Τόσο ανεξήγητο, όσο η ντρίμπλα του Ζαγοράκη στον Λιζαραζού…
Ο Γιώργος Χελάκης γράφει για την επέτειο της κορυφαίας στιγμής του ελληνικού ποδοσφαίρου. Κι είναι από τις λίγες φορές που γράφει και επί προσωπικού...
Με τις επετείους δεν τα πηγαίνω καλά, ιδιωτικές και γενικότερες. Θεωρώ την μνήμη μια εντελώς προσωπική υπόθεση. Εδώ και δέκα πέντε χρόνια τέτοια μέρα δεν πιέζω τον εαυτό μου να θυμηθεί κάτι ιδιαίτερο. Ίσως και να μην προλαβαίνω. Όλο και κάποιοι φίλοι ή περίπου φίλοι θα με ρωτήσουν ή θα μου ζητήσουν κάτι σχετικό με το 2004. Τις περισσότερες φορές απαντώ αμήχανα και νερόβραστα. Που και που βλέπω καμιά φωτογραφία, θυμάμαι τον φίλο μου τον Μπάμπη, τον Γιώργο τον Μαζιά και μέχρι εκεί.
- Κραν Μοντανά: Ο αρχηγός της πυροσβεστικής καταθέτει στην αστυνομία για την πολύνεκρη τραγωδία
- Χιλή: Ο ακροδεξιός πρόεδρος θέτει υπό αμφισβήτηση τη βοήθεια στην Κούβα που υποσχέθηκε η απερχόμενη κυβέρνηση
- Ρόουντ Αϊλαντ: Τουλάχιστον 3 νεκροί από πυρά εν μέσω αγώνα χόκεϊ επί πάγου
- Κολομβία: Επίσημη αναγνώριση για τον «παπά αντάρτη» Τόρες, 60 χρόνια μετά τον θάνατό του
- Κούβα: Κατακλύζεται από σωρούς σκουπιδιών η πρωτεύουσα Αβάνα
- Ουάσιγκτον: Διαρροή 240 εκατ. γαλονιών λυμμάτων στον ποταμό Ποτόμακ – Παρέμβαση Τραμπ για την προστασία του

