Μια καφέ λωρίδα 8.000 χιλιομέτρων απλώνεται στον Ατλαντικό και προκαλεί ανησυχία

Πριν ακόμη γίνουν ορατές στις ακτές, οι αλλαγές στους ωκεανούς καταγράφονται από το διάστημα. Τα τελευταία χρόνια, τεράστιες ανθίσεις φυκιών εξαπλώνονται ολοένα και πιο έντονα σε όλο τον πλανήτη, σχηματίζοντας καφέ λωρίδες και κηλίδες που φτάνουν σε μέγεθος ηπείρου. Μια νέα, πρώτη στο είδος της παγκόσμια μελέτη δείχνει ότι το φαινόμενο δεν είναι ούτε τοπικό ούτε παροδικό, αλλά συνδέεται άμεσα με τη θέρμανση των θαλασσών και τις βαθύτερες μεταβολές των ωκεάνιων οικοσυστημάτων.

Αξιοποιώντας περισσότερες από ένα εκατομμύριο δορυφορικές εικόνες και εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης, οι επιστήμονες χαρτογράφησαν την εξάπλωση των μακροφυκών τις τελευταίες δύο δεκαετίες και κατέληξαν σε ένα ανησυχητικό συμπέρασμα: από περίπου το 2010 και μετά, οι ανθίσεις όχι μόνο αυξάνονται, αλλά τείνουν να γίνονται η «νέα κανονικότητα» για πολλούς ωκεανούς του κόσμου.

Οι επιστήμονες έχουν ονομάσει αυτό το φαινόμενο «Η Μεγάλη Ατλαντική Ζώνη των Σαργάσσων». Αυτό το πλωτό στρώμα από φύκια, που ξεκίνησε ως μια μικρή κουκκίδα το 2011, σήμερα εκτείνεται σε 8.000 χιλιόμετρα σαν ένα γιγάντιο φίδι στον Ατλαντικό Ωκεανό.

Η άνθιση των φυκιών επεκτείνεται σε όλους τους ωκεανούς του πλανήτη. Πρόσφατα, δημοσιεύτηκε η πρώτη παγκόσμια μελέτη για τα μακροφύκη από ερευνητές του Κολλεγίου Θαλασσίων Επιστημών του Πανεπιστημίου της Νότιας Φλόριντα (University of South Florida) και της Εθνικής Υπηρεσίας Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (National Oceanic and Atmospheric Administration.).

«Ένας θερμότερος ωκεανός θα ευνοούσε την περαιτέρω ανάπτυξη»

Οι επιστήμονες εισήγαγαν 1,2 εκατομμύρια δορυφορικές εικόνες της NASA και της NOAA, που τραβήχτηκαν μεταξύ 2003 και 2022, σε ένα πρόγραμμα τεχνητής νοημοσύνης για να καταγράψουν την ορατή ποσότητα μακροφυκών.

Εστίασαν σε 13 ζώνες και πέντε τύπους φυκών. Ο Τσουάνμιν Χου, καθηγητής ωκεανογραφίας στο USF, συνέγραψε τη μελέτη με την Λιν Κι της NOAA.

Παρατήρησαν ότι η άνθιση άρχισε να επεκτείνεται γύρω στο 2010.

«Έγιναν όλο και μεγαλύτερα. Και αυτή η τάση δεν έχει σταματήσει», λέει ο Χου. Ακόμα και τώρα συνεχίζουν να μεγαλώνουν. «Ένας θερμότερος ωκεανός θα ευνοούσε την περαιτέρω ανάπτυξη», πρόσθεσε.

Αν πετούσατε χαμηλά πάνω από τον τροπικό Ατλαντικό πέρσι το καλοκαίρι, θα βλέπατε μια καφέ, χρώματος σκουριάς λωρίδα, μερικές φορές πλάτους άνω των 100 χιλιομέτρων, που τυλίγεται και σπάει, και μετά ενώνεται ξανά. Αυτή η λωρίδα φαίνεται καθαρά και στις δορυφορικές εικόνες ως μια συνεχόμενη καφέ κηλίδα μεταξύ της Βραζιλίας και της Δυτικής Αφρικής.

Οι επιστήμονες της έδωσαν το όνομα «Η Μεγάλη Ζώνη Σαργάσσου του Ατλαντικού».

Δίκοπο μαχαίρι η θερμοκρασία

Ο Χου συμμετείχε επίσης σε μια πρόσφατα δημοσιευμένη ανάλυση σχετικά με τη επιδείνωση της κατάστασης της Θάλασσας των Σαργασσών, η οποία ιστορικά ήταν ένα μεγάλο στρώμα φυκιών στα ανατολικά παράλια της Βόρειας Αμερικής που χρησιμοποιούσαν θαλάσσια είδη, συμπεριλαμβανομένων των απειλούμενων θαλάσσιων χελωνών.

Η μελέτη αυτή περιέγραψε πώς η αύξηση της θερμοκρασίας των υδάτων μπορεί επίσης να ελαττώσει τα φύκια.

«Η θερμοκρασία είναι ένα δίκοπο μαχαίρι», τονίζει ο Χου.