Όταν το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων επιδίκασε στην πριγκίπισσα Ειρήνη αποζημίωση άνω των πεντακοσίων χιλιάδων λιρών για τη δήμευση της βασιλικής περιουσίας από το ελληνικό κράτος, εκείνη αντέδρασε με έναν τρόπο που δεν εξέπληξε κανέναν από τον κύκλο της.

Η πριγκίπισσα Ειρήνη παραχώρησε αθόρυβα ολόκληρο το ποσό σε φιλανθρωπικούς σκοπούς και δεν αναφέρθηκε ποτέ ξανά σε αυτό. Η κίνηση συνοψίζει τη ζωή μιας γυναίκας που γεννήθηκε μέσα στα προνόμια, αλλά επέλεξε να ζήσει σύμφωνα με έναν αυστηρό κώδικα ηθικής, όπου η προσφορά ήταν καθήκον και η επίδειξη περιττό βάρος σημειώνουν οι The Times για την μικρότερη αδερφή της βασίλισσας Σοφίας της Ισπανίας και του τέως βασιλιά Κωνσταντίνου που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 83 ετών.

Γεννημένη στην ίδια δυναστεία από την οποία προερχόταν ο πρίγκιπας Φίλιππος του Ηνωμένου Βασιλείου, η Ειρήνη έδειξε από νωρίς μια παροιμιώδη αδιαφορία για τα υλικά αγαθά.

Παρά τις ιστορικές σκιές που βάραιναν την οικογένειά της λόγω των περίπλοκων σχέσεων μελών της με το ναζιστικό κίνημα κατά τη διάρκεια του πολέμου, η ίδια, παιδί ακόμα τότε, κράτησε αποστάσεις από τις δυναστικές πολιτικές και τις ιδεολογικές συγκρούσεις.

Όταν η μοναρχία καταλύθηκε οριστικά στην Ελλάδα το 1967, η Ειρήνη δεν επέτρεψε στον εαυτό της να βυθιστεί στο παράπονο ή τη νοσταλγία. Αντιμετώπισε την εξορία όχι ως προσωπική αδικία, αλλά ως μια συνθήκη που έπρεπε να διαχειριστεί με αξιοπρέπεια και να τη θέσει στην υπηρεσία του κοινού καλού.

Σε μια εποχή που ο γάμος για τα μέλη των βασιλικών οίκων θεωρούνταν θεσμική υποχρέωση, η Ειρήνη επέλεξε τον δικό της δρόμο. Παρόλο που το όνομά της συνδέθηκε κατά καιρούς με άλλους γαλαζοαίματους, όπως ο πρίγκιπας Μιχαήλ της Ορλεάνης, ή ακόμη και με μέλη από το στέμμα της Νορβηγίας, η ίδια δεν παντρεύτηκε ποτέ, αρνούμενη πεισματικά να δώσει εξηγήσεις για τις προσωπικές της επιλογές -και γυρνώντας την πλάτη της στο εθιμοτυπικό των γαλαζοαίματων σχέσων/συμφωνιών.

View this post on Instagram

A post shared by Sarah (@nyc.royalwatcher)

«Βασιλείς και πρίγκιπες, δεν είναι απαραίτητο να παντρεύονται μόνο μεταξύ τους» είχε εξομολογηθεί. «Το αν αγαπάς ή δεν αγαπάς κάποιον δεν έχει να κάνει με το αν είναι γαλαζοαίματος ή όχι». Η Ειρήνη ήταν σίγουρη για τις αντισυμβατικές επιλογές της. «Η δική μου ζωή ήταν γεμάτη, παρά το ότι ποτέ δεν απέκτησα σύζυγο ή παιδιά. Άλλωστε ποιος άντρας θα με άντεχε; Εγώ είμαι επαναστάτρια, τα ενδιαφέροντά μου είναι πολλά και παράξενα. Πολλοί είναι τυχεροί και ευλογημένοι που έκαναν οικογένεια. Ας πούμε πως εγώ υπήρξα τυχερή που δεν έκανα οικογένεια» είχε δηλώσει.

Η εσωτερική της καλλιέργεια βρήκε διέξοδο στη μουσική και τις γλώσσες. Το 1969, η εμφάνισή της ως πιανίστα κονσέρτων στο Royal Festival Hall του Λονδίνου αποκάλυψε ένα ταλέντο που θα μπορούσε να της εξασφαλίσει μια λαμπρή καριέρα, αν η ίδια δεν προτιμούσε τη διακριτικότητα και την ουσιαστική προσφορά μακριά από τα φώτα σημειώνει η Marta Suarez για το Vanity Fair.

