Δεινή ήττα για την παράταξη του Σρέντερ στις εκλογές του κρατιδίου του Σάαρ

71

Η προαναγγελθείσα, μέσω των δημοσκοπήσεων, συντριβή των Σοσιαλδημοκρατών (SPD) στις εκλογές που διεξήχθησαν την Κυριακή για την τοπική Βουλή του κρατιδίου του Σάαρ, έγινε πραγματικότητα.

Επιβεβαιώνεται έτσι ότι ο Σεπτέμβριος -κατά τη διάρκεια του οποίου θα διεξαχθούν άλλες δύο τοπικές βουλευτικές εκλογές στα ανατολικογερμανικά κρατίδια του Βραδεμβούργου και της Σαξωνίας (19/9) και δημοτικές στο μεγαλύτερο δυτικογερμανικό κρατίδιο της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας (26/9)- αποτελεί, μαζί με τις μαζικές κινητοποιήσεις διαμαρτυρίας ενάντια στο πρόγραμμα των μεταρρυθμίσεων, την εισαγωγή σε ένα οδυνηρό πολιτικά φθινόπωρο για την κυβέρνηση του καγκελάριου Γκέρχαρντ Σρέντερ.

Σύμφωνα με τα προσωρινά αποτελέσματα, οι Χριστιανοδημοκράτες (CDU) του πρωθυπουργού Πέτερ Μίλερ διεύρυναν την απόλυτη πλειοψηφία που είχαν κερδίσει στην τοπική Βουλή ήδη από το 1999 (45,5%) πλησιάζοντας ένα 48% περίπου, ενώ το SPD έχασε 14 ποσοστιαίες μονάδες, πέφτοντας από το 44,4% στο 30,4%.

Εκτός της κατολίσθησης του SPD, χαρακτηριστικό αυτής της αναμέτρησης είναι η επάνοδος, ύστερα από δέκα χρόνια στο τοπικό Κοινοβούλιο, των δύο μικρότερων κομμάτων, των Πρασίνων και των Φιλελευθέρων (FDP), που ξεπέρασαν το «πλαφόν» του 5%, καθώς και η παραλίγο κοινοβουλευτική εκπροσώπηση του ακροδεξιού Εθνικοδημοκρατικού Κόμματος Γερμανίας (NPD), που ξεπερνά το 4 %.

Ένα ακόμη χαρακτηριστικό είναι η σημαντική μείωση της συμμετοχής στις εκλογές από 68,7% το 1999 στο 56,1%, γεγονός που ερμηνεύεται ως μία γενικότερη απώθηση του εκλογικού σώματος έναντι της πολιτικής, με κύριο «θύμα» της ωστόσο τους Σοσιαλδημοκράτες.

Πρόκειται για την τρίτη κατά σειρά εκλογική ήττα του SPD σε τοπικές βουλευτικές εκλογές αυτόν τον χρόνο, μετά το Αμβούργο και τη Θουριγγία, αλλά και την ιστορική κατολίσθηση στις ευρωεκλογές.

«Νάρκη» η… βοήθεια του Λαφοντέν

Οι λόγοι της συντριπτικής ήττας του SPD στο Σάαρ πρέπει πάντως να αναζητηθούν -πέρα από το γενικότερο ρεύμα κατακραυγής έναντι της κυβέρνησης Σρέντερ σε παγγερμανικό επίπεδο, που κρατά επί μήνες τους Σοσιαλδημοκράτες σε ποσοστά μεταξύ 22% και 24%- και στην ιδιαιτερότητα που απέκτησε η εκλογική αυτή αναμέτρηση λόγω του ρόλου που διαδραμάτισε και συνεχίζει να διαδραματίζει ο πρώην πρόεδρος του SPD, Οσκαρ Λαφοντέν.

Η δραστηριοποίηση του «Ναπολέοντα του Σάαρ» -όπως αποκαλείται συχνά ο Λαφοντέν- στα πλαίσια των «διαδηλώσεων της Δευτέρας» ενάντια στις μεταρρυθμίσεις του Σρέντερ, οι δημόσιες δηλώσεις του περί της αναγκαιότητας να ωθηθεί ο Σρέντερ σε παραίτηση και οι παρασκηνιακές κινήσεις του στην κατεύθυνση της συμμετοχής του στο υπό ίδρυση νέο αριστερό κόμμα από διαφωνούντες του SPD, υπονόμευσε τη θέση του υποψήφιου των Σοσιαλδημοκρατών στο Σάαρ και «πνευματικού υιού» του, Χάικο Μάας.

Η «συμφωνία κυρίων» μεταξύ Λαφοντέν και Μάας, ο οποίος υποστηρίζει μεν τις σκληρές μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας που έχει δρομολογήσει η κυβέρνηση Σρέντερ, αλλά ζητά ταυτόχρονα «εξισορροπητικά μέτρα» κοινωνικής δικαιοσύνης, προέβλεπε τη διακριτική συμμετοχή του Λαφοντέν στον προεκλογικό αγώνα, ως «αριστερή πλαγιοφυλακή», δεδομένου ότι, παρά το γεγονός ότι μετά την αποχώρησή του από την ηγεσία του κόμματος και όλα τα πολιτικά του αξιώματά είναι πλέον «απόβλητος», διατηρεί επιρροή στο κρατίδιό του.

Οι τελευταίες κινήσεις ωστόσο του Λαφοντέν ξεπέρασαν τα συμπεφωνημένα με τον Μάας όρια και η προεκλογική «βοήθεια» έγινε «μπούμερανγκ», συνθλίβοντας τον Μάας μεταξύ της νομιμοφροσύνης έναντι του κόμματος και του Σρέντερ από τη μία πλευρά και τη γραμμή Λαφοντέν από την άλλη.

«Κόμμα… τεφλόν» οι Πράσινοι

Το αποτέλεσμα της εκλογικής αναμέτρησης στο Σάαρ επιβεβαιώνει ταυτόχρονα το φαινόμενο που καταγράφεται στις παγγερμανικής εμβέλειας δημοσκοπήσεις, ότι το πολιτικό κόστος της «Ατζέντα 2010» και ειδικότερα της δέσμης των μέτρων που αφορά στην αγορά εργασίας, το επωμίζονται αποκλειστικά οι Σοσιαλδημοκράτες του Σρέντερ, ενώ, αντίθετα, οι συγκυβερνούντες Πράσινοι όχι μόνο βγαίνουν αλώβητοι, αλλά και κερδισμένοι.

Οι Πράσινοι, στους οποίους οι πολιτικοί αναλυτές δίνουν εδώ και καιρό το προσωνύμιο «κόμμα τεφλόν», αφενός μεν διαχειρίζονται στην κυβέρνηση συνασπισμού «υπουργεία πολυτελείας» (Εξωτερικών, Περιβάλλον, Προστασία Καταναλωτή) μακράν των κρίσιμων τομέων για την οικονομία και την κοινωνική πολιτική, ενώ ταυτόχρονα οι αλλαγές που έχουν σημειωθεί στο σώμα των ψηφοφόρων τους -σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες οι ψηφοφόροι των Πρασίνων έχουν σε σύγκριση με τους ψηφοφόρους όλων των άλλων κομμάτων όχι μόνο το υψηλότερο μορφωτικό επίπεδο, αλλά και την μεγαλύτερη οικονομική ευρωστία- καθιστούν τις περικοπές των κοινωνικών παροχών «δευτερεύον» ζήτημα, που δεν τους «πονάει» ιδιαίτερα.

ΑΠΕ