Grace Kelly: Ταινίες & Φωτογραφίες

Το όνομά της είναι συνώνυμο του στιλ, της ακτινοβολίας, της χάρης και της κομψότητας.

Πρόσφατα προβλήθηκε στις Κάννες η ταινία «Grace of Monaco», σε σκηνοθεσία Ολιβιέ Νταχάν, με πρωταγωνίστρια τη Νικόλ κίντμαν στο ρόλο της πριγκίπισσα Γκρέις. Η Κίντμαν τράβηξε τα βλέμματα, η ταινία όμως, απέσπασε πολύ κακές κριτικές, με τον Guardian να δηλώνει ότι πρόκειται για μια «εντυπωσιακή καταστροφή». Διαβάστε περισσότερα…

Η βραβευμένη με Όσκαρ αμερικανίδα ηθοποιός, Γκρέις Πατρίτσια Κέλι, γεννήθηκε στις 12 Νοεμβρίου του 1929 στη Φιλαδέλφια της Πενσιλβάνια. Ονομάστηκε Γκρέις προς τιμήν της αδικοχαμένης, σε νεαρή ηλικία, αδερφής της μητέρας της.

Η οικογένειά της ήταν εύπορη. Ο πατέρας της, αυτοδημιούργητος εκατομμυριούχος, ήταν κάτοχος της μεγαλύτερης επιχείρησης οικοδομικών υλικών στην ανατολική ακτή, ενώ υπήρξε τρεις φορές ολυμπιονίκης στο άθλημα της κωπηλασίας. Η μητέρα της είχε σπουδάσει Φυσική Αγωγή και εργαζόταν στο πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια.

Η Γκρέις είχε δυο μεγαλύτερα αδέρφια, την Πέγκι και τον Τζον και μια μικρότερη αδερφή τη Λιζάν. Ο Τζον ήταν κάτοχος χάλκινου μεταλλίου στους ολυμπιακούς αγώνες του 1956 στη Μελβούρνη. Ο δρόμος της Φιλαδέλφεια «Kelly Drive» ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του αδελφού της.

Από μικρή η Κέλι ονειρευόταν να κάνει καριέρα στο θέατρο. Δούλεψε ως μοντέλο, για να συντηρήσει τις σπουδές της και εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο Μπρόντγουεϊ, στο πλευρό του Ρέιμοντ Μάσεϊ, στο θεατρικό του Στρίντμπεργκ, «Ο Πατέρας».

Μετά την αποφοίτησή της το 1948, εργάστηκε σε μια επιτυχημένη τηλεοπτική παραγωγή, η οποία την οδήγησε στον πρώτο κινηματογραφικό της ρόλο, στην ταινία «Δεκατέσσερεις Ώρες Αγωνίας», το 1951. Η Γκρέις πέρασε σχεδόν απαρατήρητη, με αποτέλεσμα να μην έχει άλλες προσφορές για αρκετό καιρό.

Ένα χρόνο αργότερα, της έγινε πρόταση να παίξει στο πλάι του Γκάρι Κούπερ, στην ταινία «Το τρένο θα σφυρίξει τρεις φορές» (High Noon, 1952). Η ταινία είχε μεγάλη επιτυχία και της χάρισε δημοτικότητα ανοίγοντας το δρόμο για λαμπρή καριέρα.

Η Κέλι εργάστηκε συνολικά έξι χρόνια στο Χόλιγουντ και γύρισε συνολικά μόνο έντεκα ταινίες, εντούτοις κατατάσσεται στις πιο αγαπημένες πρωταγωνίστριες του Χόλιγουντ.

Συνεργάστηκε τρεις φορές με τον Άλφρεντ Χίτσκοκ στις ταινίες «Σιωπηλός Μάρτυς», 1954, «Τηλεφωνήσατε, ασφάλεια αμέσου δράσεως», το 1954 και «Το κυνήγι του κλέφτη», το 1955. Το 1954 βραβεύτηκε με Όσκαρ για την ταινία «Η χωριατοπούλα».

Το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου την έχει κατατάξει 13η στη λίστα με τις 25 μεγαλύτερες σταρ όλων των εποχών.

Ο πρίγκιπας Ρενιέ και η πριγκίπισσα Γκρέις απέκτησαν τρία παιδιά: την πριγκίπισσα Καρολίνα, τον πρίγκηπα Αλβέρτο και την πριγκίπισσα Στεφανί.

Μετά το γάμο τους, η Γκρέις Κέλι, αν και το ήθελε, δεν κατάφερε να επιστρέψει στη μεγάλη οθόνη.

Προσπάθησε ωστόσο να υποστηρίξει την καλλιτεχνική άνθιση στο Μονακό ιδρύοντας το «Ίδρυμα Πριγκίπισσα Γκρέις» το οποίο βοηθούσε όλους τους καλλιτέχνες της περιοχής. Επίσης οργάνωνε κάθε χρόνο γιορτή για τα ορφανά.

Ο θάνατος
Στις 13 Σεπτεμβρίου του 1982 και ενώ η πριγκίπισσα Γκρέις επέστρεφε οδικώς, μαζί με τη μικρή της κόρη Στεφανί, από το εξοχικό τους στην επαρχία, υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο κατά το οποίο έχασε τις αισθήσεις της και έριξε το αυτοκίνητο στο γκρεμό.