Η Ειρήνη υπήρξε η ήρεμη δύναμη πίσω από τον αδελφό της, βασιλιά Κωνσταντίνο Β’, προσφέροντας συμβουλές αντί για απόψεις και διατηρώντας μια συναισθηματική σταθερότητα που έκανε τη διαφορά στις δύσκολες στιγμές.

Ενώ ο Κωνσταντίνος βρισκόταν συχνά στο επίκεντρο δικαστικών και πολιτικών αντιπαραθέσεων, η ίδια επέλεξε να αποσυρθεί αθόρυβα από τη δημόσια σφαίρα μοιράζοντας τον χρόνο της ανάμεσα στην Ισπανία, δίπλα στην αδελφή της βασίλισσα Σοφία, και την Ινδία, όπου μελέτησε φιλοσοφία κοντά στον διακεκριμένο λόγιο Τ.Μ.Π. Μαχαντεβάν.

Η αφοσίωσή της στα ανθρωπιστικά ζητήματα ξεκίνησε πολύ πριν η φιλανθρωπία γίνει «της μόδας» γράφουν οι Times. Η συνεργασία της με τον Ερυθρό Σταυρό και η ενασχόλησή της με το δράμα των προσφύγων και των εκτοπισμένων ήταν έμπρακτη και ουσιαστική.

Η Ειρήνη πίστευε ακράδαντα ότι η υπηρεσία προς τον συνάνθρωπο χάνει την αξία της όταν απαιτεί αναγνώριση και έτσι, σε έναν κόσμο που ανταμείβει την προβολή, εκείνη επέλεξε το περιθώριο· σε μια οικογένεια συνηθισμένη στις τελετουργίες, εκείνη προτίμησε την εργασία. Αυτή η συνειδητή επιλογή της μετριοπάθειας και της ηθικής συνέπειας είναι που την έκανε να ξεχωρίζει, αφήνοντας πίσω της μια μνήμη που δεν χρειάζεται στέμματα για να λάμψει.

Η πριγκίπισσα Ειρήνη της Ελλάδας και της Δανίας, η αχώριστη νεότερη αδελφή της Σοφίας, απεβίωσε στο Παλάτι Θαρθουέλα της Μαδρίτης στα 83 της. Έμπιστη της μητέρας του βασιλιά Φελίπε ΣΤ΄, για δεκαετίες, η Ειρήνη έγινε σιωπηλός μάρτυρας των εσωτερικών και εξωτερικών γεγονότων της ισπανικής μοναρχίας επιμένοντας να αποκηρύσσει την προβολή με μια πνευματικότητα που επηρεάστηκε από τα χρόνια που έζησε με τη μητέρα της στην Ινδία.

Εγκατεστημένη στη Θαρθουέλα από τα μέσα της δεκαετίας του ’80, για περισσότερα από σαράντα χρόνια, η πριγκίπισσα Ειρήνη έγινε η κύρια υποστήριξη της μεγαλύτερης αδερφής της, αν και συνήθιζε να λέει ότι ο ρόλος της δεν ήταν «επίσημος».

Με μια έντονη, απρόβλεπτη και λαμπερή προσωπικότητα, η Ειρήνη κέρδισε την αγάπη της μεγάλης οικογένειάς της, η οποία την αποκαλούσε στοργικά «θεία Πέκου» (Tia Pecu από το ισπανικό peculiar ξεχωρίζοντας την από άλλα μέλη των Ντε Γκρες ως ιδιότροπη, ιδιαίτερη, η ιδιόρρυθμη πριγκίπισσα της δυναστείας) γεννήθηκε στις 11 Απριλίου 1942 στο Κέιπ Τάουν της Νότιας Αφρικής, εν μέσω του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ενώ η οικογένειά της ζούσε εξόριστη λόγω της ναζιστικής κατοχής της Ελλάδας.

Τους πρώτους μήνες της ζωής της τους πέρασε σε ένα αγρόκτημα, περιτριγυρισμένη από οικόσιτα ζώα και άγρια ​​τοπία, σε ένα περιβάλλον μακριά από τα ευρωπαϊκά παλάτια που θα καθόριζαν την ενηλικίωσή της.

Σπούδασε αρχαιολογία στην Ελλάδα, ένα άλλο κοινό ενδιαφέρον με την αδερφή της, αλλά σύντομα διεύρυνε τους ορίζοντές της προς την Ανατολή. Πέρασε έξι χρόνια στην Ινδία, όπου ήρθε σε επαφή με την οικογένεια Γκάντι και εκπαιδεύτηκε σε συγκριτικές θρησκευτικές σπουδές στην αρχαία Μαντράς. «Η ζωή στο Μαντράς ήταν πολύ χαλαρή. Υπάρχει μια αντίληψη για το χρόνο, που δεν υφίσταται στη Δύση. Θυμάμαι όταν έφτασα, μου πήρε τρεις μέρες και τρεις νύχτες για να μάθω να φοράω το σάρι με τρόπο που να μη μου πέφτει. Τώρα αισθάνομαι καλύτερα φορώντας σάρι παρά ευρωπαϊκά ρούχα» θα πει στη βιογράφο της, Εύα Θελάδα.

