Βενετία: Εννέα υπνοδωμάτια, επτά πρόωροι θάνατοι – Μπορεί το «καταραμένο» παλάτι να προσελκύσει αγοραστή;

Θα έπρεπε να είναι το όνειρο κάθε κτηματομεσίτη. Σε εξαιρετική τοποθεσία στις όχθες του Μεγάλου Καναλιού στη Βενετία, λίγα βήματα μακριά από το Peggy Guggenheim Collection, το φημισμένο Palazzo Ca’ Dario λαμπυρίζει στο νερό από τα τέλη του 15ου αιώνα, με την κομψή πρόσοψη της πρώιμης βενετσιάνικης Αναγέννησης μεταξύ των πιο χαρακτηριστικών της πόλης.

Πήρε το όνομά του από τον πρώτο του ιδιοκτήτη, τον Τζιοβάνι Ντάριο, ένα διπλωμάτη που έγινε ήρωας μετά την εξασφάλιση συνθήκης ειρήνης με την οθωμανική αυτοκρατορία. Στο πέρασμα των αιώνων, το παλάτσο ήταν το σπίτι ευγενών, εμπόρων, ακόμη και βασιλιάδων βρετανικής ροκ μουσικής.

Το 1908, το ζωγράφισε ο Κλοντ Μονέ κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του στη Βενετία και, ένα χρόνο αργότερα, αναφέρθηκε από τον Χένρι Τζέιμς στο ταξιδιωτικό του βιβλίο «Italian Hours».

Πρόωροι και κάποιοι βίαιοι θάνατοι

Ωστόσο, το εντυπωσιακό κτίριο, το οποίο διαθέτει εννέα υπνοδωμάτια, οκτώ μπάνια και μεγάλα δωμάτια υποδοχής γεμάτα τοιχογραφίες, έχει αποδειχθεί πεισματικά δύσκολο να πουληθεί – και όχι απαραίτητα επειδή οι αγοραστές έχουν τρομάξει από την τιμή του, η οποία, σύμφωνα με πληροφορίες, ανέρχεται σε 20 εκατομμύρια ευρώ.

Οι κτηματομεσίτες έχουν παλέψει για να «σβήσουν» από τη συλλογική μνήμη τη φήμη του, ως «το καταραμένο παλάτσο της Βενετίας», λόγω μιας σειράς ιδιοκτητών και καλεσμένων που ήρθαν αντιμέτωποι με πρόωρους και, σε ορισμένες περιπτώσεις, βίαιους θανάτους.

Τώρα, πρόσφατα ανακαινισμένο, η πώληση του Palazzo Ca’ Dario έλαβε άλλη μια ώθηση, καθώς αυτή η μεγάλη πρόκληση ανατέθηκε στη μονάδα Βενετίας των Christie’s International Real Estate και Engel & Völkers. Ο οίκος Christie’s περιγράφει το κτίριο ως ένα «αρχιτεκτονικό κόσμημα» με γοτθικές καμάρες, πολυελαίους αντίκες Μουράνο και βεράντα, ενώ σημειώνει τη θέση του σε μια «ειρηνική» βενετσιάνικη γειτονιά, κρυμμένη μακριά από τα πλήθη.

Αυτό που δεν αναφέρει είναι οι τραγικές ιστορίες που έχουν «γαρνίρει» τους τοπικούς θρύλους για το ότι το παλάτσο είναι στοιχειωμένο…

Εγλήματα, αυτοκτονία και φαντάσματα

Όπως λέει η ιστορία, το παλάτι συνδέεται με τουλάχιστον επτά θανάτους, τον πιο φρικτό το 1970 όταν ο τότε ιδιοκτήτης του, κόμης Filippo Giordano delle Lanze, δολοφονήθηκε μέσα στα τείχη του από τον φίλο του, έναν ναύτη που διέφυγε στο Λονδίνο και δολοφονήθηκε ο ίδιος αργότερα.

Ο Κρίστοφερ «Κιτ» Λάμπερτ, τότε ο διευθυντής του συγκροτήματος «Who», αγόρασε το ακίνητο το επόμενο έτος. Αν και ισχυρίστηκε ότι δεν τον ενοχλούσε η υποτιθέμενη κατάρα, λέγεται ότι είπε σε φίλους του πως κοιμήθηκε αλλού για να γλιτώσει από τα… φαντάσματα. Ωστόσο, οι ντόπιοι κατηγόρησαν την κατάρα για τον εθισμό του στα ναρκωτικά, την επακόλουθη οικονομική κρίση και τον θάνατό του στο Λονδίνο το 1981, αφού έπεσε από μια σκάλα.

