Στις 2 Ιανουαρίου 1996 έφυγε από τη ζωή ο Βασίλης Δ. Φόρης, διακεκριμένος φιλόλογος και γλωσσολόγος, ο οποίος διαδραμάτισε πρωταγωνιστικό ρόλο στην τελευταία περίοδο του δημοτικιστικού κινήματος, καθώς και στην επίσημη καθιέρωση του μονοτονικού συστήματος γραφής της νεοελληνικής γλώσσας (1982).

Γιος δασκάλου, ο Βασίλης Φόρης είχε γεννηθεί στην Κοζάνη το 1925. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του ΑΠΘ και ακολούθως άσκησε διδακτικό έργο ως φιλόλογος στη γενέτειρά του και στα γειτονικά Σέρβια.


Στη συνέχεια παρακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές στη Γερμανία (1957-1959) με κρατική υποτροφία, ενώ το 1960, μετά την παραίτησή του από τη Μέση Εκπαίδευση, προσελήφθη ως τακτικός επιστημονικός συνεργάτης στο Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών (Ίδρυμα Μανόλη Τριανταφυλλίδη). Από το 1970 έως τη συνταξιοδότησή του, το 1991, διετέλεσε διευθυντής του Ινστιτούτου.


«ΤΑ ΝΕΑ», 10.9.1994, Ιστορικό Αρχείο «ΤΟ ΒΗΜΑ» & «ΤΑ ΝΕΑ»

Ο δημοτικιστής Φόρης υπήρξε, επίσης, ιδρυτικό μέλος και πρώτος γραμματέας του Συλλόγου Αποφοίτων της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (τέλη 1962 με αρχές 1963).

Μετά τη γλωσσική μεταρρύθμιση του 1976 αποτέλεσε μέλος ειδικών επιτροπών που εργάστηκαν για την καθιέρωση, την εμπέδωση και την ορθή εφαρμογή της δημοτικής στην εκπαίδευση, σε διάφορους τομείς της δημόσιας διοίκησης και σε όλες εν γένει τις εκδηλώσεις της ζωής.


Οι γερές γνώσεις του Φόρη (αξίζει να σημειωθεί ότι θεωρούσε αναγκαιότατο εφόδιο την αρχαιομάθεια) και η προσήλωσή του στα διδάγματα του Τριανταφυλλίδη συνυφαίνονταν με τη μαχητικότητα και τον ενθουσιασμό, τα πνευματικά ιδανικά και την κοινωνική συνείδηση.

Το επιστημονικό έργο του Φόρη περιλαμβάνει μελέτες για τα νεοελληνικά ιδιώματα (ανάμεσά τους και το κοζανίτικο ασφαλώς) και πολυάριθμα άρθρα αναφορικά με ποικίλα γλωσσικά ζητήματα (μεταξύ αυτών, το μονοτονικό και η γλώσσα των μέσων επικοινωνίας).


Πέραν των προαναφερθέντων, ο Φόρης κατέλιπε αξιόλογο μεταφραστικό, βιβλιοκριτικό και συγγραφικό έργο.

Ειδήσεις Σήμερα: