«Εξεγερσιακό» το κλίμα στη Γαλλία, με πρωτοφανή αποδοκιμασία Σιράκ και Ντε Βιλπέν

28

Την απάντησή τους στον πρόεδρο Σιράκ και τον πρωθυπουργό Ντομινίκ Ντε Βιλπέν ετοιμάζουν τώρα πυρετωδώς ενώσεις φοιτητών και μαθητών και εργατικά συνδικάτα, τα οποία έχουν καλέσει σε γενική απεργία και διαδηλώσεις την Τρίτη, ζητώντας την ακύρωση της νομοθετικής διάταξης που θεσπίζει ιδιαίτερο καθεστώς για τους νέους προσλαμβανόμενους (CPE).

Ενώ η γαλλική νεολαία ζει σε μια σχεδόν «εξεγερσιακή» ατμόσφαιρα αυτές τις ημέρες, με τις κινητοποιήσεις να αγγίζουν ενίοτε και μαθητές δημοτικού, το σύνολο της γαλλικής κοινωνίας εκδηλώνει στις δημοσκοπήσεις μια πρωτοφανή, για την ιστορία της πέμπτης γαλλικής δημοκρατίας, αποδοκιμασία του προέδρου και του πρωθυπουργού. Όπως επίσης και τη συμπαράστασή της στις συνδικαλιστικές κινητοποιήσεις, ενώ είναι χαρακτηριστικό ότι μία πλειοψηφία Γάλλων ζητά να μην υποχωρήσουν τα συνδικάτα εάν δεν ικανοποιηθούν πλήρως.

Από την πλευρά του, ο πρόεδρος της κυβερνώσας UMP και επίδοξος προεδρικός υποψήφιος, Νικολά Σαρκόζι έχει τώρα πολλαπλασιάσει τις ανεπίσημες επαφές του με τα συνδικάτα, ελπίζοντας σε μια ανανέωση του διαλόγου, μετά τις κινητοποιήσεις της Τρίτης.

Η κοινωνική ατμόσφαιρα όμως είναι τέτοια, που σπρώχνει τόσο τα συνδικάτα όσο και τα κόμματα της Αριστεράς να υιοθετήσουν θέσεις πιο μαχητικές από αυτές που θα είχαν, ίσως υπό άλλες συνθήκες, γεγονός που καθιστά πολύ δύσκολη, την ανεύρεση συμβιβασμού ή ακόμα και την έναρξη ενός διαλόγου. Ακόμη και το συνδικάτο της εργοδοσίας, η MEDEF δεν υποστηρίζει πλήρως τα μέτρα Σιράκ-Βιλπέν, περιοριζόμενο σε εκκλήσεις για μετριοπάθεια και διάλογο.

Σύμφωνα με δημοσκόπηση του Ινστιτούτου CSA, που δημοσιεύει σήμερα η εφημερίδα Parisien, το 62% των Γάλλων δεν βρήκε πειστικό το διάγγελμα του προέδρου έναντι 27% που το βρήκε πειστικό. Το 54% των Γάλλων επιθυμεί να συνεχίσουν τα συνδικάτα τις κινητοποιήσεις τους έως την απόσυρση του μέτρου έναντι μόνο 39% που ζητά να σταματήσουν. Το 56% θεωρεί μή ικανοποιητικές τις τροποποιήσεις που προανήγγειλε στο διάγγελμα ο πρόεδρος έναντι 38% που τις βρίσκει ικανοποιητικές.

Οι ηγέτες των φοιτητών και μαθητών συνεδριάζουν σήμερα στη Λίλι για να αποφασίσουν την περαιτέρω πορεία των κινητοποιήσεών τους, ενώ η Εθνική Ένωση Φοιτητών Γαλλίας (UNEF) συνεχίζει τις καταλήψεις εθνικών οδών και σιδηροδρομικών σταθμών. Ηγέτες φοιτητικών ενώσεων δηλώνουν ότι τέτοιες ενέργειες είναι απαραίτητες, μεταξύ άλλων, για να μην εκτραπούν σε βιαιότερες εκδηλώσεις, οι πιο μαχητικοί από τους νέους.

Λέξεις όπως «εξέγερση», «επανάσταση», και «Μάης του 68», εμφανίζονται όλο και πιο συχνά στις εφημερίδες και τα περιοδικά της χώρας καθώς η Γαλλία διερωτάται τώρα για τη σημασία των γεγονότων που ζει, αναζητώντας ομοιότητες και διαφορές στην πολυτάραχη πολιτική της ιστορία.

Απευθυνόμενος στο γαλλικό λαό, το βράδυ της Παρασκευής, ο πρόεδρος Σιράκ προσπάθησε να ικανοποιήσει δύο διαφορετικές πολιτικές ανάγκες. Από τη μια πλευρά, να σώσει την κυβέρνησή του και τον πρωθυπουργό Ντομινίκ ντε Βιλπέν, που λέγεται ότι θεωρεί τον καταλληλότερο ως διάδοχό του και συνεχιστή της γκωλικής παράδοσης, κάτι που επεδίωξε, αρνούμενος να αποσύρει πλήρως το νέο μέτρο. Ταυτόχρονα επιχείρησε να το τροποποιήσει όσο το δυνατόν περισσότερο για να κατευνάσει τις κοινωνικές αντιδράσεις.

Η εκτίμηση της μεγάλης πλειοψηφίας του γαλλικού Τύπου είναι ότι μάλλον απέτυχε, αν και ο πρόεδρος Σιράκ έχει αποδείξει την ικανότητά του να βγαίνει σώος από πολύ δύσκολες συνθήκες.

Οι φοιτητές πάντως που είχαν συγκεντρωθεί στη Βαστίλη, το βράδυ της Παρασκευής, εξερράγησαν όταν άκουσαν τον πρόεδρο να λέει ότι θα θέσει σε εφαρμογή το νόμο. Τα σχόλια του Τύπου είναι εξίσου χαρακτηριστικά: Από τη Liberation που διερωτάται αν ο πρόεδρος είναι σχιζοφρενής έως την Parisien που κάνει λόγο για «αληθινό πολιτικό φιάσκο».

Ο κ. Σιράκ επιδιώκοντας να μην ομολογήσει την ήττα της κυβέρνησης Βιλπέν αλλά και μη διαθέτοντας δυνάμεις να νικήσει στην αναμέτρηση, εξακολουθεί ίσως να ποντάρει στην ενδεχόμενη κόπωση της κοινωνίας. Όσο όμως μια τέτοια κόπωση αργεί να παρουσιαστεί τόσο η πολιτική κρίση στη χώρα γίνεται οξύτερη, υπογραμμίζουν πολιτικοί παρατηρητές, στο Παρίσι.

Από την πλευρά του, ο πρωθυπουργός και πρωτεργάτης της μεταρρύθμισης, Ντομινίκ Ντε Βιλπέν, υπερασπίζεται και σήμερα, με συνέντευξη του, στην Journal de Dimanche τα νέα μέτρα για την αγορά εργασίας εξηγώντας ότι θα βοηθήσουν στην καταπολέμηση της ανεργίας των νέων, απέναντι στην οποία κανείς δεν έχει δικαίωμα να παραμείνει απαθής, όπως λέει, πολύ περισσότερο μετά την πρόσφατη εξέγερση των προαστίων.

Στην πραγματικότητα όμως, εκτιμούν πολιτικοί παρατηρητές, η σύγκρουση και αντιπαράθεση έχει ξεφύγει πια από τα πλαίσια μιας συγκεκριμένης εργασιακής ρύθμισης.

Πρόκειται κατ ουσίαν για τη «συμβολική» αντιπαράθεση δύο κοινωνικών μοντέλων. Η ειρωνεία βέβαια της ιστορίας είναι ότι ο κ. Ντε Βιλπέν, που πιθανότατα θα βγει ο πιο ζημιωμένος απο την κρίση, δεν είναι αυτός που περισσότερο τάσσεται υπέρ του φιλελεύθερου μοντέλου, στο γαλλικό πολιτικό φάσμα. Η μεταρρύθμισή του όμως, πυροδότησε μια εντονότατη και βαθύτατη ανησυχία της γαλλικής κοινωνίας απέναντι στην κατεύθυνση που τείνει να πάρει και η ίδια και η Ευρώπη στο σύνολό της, ανησυχία που εκφράστηκε άλλωστε και πριν από ένα χρόνο με την καταψήφιση της ευρωπαϊκής συνταγματικής συνθήκης, παρά την υποστήριξή της από όλα τα μεγάλα πολιτικά κόμματα.

Η κυβέρνηση «πόνταρε» στην αδυναμία και αμφιθυμία των συνδικάτων και της αριστεράς για να περάσει τη μεταρρύθμιση. Στην πραγματικότητα όμως η κοινωνική ανησυχία και δυσφορία ήταν τόσο έντονη που αντί τα «ημιθανή», κατά πολλούς, συνδικάτα και μια παραπαίουσα, μετά το δημοψήφισμα, αριστερά να εμποδίσουν την έκφρασή της, μοιάζουν τώρα να έχουν αναγεννηθεί. Παρ όλο που η γαλλική αριστερά -και ειδικά το Σοσιαλιστικό Κόμμα- παραμένει βαθύτατα διχασμένη, η κοινωνική πίεση τους υποχρεώνει να τηρήσουν ιδιαίτερα μαχητική και ενωτική στάση. Ήδη χθες πραγματοποιήθηκε για δεύτερη φορά μια άνευ προηγουμένου συνάντηση κορυφής του συνόλου της Αριστεράς, από τους σοσιαλιστές έως τους τροτσκιστές, που απηύθυνε έκκληση στήριξης των κινητοποιήσεων.

ΑΠΕ