«Φως» στην υπόθεση κράτησής του στο αεροδρόμιο της Ν.Υόρκης ρίχνει ο Β.Αγγελόπουλος
Με δελτίο Τύπου που κοινοποιήθηκε την Τετάρτη μέσω του ΕΜΠ ο καθηγητής Βένιος Αγγελόπουλος δίνει διευκρινίσεις και ρίχνει φως στην υπόθεση κράτησής του από τις αμερικανικές αρχές στο αεροδρόμιο της Νέας Υόρκης, όπου ανακρίθηκε σχετικά με τη 17Ν.
Με δελτίο Τύπου που κοινοποιήθηκε την Τετάρτη μέσω του ΕΜΠ ο καθηγητής Βένιος Αγγελόπουλος δίνει διευκρινίσεις και ρίχνει φως στην υπόθεση κράτησής του από τις αμερικανικές αρχές στο αεροδρόμιο της Νέας Υόρκης, όπου ανακρίθηκε σχετικά με την τρομοκρατική οργάνωση 17Ν.
Αναφερόμενος στο θέμα που διέρρευσε μέσω δημοσιευμάτων του ελληνικού Τύπου και επιβεβαιώθηκε από την κυβέρνηση της χώρας μας, ο ακαδημαϊκός κ. Αγγελόπουλος σημειώνει ότι κατά την άφιξή του στις 10 μ.μ. την Τετάρτη κρατήθηκε για πεντέμισι ώρες (έως τις 3:30 το πρωί της Πέμπτης) στα γραφεία της Υπηρεσίας Μετανάστευσης του αεροδρομίου JFK της Νέας Υόρκης, «από τις οποίες οι τέσσερις ώρες ήταν απλή αναμονή σε απαράδεκτες συνθήκες».
Συγκεκριμένα, του πήραν δύο φορές πλήρη δακτυλικά αποτυπώματα, φωτογραφήθηκε, μεταφέρθηκε με χειροπέδες πιασμένες μπροστά στη ζώνη από το Τερματικό 1 στο Τερματικό 4, όπου έμεινε να περιμένει επί δύο ώρες φορώντας χειροπέδες στα πόδια, ενωμένες με αλυσίδα 40 εκατοστών. Σκοπός της κράτησής του, σύμφωνα με το δελτίου Τύπου, ήταν μία συνέντευξη με υπάλληλο του FBI, κατά την οποία του ζητήθηκαν πληροφορίες σχετικά με την τρομοκρατική οργάνωση 17Ν.
«Η στάση μου σε αυτή την απαράδεκτη μεταχείριση ήταν ήπια διαμαρτυρία και απαίτηση να με πληροφορήσουν τι κατηγορίες υπάρχουν εναντίον μου και για ποιο λόγο γίνεται αυτό» σημειώνει ο καθηγητής του Εθνικού Μετσόβειου Πολυτεχνείου, και συνεχίζει: «Στην αρχή δεν μου δόθηκε καμία σημασία για δέκα λεπτά, κατόπιν μου είπαν ότι περιμένουν οδηγίες από τα κεντρικά και κάποτε με πληροφόρησαν ότι το FBI θέλει να μου μιλήσει. Οταν είπα ότι για να μου φορέσουν χειροπέδες οφείλουν να πουν για τι με κατηγορούν και να μου παράσχουν νομική βοήθεια, απάντησαν ότι επισήμως βρίσκομαι εκτός αμερικανικού εδάφους και δεν μπορώ να έχω τα ευεργετήματα του νόμου».
»Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης αφέθηκε να υπονοηθεί ότι εάν κατέδιδα ονόματα ως μέλη της 17Ν μπορεί να μου πρόσφεραν και αμοιβή, πράγμα στο οποίο απάντησα ότι δεν έχω τίποτα να πουλήσω. Μετά το τέλος της συνέντευξης μου δόθηκε η άδεια να επιστρέψω στο ξενοδοχείο και ερωτήθηκα εάν διατίθεμαι να έχω και άλλη συνάντηση με ανώτερο στέλεχος του FBI, το οποίο και αποδέχθηκα, δεδομένου ότι δεν έχω τίποτα να κρύψω».
Όπως ακολούθως αναφέρει ο κ. Αγγελόπουλος, θεωρώντας ότι αυτή η κακή μεταχείριση ξεπέρασε το άτομό του και προσέβαλε το ίδρυμα το οποίο εκπροσωπεί και την ελληνική πολιτεία γενικότερα, ζήτησε την προστασία των ελληνικών Προξενικών Αρχών για τη συνέχεια της παραμονής του στη Νέα Υόρκη. Ο πρόξενος κ. Πλατής, σημειώνει, θεώρησε αμέσως το θέμα σοβαρότατο, του παρείχε κάθε τεχνική βοήθεια και από μόνος του ενημέρωσε την κυβέρνηση, ζητώντας οδηγίες.
Το Σάββατο το πρωί, μετά την προσφώνησή του στην έναρξη του συνεδρίου, ο κ. Αγγελόπουλος αναφέρει ότι επικοινώνησε με τον πρόξενο, ο οποίος τον ενημέρωσε ότι είχε επικοινωνήσει με την Αθήνα, ότι ο υπουργός Εξωτερικών είχε ζητήσει εξηγήσεις από τον Αμερικανό πρέσβη και ότι βρισκόταν υπό διπλωματική προστασία. Τότε ο κ.Αγγελόπουλος ζήτησε να ακυρώσει τη συνάντηση με το FBI και να επιταχύνει την αναχώρησή του και έτσι και έγινε.
«Αυτούς που θα ήθελα να ευχαριστήσω ιδιαίτερα» αναφέρει ο κ.Αγγελόπουλος, «είναι τους Αμερικανούς που στο άκουσμα της ιστορίας μου ταράζονταν μέχρι σημείου να μου ζητήσουν συγγνώμη για λογαριασμό της κυβέρνησής τους». «Και ήταν πολλοί, γνωστοί μου ή άγνωστοι, πανεπιστημιακοί και μη, όλοι σε όσους το είπα» προσθέτει.
»Στην περιπέτειά μου έβλεπαν αξίες δικές τους να καταρρακώνονται από τη δικιά τους κυβέρνηση. Ακόμα και από τους ανθρωποφύλακες (όχι από όλους) έβγαιναν σήματα αδιόρατα διαφωνίας με αυτό που έκαναν. Αυτά που μου συνέβησαν είναι απαράδεκτα. Και δεν είμαι ούτε μουσουλμάνος ούτε μαύρος ούτε Φιλιππινέζα ούτε μικροπωλητής ούτε άνεργος. Δεν είμαι καν ύποπτος, ειδεμή δε θα με είχαν αφήσει έτσι εύκολα. Ήμουν κρατούμενος του αφρού, κρατούμενος πολυτελείας. Εκπρόσωπος πανεπιστημιακού ιδρύματος, με διπλωματική κάλυψη».