χρουστσώφ. Μέχρι και την ημέρα που οι οικοδόμοι έπιασαν δουλειά, ο Ούλμπριχτ διέψευδε τις πληροφορίες για την κατασκευή του. «Οι οικοδόμοι της πρωτεύουσας ασχολούνται ως επί το πλείστον με την ανέγερση κατοικιών και εκεί επιστρατεύουν όλες τις δυνάμεις. Κανείς δεν σκοπεύει να χτίσει τείχος» διαβεβαίωνε τον Ιούνιο του ίδιου χρόνου. Πέθανε το 1973, ενώ δύο χρόνια πριν είχε παραδώσει τα ηνία τού SED στον Έριχ Χόνεκερ.

Έριχ Χόνεκερ: Διετέλεσε γενικός γραμματέας του Ενιαίου Σοσιαλιστικού Κόμματος (SED) και ηγέτης της ΛΔΓ από το 1971 μέχρι το 1989. Το 1961, ως γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής για θέματα ασφάλειας, είχε την πολιτική ευθύνη του σχεδιασμού και της ανέγερσης του Τείχους για λογαριασμό της ηγεσίας του κόμματος. Στις 18 Οκτωβρίου του 1989, δηλαδή λίγες ημέρες πριν την Πτώση του Τείχους και λόγω των μαζικών διαδηλώσεων κατά του αποκλεισμού από τη Δύση, παραιτήθηκε απ’ όλα τα αξιώματα που κατείχε. Το 1993 κρατήθηκε για 163 μέρες στις φυλακές Μοαμπίτ του Βερολίνου, κατηγορούμενος για τον θάνατο Ανατολικογερμανών πολιτών. Πέθανε το 1994 στο Σαντιάγο της Χιλής.


Έγκον Κρεντς:
Ο τελευταίος ηγέτης της Ανατολικής Γερμανίας. Πήρε τη σκυτάλη της ηγεσίας του Ενιαίου Σοσιαλιστικού Κόμματος από τον Χόνεκερ, στις 18 Οκτωβρίου του 1989, αλλά παραιτήθηκε υπό το βάρος των πολιτικών εξελίξεων, λίγους μήνες μετά, στις 3 Δεκεμβρίου του 1990. Το 1997, και ενώ η επανένωση της Γερμανίας μετρούσε ήδη επτά χρόνια «ζωής», ο Κρεντς καταδικάστηκε σε φυλάκιση 6,5 ετών ως συνυπεύθυνος για τον θάνατο αντιφρονούντων που επιχείρησαν να εγκαταλείψουν την Ανατολική Γερμανία. Η ποινή του επιβεβαιώθηκε τελεσίδικα το 1999 και ο Κρεντς παρέμεινε στη φυλακή από το 2000 ώς το 2003. Για το υπόλοιπο της ποινής του τού δόθηκε αναστολή.

Βίλλυ Μπράντ: Το πραγματικό του όνομα ήταν Χέρμπερτ Καρλ Φραμ. Αποτελεί μία από τις σημαντικότερες μορφές στην πολιτική ιστορία της Δυτικής Γερμανίας. Ως δήμαρχος και κυβερνήτης του Δυτικού Βερολίνου, αντιστάθηκε σθεναρά στην ανέγερση του Τείχους και πρωτοστάτησε στη διαδήλωση διαμαρτυρίας, στις 16 Αυγούστου του 1961. Εκλέχθηκε καγκελάριος της πρώην Δυτικής Γερμανίας το 1967 και η πολιτική του είχε ως άξονα το άνοιγμα προς τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης (Οστπολιτίκ). Αυτό το όραμα τού χάρισε το Νόμπελ Ειρήνης, το 1971, αλλά και τον τίτλο του «καγκελαρίου της ειρήνης». Πέθανε από καρκίνο το 1992.

Έριχ Μίλκε: Κομμουνιστής πολιτικός και υπουργός Κρατικής Ασφάλειας από το 1957 μέχρι το 1989. Υπήρξε, δηλαδή, ο ισχυρός άνδρας της Στάζι, και της Ανατολικής Γερμανίας γενικότερα, στον οποίο λογοδοτούσαν 85.000 «επίσημοι» και πάνω από 100.000 ανεπίσημοι πληροφοριοδότες. Με το δίκτυο που είχε αναπτύξει, η Στάζι είχε στα χέρια της στοιχεία για εκατομμύρια πολίτες. Με εντολή του, δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι συνελήφθησαν, βασανίστηκαν και φυλακίστηκαν. Πέθανε το 2000 σε ηλικία 93 ετών.