Ο διαλογισμός έγινε κομμάτι της φιλοσοφίας ζωής της – «Εξακολουθώ, αλλά όχι συστηματικά. όταν προκύπτει το κάνω» είχε πει. «Δεν μπορείς να φτάσεις την τελειότητα ως άνθρωπος, το μόνο που μπορείς είναι να εγκαταλείψεις το εγώ σου για να μη σε εμποδίζει να είσαι αυτό που πραγματικά είσαι» – και η μουσική ήταν μια άλλη από τις μεγάλες σταθερές της.

Παθιασμένη για το πιάνο, έμαθε τα λυρικά ταξίδια της δίπλα από τη σπουδαία, διεθνούς φήμης, Ελληνίδα πιανίστρια Τζίνα Μπαχάουερ και, μετά τον γάμο της Σοφίας στην Αθήνα με τον βασιλιά Χουάν Κάρλος, συνέχισε τις σπουδές της με τη Νάντια Μπουλανζέ, μια από τις μεγάλες δασκάλες του 20ού αιώνα. Στην ηλικία των 19 ετών, έγινε μια διάσημη επαγγελματίας πιανίστα συναυλιών που περιόδευσε σε διεθνείς σκηνές για χρόνια.

Το 1986, η Ειρήνη ίδρυσε την ανθρωπιστική οργάνωση «World in Harmony / Mundo en Armonía», η οποία για τέσσερις δεκαετίες «στόχευε να βρει πρακτικούς τρόπους για να δείξει αλληλεγγύη σε όσους έχουν ανάγκη και συμπόνια για τα ζώα».

Στις πρώτες μέρες της οργάνωσης, η πριγκίπισσα Ειρήνη άσκησε την επιρροή της για να αποτρέψει τη μαζική σφαγή αγελάδων και μάλιστα πέταξε με 100 αγελάδες στην Ινδία σε ένα ταξίδι που παρακινήθηκε από την είδηση ​​ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση σκόπευε να σφαγιάσει τέσσερα εκατομμύρια ζώα για να περιορίσει την παραγωγή γάλακτος.

Αυτή η απόφαση σόκαρε την πριγκίπισσα, η οποία αφού έζησε στην Ινδία με τη μητέρα της, τη βασίλισσα Φρειδερίκη της Ελλάδας, κατάλαβε τη σημασία αυτού του ζώου στη συμβολή του στην τροφική αλυσίδα και τη σημασία του για την Ινδία, όπου θεωρούνται ιερά. Τον Δεκέμβριο του 2013, ο οργανισμός αυτός έκλεισε οριστικά τη δραστηριότητά του, καθώς η Ειρήνη δεν ήταν πλέον σε θέση να επιβλέπει τις καθημερινές λειτουργίες.

Το 2002, η Ειρήνη πάλεψε με καρκίνο του μαστού, τον οποίο ξεπέρασε μετά από έξι μήνες χημειοθεραπείας και αρκετές επεμβάσεις στην κλινική Ruber στη Μαδρίτη. Είχε μειώσει σημαντικά τις δημόσιες εμφανίσεις της τελευταία φορά.

Τον Ιανουάριο του 2023, παρευρέθηκε στην κηδεία του αδελφού της Κωνσταντίνου, του τελευταίου βασιλιά της Ελλάδας. Το 2024, παρευρέθηκε στον γάμο της ανιψιάς της Θεοδώρας, και στις 20 Φεβρουαρίου του 2025 εμφανίστηκε για τελευταία φορά δημόσια στην Αθήνα, στον γάμο του ανιψιού της Νικολάου, ήδη σε αναπηρικό αμαξίδιο και εμφανώς εξασθενημένη.

Χορτοφάγος, υπέρμαχος των ζώων, θιασώτης του διαλογισμού και της ινδουιστικής φιλοσοφίας, η πριγκίπισσα Ειρήνη είχε εξομοληγηθεί ότι «την περίοδο της νόσησης [με καρκίνο], δίδαξα τον εαυτό μου το πώς να διώξει τον φόβο… Πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι για όλα. Γνωρίζοντας πως η ζωή μας σε αυτό τον κόσμο δεν είναι το παν. Υπάρχει ζωή και πέρα από εδώ, από αυτά που γνωρίζουμε».

Όλες οι φωτό από την επίσημη ιστοσελίδα εδώ

Ειδήσεις Σήμερα: