Στην ταινία η «Νύχτα των Στρατηγών» (1967) ακόμα και ένας αξιωματικός της Γκεστάπο (Ομάρ Σαρίφ) είχε μείνει εμβρόντητος από τη βιαιότητα του στρατηγού των SS Ταντζ (Πήτερ Ο’ Τουλ) κατά την επιχείρηση ισοπέδωσης του εβραϊκού γκέτο της Βαρσοβίας το 1943. Κατά μεγάλη ειρωνεία, σήμερα το Ισραήλ τιμά ανθρώπους που ισοπεδώνουν ολόκληρες πόλεις και ζητάνε «θάνατο».

Το βράδυ της Τρίτης 21 Απριλίου, το Ισραήλ γιόρτασε την 78η επέτειο από την ίδρυσή του με μια τελετή που παραδοσιακά θεωρείται ευκαιρία για τη χώρα να τιμήσει κορυφαίες δημόσιες προσωπικότητες.

Μία εξ αυτών ήταν ο ραβίνος  Αβραάμ Ζαρβίβ, μια από τις πλέον βίαιος και ακραίες φιγούρες στη Μέση Ανατολή τα τελευταία 2 χρόνια, έχοντας ζητήσει από τη χώρα του να ισοπεδώσει τη Γάζα, μια πράξη ξεκάθαρης γενοκτονίας, που θυμίζει ναζιστικές πρακτικές στη διάρκεια του Β΄ ΠΠ. Από τους New York Times μέχρι τη Guardian και τη Le Monde η είδηση όχι μόνο δεν πέρασε απαρατήρητη αλλά έχει υπερτονιστεί η βιαιότητα και ο εξτρεμισμός του ανθρώπου.

Ο ραβίνος ως έφεδρος στη διάρκεια του πολέμου στη Γάζα, ανέλαβε το «ηρωϊκό» έργο να καταστρέψει δεκάδες κτίρια με τις τεράστιες μπουλντόζες που έχουν κατασκευάσει οι ισραηλινοί γι’ αυτόν τον λόγο.

Αφού έγινε δημοφιλής στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, επιλέχθηκε να ανάψει δάδα στην εθνική τελετή για την Ημέρα Ανεξαρτησίας του Ισραήλ, μία από τις υψηλότερες τιμές της χώρας, όπως αναφέρουν οι New York Times. «Η νίκη θα είναι να μην υπάρχει πλέον Χαμάς», είχε πει ο ραβίνος Ζαρβίβ σε μία συνέντευξη πέρυσι, αναφερόμενος στον πόλεμο. «Και για να γίνει αυτό, προφανώς πρέπει να ισοπεδώσουμε τη Λωρίδα της Γάζας».

Υπενθυμίζεται ότι ο Ισραηλινός Στρατός ισοπέδωσε ολόκληρες πόλεις κυριολεκτικά, εκτοπίζοντας τις πληθυσμούς της, πράξη που έχει χαρακτηριστεί εθνοκάθαρση και γενοκτονία ενώ το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο έχει εκδώσει εντάλματα σύλληψης κατά του Νετανιάχου και του πρώην υπουργού Άμυνάς του για εγκλήματα πολέμου. Και οι δύο άνδρες, όπως και η ισραηλινή κυβέρνηση, απορρίπτουν κατηγορηματικά τις κατηγορίες.

«Καταστρέφουμε και προχωράμε» το μότο από έναν ραβίνο

Ο ραβίνος Ζαρβίβ εξελίχθηκε σε ένα είδος πολεμικού influencer, συνδυάζοντας μιλιταρισμό και θρησκευτικό εθνικισμό, καθώς βιντεοσκοπούσε συχνά τον εαυτό του μέσα στη μπουλντόζα του στη Γάζα και ανέβαζε αποσπάσματα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ορισμένοι θαυμαστές του μετέτρεψαν το όνομά του σε ρήμα — «να Ζαρβίβεις» — με την έννοια του να προκαλείς καταστροφή.

