Μέσα στην αίρεση Heaven’s Gate: 29 χρόνια από τη χειρότερη μαζική αυτοκτονία στις ΗΠΑ

Το ημερολόγιο έγραφε 26 Μαρτίου 1997 όταν οι Αρχές του Σαν Ντιέγκο θα εισβάλουν σε ράντζο της Σάντα Φε και θα αντικρίσουν μια μακάβρια εικόνα: 39 πτώματα της αίρεσης Heaven’s Gate, ντυμένα ομοιόμορφα και με πλαστικές κουκούλες στα κεφάλια τους. Μέχρι και σήμερα, αυτή είναι η χειρότερη μαζική αυτοκτονία στην ιστορία των ΗΠΑ.

Όπως έδειξαν οι έρευνες μέσα στο επόμενο διάστημα, τα μέλη της αίρεσης είχαν βάλει τέλος τη ζωή τους σε… τρεις δόσεις. Οι πρώτοι 15 στις 22 Μαρτίου, οι επόμενοι 15 μια μέρα μετά, ενώ τα τελευταία εννέα μέλη -ανάμεσά τους και ο αρχηγός τους Μάρσαλ Απλγουάιτ στις 24 Μαρτίου.

Ο στόχος τους; Να αφήσουν το θνητό τους σώμα και τον πλανήτη Γη, το πνεύμα τους να επιβιβαστεί στο διαστημόπλοιο που θεωρούσαν ότι βρίσκεται στην ουρά του κομήτη Χέιλ-Μπομπ, με σκοπό να τους μεταφέρει στο Επόμενο Επίπεδο.

Εκεί που θα ζούσαν την τέλεια ζωή, μακριά από τις δυσκολίες, τις αδυναμίες και τα μειονεκτήματα της γης.

Η αρχή της αίρεσης Heaven’s Gate

Μπορεί η θεωρία της αίρεσης να μοιάζει κάπως σαν… αστείο σήμερα (διαστημόπλοια, εξωγήινοι κτλ), ωστόσο στα μέσα της δεκαετίας του ’70 που ξεκίνησε αυτές οι ιδέες ήταν ιδιαίτερα διαδεδομένες. Ο άνθρωπος κατακτούσε το διάστημα και οι θεωρίες για εξωγήινη ζωή έκαναν συχνά πυκνά την εμφάνισή τους στον Τύπο της εποχής.

Ο Απλγουάιτ, πρώην διευθυντής χορωδίας στο Τέξας και η νοσοκόμα Μπόνι Νετλς γνωρίστηκαν στις αρχές της δεκαετίας του ’70, όταν ο πρώτος βρέθηκε αντιμέτωπος με την κατάθλιψη μετά τον θάνατο του πατέρα του. Οι δυο τους μελέτησαν τον μυστικισμό και μερικά χρόνια μετά παρουσίασαν στον κόσμο την αίρεσή τους.

Η αρχή έγινε σε ένα μοτέλ στο Όρεγκον, οι ακόλουθοί τους ήταν ελάχιστοι, αλλά οι Bo και Peep (όπως τους αποκαλούσαν τα μέλη της αίρεσης) δεν το έβαλαν κάτω. Άρχισαν να περιοδεύουν στις ΗΠΑ και να παρουσιάζουν τη θεωρία τους λες και μιλούσαν σε σεμινάρια επαγγελματικής καριέρας.

Θα ταξιδέψουν στο Ουαϊόμινγκ, στη συνέχεια στο Κολοράντο κι όσο άλλαζαν πολειτείες τόσα περισσότερα μέλη αποκτούσε η αίρεση Heaven’s Gate. Η ιδέα τους ήταν απλή: περίμεναν πότε θα έρθουν τα διαστημόπλοια για να τους μεταφέρουν σε μια καλύτερη ζωή, που ονόμαζαν Επόμενο Επίπεδο (Next Level).

Οι κανόνες ήταν αυστηροί: απαγορεύεται το σεξ, το αλκοόλ, ο καπνός, ενώ έπρεπε να κόψουν κάθε επαφή που είχαν με τα μέλη της οικογένειάς τους.

Ωστόσο τα πράγματα δεν πήγαιναν όπως τα ήθελαν ο Bo και η Peep. Η… έξοδος από τον κόσμο αργούσε να έρθει, διάφορα μέλη έφυγαν, ενώ το 1985 η Νετλς θα χάσει τη μάχη με τον καρκίνο – κάτι αρκετά περίεργο, καθώς υποτίθεται ότι αυτή και ο Απλγουάιτ προέρχονταν από το Επόμενο Επίπεδο και ήταν κάτι σαν αθάνατοι.

Τελικά η λύση ήρθε με το πέρασμα του κομήτη Χέιλ-Μπομπ κοντά από τη Γη. Ο Bo υποστήριξε ότι στην ουρά του βρισκόταν το διαστημόπλοιο που θα τους οδηγούσε στην νέα τους ζωή – ωστόσο έπρεπε να αφήσουν πίσω τα θνητά τους σώματα.

Στα τέλη Μαρτίου τα μέλη της αίρεσης συγκεντρώθηκαν στο εστιατόριο του ράντζου στη Σάντα Φε, έφαγαν σαλάτα, πίτα κοτόπουλο και τσιζκέικ, ενώ ήπιαν παγωμένο τσάι. Αυτό ήταν το τελευταίο τους γεύμα.

Στις 26 Μαρτίου τα πτώματά τους θα εντοπιστούν στις κουκέτες τους από τις Αρχές του Σαν Ντιέγκο, όλα φορώντας μαύρες φόρμες και ολοκαίνουργια Nike, έχοντας πλαστικές κουκούλες στο κεφάλι τους.

Στο site της αίρεσης είχαν αφήσει ένα αποχαιρετιστήριο γράμμα, αλλά και ένα βίντεο όπου εμφανίζονταν όλα τα μέλη της Heaven’s Gate.

«Τα μέλη έμοιαζαν πολύ ευδιάθετα, δεν έμοιαζαν καθόλου αναστατωμένοι που ετοιμάζονταν να… φύγουν, αν καταλαβαίνετε τι θέλω να πω» είχε πει τότε ο αρχηγός του Τμήματος του Σαν Ντιέγκο, Άλαν Φούλμερ.

Δεν… πούλαγαν αγάπη

Λίγες ημέρες μετά τη μαζική αυτοκτονία των 39, το περιοδικό People συνάντησε και μίλησε με ένα πρώην μέλος της Heaven’s Gate, που εγκατέλειψε την οργάνωση σχετικά νωρίς.

«Οι περισσότερες αιρέσεις σου μιλάνε όμορφα και γλυκά, θέλουν να σε απορροφήσουν και να σε κάνουν να νιώσεις αγάπη – ότι εκείνοι νοιάζονται για σένα. Αυτοί οι άνθρωποι δεν το έκαναν καθόλου αυτό» είχε εξομολογηθεί η Τζόαν Κάλπεπερ στο περιοδικό.

«Κάθε φορά δακρύζω όταν τους σκέφτομαι (σ.σ. τα υπόλοιπα μέλη της αίρεσης). Όταν σκέφτομαι να είναι ξαπλωμένοι στα κρεβάτια τους με τις πλαστικές σακούλες στο κεφάλι τους. Είναι σαν να τους ακούω να λένε ο ένας στον άλλον ‘θα σε δω στο διαστημόπλοιο’».