Η Αυστραλία θα αποφασίσει αν ήρθε η ώρα της δημοκρατίας
Το Σάββατο, οι Αυστραλοί θα αποφασίσουν αν επιθυμούν η χώρα τους να γίνει δημοκρατία ή αν η βασίλισσα της Αγγλίας θα παραμείνει ανώτατος άρχοντας της χώρας. Ωστόσο, το δημοκρατικό κίνημα στην Αυστραλία δεν είναι καινούριο: έχει τις ρίζες του, σχεδόν, σε εκείνη τη μέρα του 1788 όταν οι πρώτοι άποικοι της χώρας, μια ομάδα καταδίκων, αποβιβάσθηκε στις αυστραλιανές ακτές.
Το Σάββατο, οι Αυστραλοί θα αποφασίσουν αν επιθυμούν η χώρα τους να γίνει δημοκρατία ή αν η βασίλισσα της Αγγλίας θα παραμείνει ανώτατος άρχοντας της χώρας. Ωστόσο, το δημοκρατικό κίνημα στην Αυστραλία δεν είναι καινούριο: έχει τις ρίζες του, σχεδόν, σε εκείνη τη μέρα του 1788 όταν οι πρώτοι άποικοι της χώρας, μια ομάδα καταδίκων, αποβιβάσθηκε στις αυστραλιανές ακτές.
Αν και ανάμεσα στους πρώτους εκείνους κατοίκους υπήρχαν Αγγλοι ριζοσπάστες και Ιρλανδοί εθνικιστές, που μάλλον δεν αισθάνονταν ευτυχείς ως υπήκοοι του βρετανικού στέμματος, η δύναμη της βρετανικής αυτοκρατορίας δεν επέτρεψε στις εξεγέρσεις που ξεσπούσαν κατά καιρούς να έχουν τύχη. Επρεπε να περάσει ένας αιώνας, περίπου, μέχρι το 1854, όταν ανθρακωρύχοι τόλμησαν να ανακηρύξουν δημοκρατία την αυστραλιανή πολιτεία της Βικτόρια, προτού το κίνημα για να ανακηρυχθεί δημοκρατία η Αυστραλία αρχίσει να αναπτύσσεται.
Μεγάλο ρόλο έπαιξε, βέβαια, η αλλαγή της φυλετικής δομής της Αυστραλίας, της οποίας οι κάτοικοι έως το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου ήταν κατά 95% απόγονοι Βρετανών μεταναστών. Σταδιακά, καθώς η είσοδος μεταναστών μετέβαλε την Αυστραλία σε πολυ-πολιτισμική κοινωνία, οι δεσμοί με τη μητρόπολη άρχισαν να χαλαρώνουν και να μην είναι πια τόσο προφανείς.
Και η Βρετανία, όμως, άρχισε να αναπτύσσει ευρωπαϊκό προσανατολισμό, ο οποίος φάνηκε καθαρά το 1973, όταν η χώρα εντάχθηκε στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα. Ενα χρόνο αργότερα, ο γενικός κυβερνήτης της Αυστραλίας, Τζoν Κερ, που εκπροσωπεί τη βασίλισσα και ασκεί τις εξουσίες της, σε μια πρωτοφανή κίνηση, απέλυσε τον Εργατικό πρωθυπουργό Γκαφ Γουίτλαμ, όταν ο τελευταίος συγκρούστηκε με το Κοινοβούλιο. Το Εργατικό Κόμμα, μοναρχικό έως τότε, άρχισε να θέτει θέμα διατήρησης της μοναρχίας. Το 1974 οι Αυστραλοί πήραν την απόφαση με δημοψήφισμα να μην είναι πλέον εθνικός ύμνος της χώρας το Ο Θεός σώζοι τη Βασίλισσα.
Πατέρας του σύγχρονου δημοκρατικού κινήματος στην Αυστραλία έγινε ένας άλλος Εργατικός πρωθυπουργός, ο Πολ Κίτινγκ, ο οποίος το 1992 προκάλεσε οργή στη Βρετανία, όταν, κατά τη διάρκεια επίσκεψης της βασίλισσας στην Αυστραλία, τόλμησε να την αγγίξει φιλικά στον ώμο, μια ανήκουστη για τους Αγγλους παραβίαση του πρωτοκόλλου. Ωστόσο, ο Κίτινγκ ήθελε να αλλάξουν πολύ περισσότερα από το πρωτόκολλο.
Ο Κίτινγκ έγινε ο πρώτος πρωθυπουργός της Αυστραλίας που έριξε το πολιτικό του βάρος στην υπόθεση της κατάργησης της μοναρχίας, όταν το 1993 ίδρυσε τη Συμβουλευτική Επιτροπή για τη Δημοκρατία για να εξετάσει το θέμα της συνταγματικής αλλαγής. Το δημοκρατικό κίνημα που γεννήθηκε με πρωτοβουλία του έγινε τόσο ισχυρό, ώστε ακόμα και όταν πρωθυπουργός εκλέχθηκε ο μοναρχικός Τζον Χάουαρντ, δεν μπόρεσε ούτε και αυτός να αποτρέψει τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος. Ο Χάουαρντ φρόντισε, άλλωστε, όταν έδινε τον παραδοσιακό όρκο υποταγής και πίστης στη βασίλισσα να μη συμπεριλάβει και τους διαδόχους της όπως συνηθίζεται.
Ωστόσο, όσο και αν έχει ισχυροποιηθεί, το δημοκρατικό κίνημα της Αυστραλίας δεν φαίνεται να έχει την εύνοια της Ιστορίας: σε 42 δημοψηφίσματα για διάφορα θέματα τον 20ό αιώνα στην Αυστραλία, το ναι κέρδισε μόνο 8 φορές.
![Άκρως Ζωδιακό: Τα Do’s και Don’ts στα ζώδια σήμερα [Τρίτη 05.05.2026]](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/05/pexels-alejandro-de-roa-649065356-28057031-315x220.jpg)
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ.232442