Μίκης Θεοδωράκης – Το Εθνικό Θέατρο τον αποχαιρετά – Θα ζει για πάντα μέσα στις ψυχές και στις καρδιές όλων μας
«Οι συνεχείς αγώνες και το ασίγαστο πάθος του για την ελευθερία και τη δημοκρατία για μια καλύτερη Ελλάδα, αποτελούν φωτεινά σημεία μίας αξεπέραστης προσωπικότητας με παγκόσμια αναγνώριση και ακτινοβολία», σημειώνεται χαρακτηριστικά στην ανακοίνωση.
Το Διοικητικό Συμβούλιο και η Καλλιτεχνική Διεύθυνση του Εθνικού Θεάτρου με αισθήματα βαθύτατης θλίψης και απέραντου σεβασμού αποχαιρετούν τον Μίκη Θεοδωράκη, τον τελευταίο Μεγάλο Έλληνα που έφυγε σήμερα από τη ζωή.
Η τεράστια πολιτιστική κληρονομιά που αφήνει ως πολύτιμο δώρο σε όλους τους Έλληνες, οι συνεχείς αγώνες και το ασίγαστο πάθος του για την ελευθερία και τη δημοκρατία για μια καλύτερη Ελλάδα, αποτελούν φωτεινά σημεία μίας αξεπέραστης προσωπικότητας με παγκόσμια αναγνώριση και ακτινοβολία.
Συνεργάστηκε επανειλημμένα ως συνθέτης σε πολλές θεατρικές παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου, λαμπρύνοντας με το σπουδαίο ταλέντο του αξέχαστες στιγμές των Επιδαυρίων.
Ο Μίκης Θεοδωράκης θα ζει για πάντα μέσα στις ψυχές και στις καρδιές όλων μας με τη μουσική, την ποίηση και τους ακατάβλητους αγώνες του.
Αναλυτικά οι συνεργασίες του Μίκη Θεοδωράκη με το Εθνικό Θέατρο:
- Φοίνισσες του Ευριπίδη (1960, 1965, 1978, 1988)
- Αιας του Σοφοκλή (1961)
- Τρωάδες του Ευριπίδη (1965, 1975)
- Ικέτιδες του Αισχύλου (1977)
- Ο άλλος Αλέξανδρος της Μαργαρίτας Λυμπεράκη (1977)
- Παπαφλέσσας του Σπύρου Μελά (1980)
- Ένας όμηρος του Μπρένταν Μπήαν (1984)
- Αντιγόνη του Σοφοκλή (1995)
- Αντισυλληπτικό και αφροδισιακό: Σίλφιο, το χαμένο «χρυσάφι» της αρχαίας Ρώμης
- Σχέση: Μην αφήσεις τη σύγκρουση να γίνει πόλεμος
- Ενεργειακό σοκ στην Ευρώπη: Ποιες πρωτεύουσες της ΕΕ χτύπησε περισσότερο; Η Αθήνα στους μεγάλους χαμένους
- Τι τρέχει ανάμεσα στην Τζένιφερ Λόπεζ και τον Μπρετ Γκόλντσταϊν;
- ΕΦΚΑ: Γιατί γίνονται λάθη στις συντάξεις – Τι πρέπει να κάνει ο δικαιούχος
- Κοινωνικές κατοικίες: Πώς θα κατασκευαστούν