Στη δεκαετία του 1980, το παλάτι αγοράστηκε από τον Ιταλό μεγιστάνα Ραούλ Γκαρντίνι, ο οποίος ενεπλάκη σε ένα υψηλού προφίλ σκάνδαλο διαφθοράς και αυτοκτόνησε στο Μιλάνο το 1993.

Οι θρύλοι αναφέρουν επίσης ότι το παλάτι έριξε ατυχία σε όσους απλώς έφτασαν σε κοντινή απόσταση ή έκαναν διακοπές εκεί. Ο Mario Del Monaco, ένας τενόρος της όπερας, σχεδίαζε να αγοράσει το ακίνητο το 1964, αλλά άλλαξε γνώμη αφού ενεπλάκη σε ένα σοβαρό τροχαίο ατύχημα καθώς πήγαινε να το δει. Ο John Entwistle, ο μπασίστας των Who, πέθανε στις ΗΠΑ το 2002 μια εβδομάδα αφότου το νοίκιασε.

Γιατί αγοράστηκε αλλά παραμένει άδειο;

Το Παλάτσο Ca’ Dario ήταν ως επί το πλείστον εγκαταλελειμμένο μετά από αυτό, και παρόλο που προσέλκυσε το ενδιαφέρον ορισμένων υποψήφιων αγοραστών – μεταξύ άλλων, σύμφωνα με τις φήμες, και του Γούντι Άλεν – που λάτρευαν την αρχιτεκτονική του, λέγεται ότι απογοητεύτηκαν από τους στοιχειωμένους ψιθύρους για το κτίριο.

Το 2006, αγοράστηκε από μια αμερικανική εταιρεία για λογαριασμό του σημερινού ιδιοκτήτη του, η ταυτότητα του οποίου δεν έχει δημοσιοποιηθεί. Το γεγονός ότι το ακίνητο είναι άδειο από τότε έχει απλά ενισχύσει μόνο τους τοπικούς θρύλους.

Ο Arnaldo Fusello, γενικός διευθυντής του Christie’s στη Βενετία, είπε στον Guardian ότι στους Βενετούς άρεσε να λένε μία απίθανη ιστορία, ειδικά στους τουρίστες: «Για παράδειγμα, ο γονδολιέρης που περνάει  δίπλα από το κτίριο».

Επεσήμανε επίσης τους «εκατοντάδες» κατοίκους κατά τη διάρκεια των αιώνων που είχαν ζήσει σε μεγάλη ηλικία στο παλάτι, συμπεριλαμβανομένου του Ντάριο, ο οποίος πέθανε από φυσικά αίτια σε ηλικία 80 ετών.

«Στους Βενετούς αρέσει να λένε ιστορίες, ειδικά στους ξένους»

Ο Davide Busato, ιστορικός στη Βενετία, είπε ότι οι φήμες άρχισαν τη δεκαετία του 1970, αλλά άρχισαν να φουντώνουν μετά την αυτοκτονία του Gardini. «Οι Βενετοί το έδεσαν», είπε. «Τους αρέσει να λένε μια ιστορία και είναι πολύ φυσιολογικό να υπερβάλλουν, όπως έκαναν με το νησί Poveglia». Το Poveglia είναι ένα εγκαταλελειμμένο και φημισμένο στοιχειωμένο νησί μέσα στη βενετσιάνικη λιμνοθάλασσα.

Οι Βενετοί ήταν κατά τα άλλα ρεαλιστικές και συνήθως δεν επηρεάζονταν από δεισιδαιμονίες, σημείωσε ο Busato, «αλλά τους αρέσει να εκπλήσσουν τους ανθρώπους, ειδικά αυτούς που έρχονται από το εξωτερικό».

Ο Busato ανέφερε ότι η Βενετία ήταν γεμάτη ιστορικά κτίρια, όπου είχαν γίνει δολοφονίες και αυτοκτονίες και τα οποία σήμερα φιλοξενούν πολυτελή ξενοδοχεία. «Όπως συμβαίνει με όλους τους θρύλους, αυτοί που περιβάλλουν το Palazzo Ca’ Dario μπερδεύονται λίγο – οι αφηγητές παίρνουν μερικά συγκεκριμένα γεγονότα και τα μεγεθύνουν».

Ο Fusello είναι βέβαιος ότι το κτίριο θα ξεπεράσει την απόκοσμη φήμη του και τώρα θα πουληθεί. Είπε ότι μέχρι στιγμής έχει προσελκύσει μεγάλο ενδιαφέρον από ένα μείγμα Ιταλών και ξένων. «Αυτό είναι ένα μέρος όπου ζει η ιστορία. Και αν θέλετε να ζήσετε την ιστορία, τότε αυτό είναι το τέλειο σπίτι», όπως λέει.