Σε ένα βίντεο, υποσχέθηκε ότι το Ισραήλ θα επιφέρει στη Γάζα τη «Τισά Μπε’Αβ» — την ημερομηνία κατά την οποία οι Εβραίοι τιμούν την καταστροφή και των δύο αρχαίων βιβλικών ναών που προηγήθηκε της εξορίας τους από το Ισραήλ. «Καταστρέφουμε και προχωράμε, καταστρέφουμε και προχωράμε», πρόσθεσε, καλώντας το Ισραήλ να χτίσει νέους εποικισμούς στη Γάζα.

Ο ίδιος δήλωσε στους New York Times ότι «Έσωσα τις ζωές πολλών στρατιωτών μέσω της δουλειάς μου».

Ο ίδιος μάλιστα πανηγύριζε τη μαζική καταστροφή ορισμένων πόλεων της Γάζας, όπου, όπως είπε, οι Παλαιστίνιοι «δεν έχουν πια πουθενά να επιστρέψουν». Και στην ίδια συνέντευξη, εξέφρασε λύπη για «τη χαμένη ευκαιρία» επειδή μια άλλη πόλη, η Μπέιτ Χανούν, είχε μείνει μόνο «μισοκατεστραμμένη».

Η υπουργός Μίρι Ρεγκέβ τον επαίνεσε επειδή «ενίσχυσε το ηθικό» της χώρας, η κυβερνητική υπουργός που είχε την ευθύνη της τελετής, δήλωσε ότι επέλεξε τον ραβίνο Ζαρβίβ επειδή «εκπροσωπούσε μια γενιά που δεν αποφεύγει την ευθύνη της».

Οπαδός του ακραίου κινήματος Hardal

Ο Ζαρβίβ ταυτίζεται με το κίνημα Hardal, ένα ρεύμα μέσα στο θρησκευτικό σιωνιστικό κίνημα που χαρακτηρίζεται από υπερορθόδοξο αυστηροκρατισμό, όπως ανέφερε η Le Monde. Οι οπαδοί αυτής της μεσσιανικής δοξασίας έχουν καταλάβει ολοένα και περισσότερο κέντρα ισχύος στο Ισραήλ, ξεκινώντας από τον στρατό, του οποίου την κουλτούρα μεταβάλλουν σταδιακά.

«Οι hardalim [ο πληθυντικός όρος για τους οπαδούς αυτού του κινήματος] παραμένουν μια πολύ μικρή μειονότητα μεταξύ όλων των θρησκευτικών εθνικιστών, αλλά είναι ιδιαίτερα οργανωμένοι και βλέπουν τους εαυτούς τους ως την πρωτοπορία αυτού που θα έπρεπε να είναι το Ισραήλ – και ο στρατός», εξήγησε ο Γιαγκίλ Λέβι, καθηγητής στο Ανοικτό Πανεπιστήμιο του Ισραήλ και ειδικός σε στρατιωτικά ζητήματα.

Η ιδεολογία Hardal, ένα μείγμα θρησκευτικού φονταμενταλισμού (haredi) και υπερεθνικισμού (leumi), ζητεί την αποκατάσταση ενός βιβλικού βασιλείου, κυβερνώμενου από τον νόμο της Τορά, σε ολόκληρη τη Γη του Ισραήλ — μια περιοχή με σκόπιμα ασαφή σύνορα, που θα μπορούσε να περιλαμβάνει όχι μόνο τα παλαιστινιακά εδάφη αλλά και τμήμα του Σινά και της Ιορδανίας. Στόχος είναι η ταχεία αποικιοποίηση της Δυτικής Όχθης και η επιστροφή των εποίκων στη Γάζα, αφήνοντας στους Παλαιστινίους μόνο τρεις επιλογές: υποταγή, εξορία ή θάνατο.

Υπενθυμίζεται ότι περισσότεροι από 70.000 άνθρωποι σκοτώθηκαν, μεταξύ αυτών χιλιάδες γυναίκες και παιδιά κατά την εθνοκάθαρση της Γάζας, η οποία για να ξαναχτιστεί απαιτούνται πάνω από 70 δισ. ευρώ σύμφωνα με τον ΟΗΕ.