Γκίντερ Σαμπόφσκι: Μέλος του Πολιτικού Γραφείου του Ενιαίου Σοσιαλιστικού Κόμματος, θα μείνει στην ιστορία ως το μοιραίο πρόσωπο της 9ης Νοεμβρίου 1989. Η τυπική συνέντευξη Τύπου στους Ανατολικογερμανούς και ξένους δημοσιογράφους που προγραμμάτιζε ο Σαμπόφσκι, εξελίχθηκε σε μία από τις σημαντικότερες στιγμές του 20ού αιώνα. Χωρίς να έχει παρατηρήσει πως το σημείωμα που κρατά στα χέρια του αποτελεί ένα ανεπίσημο προσχέδιο νόμου, ο Σαμπόφσκι ανακοινώνει ότι τα συναρμόδια υπουργεία (Εσωτερικών, Κρατικής Ασφάλειας και Δικαιοσύνης) ενέκριναν νέα ταξιδιωτική ρύθμιση που επέτρεπε τη μόνιμη μετεγκατάσταση, αλλά και τα σύντομα ταξίδια στη Δυτική Γερμανία. Στην ερώτηση, δε, του ανταποκριτή του ιταλικού πρακτορείου ειδήσεων ANSA, πότε τίθεται σε εφαρμογή η ρύθμιση, ο Σαμπόφσκι, φανερά αμήχανος, απαντά: «Αυτή η ρύθμιση τίθεται σε εφαρμογή, απ΄ όσο ξέρω, αμέσως. Τίθεται σε εφαρμογή, χωρίς καθυστέρηση». Η απάντηση αυτή έγινε η δήλωση του αιώνα. Οι Ανατολικογερμανοί βγήκαν στους δρόμους. Το λάθος δεν μπορούσε να διορθωθεί χωρίς τη χρήση βίας. Με δεδομένη την αλλαγή στάσης που είχαν υιοθετήσει άλλα κομμουνιστικά καθεστώτα, και κυρίως η τότε ΕΣΣΔ, επικράτησε η σύνεση. Λίγο αργότερα, το Τείχος του Βερολίνου γκρεμιζόταν…

Χανς Μοντρόφ: Μέλος του Ενιαίου Σοσιαλιστικού Κόμματος και τελευταίος πρωθυπουργός της Ανατολικής Γερμανίας, μέχρι τον Μάρτιο του 1990.

Κόνραντ Αντενάουερ: Καγκελάριος της Δυτικής Γερμανίας από το 1949 ώς το 1963 και εκ των ιδρυτών της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης. Από τη θέση του προέδρου της κοινοβουλευτικής επιτροπής των τριών ζωνών κατοχής των δυτικών δυνάμεων (ΗΠΑ, Γαλλία, Ηνωμένο Βασίλειο), κατάρτισε τον νέο καταστατικό χάρτη, δημιουργώντας τον ομοσπονδιακό κράτος της Δυτικής Γερμανίας. Ως καγκελάριος κλήθηκε να διαχειριστεί τις αντιδράσεις από την ανέγερση του Τείχους, ενώ επί θητείας του η Δυτική Γερμανία έγινε πλήρες μέλος του ΝΑΤΟ. Συνέβαλε καθοριστικά στην ανόρθωση της οικονομίας της χώρας, ενώ ως υπέρμαχος της ευρωπαϊκής ιδέας, πρωτοστάτησε στην ίδρυση της ΕΟΚ. Πέθανε το 1967 και για πολλούς θεωρείται ως ο σημαντικότερος Γερμανός πολιτικός όλων των εποχών.

Χέλμουτ Κολ: Ο μακροβιότερος καγκελάριος της Γερμανίας. Διετέλεσε καγκελάριος της πρώην Δυτικής Γερμανίας, από το 1982, και καγκελάριος της ενωμένης Γερμανίας, μέχρι το 1998. Στα χρόνια που προηγήθηκαν του 1982, κατείχε καίριες θέσεις ως μέλος του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος. Χαρακτηρίστηκε «καγκελάριος της ενοποίησης», αφού οι συνομιλίες του με την Μάργκαρετ Θάτσερ, τον Φρανσουά Μιτεράν και τον Τζορτζ Μπους οδήγησαν στη επανένωση της Γερμανίας. Όπως γράφει στα απομνημονεύματά του, το έργο αυτό μόνο εύκολο δεν ήταν, εξαιτίας των ισχυρών αντιδράσεων που προέβαλαν, αρχικά, τόσο η Θάτσερ όσο και ο Μιτεράν.

Μιχαήλ Γκορμπατσόφ: Ηγέτης της πρώην Σοβιετικής Ένωσης από το 1985 μέχρι το 1991 και εμπνευστής της πολιτικής «Περεστρόικα και Γκλάσνοστ» («Ανασυγκρότηση και Διαφάνεια»). Συνυπέγραψε με τον πρώην πρόεδρο των ΗΠΑ Ρόναλντ Ρίγκαν τη συμφωνία καταστροφής των πυρηνικών πυραύλων μέσου βεληνεκούς –συμφωνία που οδήγησε στο τέλος του Ψυχρού Πολέμου. Η πολιτική του έπαιξε σημαντικό ρόλο στην Πτώση του Τείχους του Βερολίνου και την επανένωση της Γερμανίας, καθώς επί των ημερών του καταργήθηκε το Δόγμα Μπρέζνιεφ και επετράπη στις χώρες του Συμφώνου της Βαρσοβίας να επιλέξουν ελεύθερα ποιο δρόμο θα ακολουθούσαν.

Αννα Ανδίρα

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ

Γράψτε το σχόλιό σας

Ακολουθήστε το in.grστο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο in.gr