Το σώμα της ανασύρθηκε από το αυτοκίνητο έχοντας υποστεί πολλαπλά κατάγματα. Μεταφέρθηκε σε κωματώδη κατάσταση στο νοσοκομείο του Μονακό, όπου της διαγνώστηκε σοβαρή εγκεφαλική βλάβη και η οικογένεια αποφάσισε να αποσυνδέσει το μηχανισμό που την κρατούσε στη ζωή.

Η κηδεία της πριγκίπισσας Γκρέις έγινε στις 18 Σεπτεμβρίου στο Μονακό. Ανάμεσα στους παρευρισκόμενους ήταν οι πρώην συμπρωταγωνιστές της Τζέιμς Στιούαρτ και Κάρι Γκραντ. Την κηδεία της παρακολούθησαν από την τηλεόραση, πάνω από 100 εκατομμύρια θεατές.

Ο πρίγκηπας Ρενιέ, δεν ξαναπαντρεύτηκε και κηδεύτηκε στο πλευρό της μετά το θάνατό του το 2005.

Οι ταινίες που κυκλοφορούν σε DVD

Το Τρένο θα Σφυρίξει Τρεις Φορές (1952)

Λίγο πριν εγκαταλείψει την πόλη με την αρραβωνιαστικιά του, ένας σερίφης αναγκάζεται να έλθει αντιμέτωπος με τη συμμορία ενός κακοποιού, τον οποίο κάποτε είχε συλλάβει. Κανείς από τους κατοίκους δεν δέχεται να σταθεί στο πλευρό του.

Οι Γέφυρες του Τόκο-Ρι (1954)
Ταινία βασισμένη στη νουβέλα του James Michener. Κατά τη διάρκεια του πόλεμου στην Κορέα, ο πιλότος, Χάρι Μπρούμπεϊκερ, πρέπει να ισορροπήσει τη δική του αμφιθυμία: στο ότι η χώρα του βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση με την Κορέα και στο ότι θα πρέπει να βομβαρδίσει καλά οχυρωμένες γέφυρες.

Σιωπηλός Μάρτυρας (1954)
Μια ακόμα πρωτότυπη ταινία που παίζει με το θεατή της εμπλέκοντάς τον σε μια ιστορία που αρχικά μοιάζει με ένα εμμονοληπτικό, “ηδονοβλεπτικό” παιχνίδι για να καταλήξει σε ένα έγκλημα.
Ένας φωτορεπόρτερ βρίσκεται στο σπίτι του σε ακινησία καθώς έχει το πόδι του σε γύψο. Όταν θα γίνει αυτόπτης μάρτυρας ενός φόνου, που διέπραξε ένας γείτονάς του, θα προσπαθήσει να εξιχνιάσει το έγκλημα με τη βοήθεια της αγαπημένης του.

Μογκάμπο (1953)
Χολιγουντιανή εξωτική περιπέτεια. Έπειτα από είκοσι χρόνια ο Κλαρκ Γκέιμπλ αναλαμβάνει ξανά το ρόλο που υποδύθηκε στην ταινία του 1932 «Red Dust» (πρόκειται για ριμέικ εκείνης της παραγωγής), ενώ η Γκάρντνερ και η Κέλι είναι οι γυναίκες που διεκδικούν την αγάπη του κατά τη διάρκεια ενός επικίνδυνου σαφάρι.
Μολονότι θεωρείται κλασικό φιλμ του Τζον Φορντ, και παρά τις δυο υποψηφιότητες στα Όσκαρ του 1954, το «Μογκάμπο» έχει διατηρήσει στα χρόνια λίγη από την αρχική μαγεία του.

Τηλεφωνήσατε Υπηρεσία Αμέσου Δράσεως (1954)

Πόσοι σκηνοθέτες θα μπορούσαν να κρατήσουν το θεατή γαντζωμένο στην άκρη της πολυθρόνας του, να παρακολουθεί γεμάτος αγωνία μια ταινία που διαδραματίζεται ουσιαστικά σε ένα χώρο τόσο ασφυκτικά περιορισμένο όσο ένα σαλόνι; Σίγουρα ελάχιστοι. Ένας από αυτούς ήταν ο Aλφρεντ Χίτσκοκ. Και δεν το έκανε μόνο μία φορά. Στο «Τηλεφωνήστε: Ασφάλεια Αμέσου Δράσεως», εκτός από μια δυο ολιγόλεπτες σκηνές, τα πάντα λαμβάνουν χώρα στο λίβινγκ ρουμ ενός λονδρέζικου διαμερίσματος.

Η ταινία βασίζεται στο ομώνυμο θεατρικό έργο του Φρανκ Νοτ, ο οποίος έγραψε και το σενάριο.

Η Γκρέις Κέλι, στην πρώτη της συνεργασία με το σκηνοθέτη αποτελεί το ιδανικό χιτσκοκικό θηλυκό θύμα. Η ταινία είχε γυριστεί με την τεχνική του τρισδιάστατου σινεμά προκειμένου οι θεατές, φορώντας βεβαίως τα απαραίτητα γυαλιά, να έχουν, για παράδειγμα, την ψευδαίσθηση πως το χέρι της Γκρέις Κέλι τεντώνεται έξω από την οθόνη ή πως το πτώμα του επίδοξου δολοφόνου πέφτει πάνω τους…

Το Κυνήγι του Κλέφτη (1955)
Γυρίστηκε ένα χρόνο μετά το «Σιωπηλό Μάρτυρα» (Rear Window, 1954) και δεν συγκαταλέγεται ανάμεσα στις καλύτερες δουλειές του Χίτσκοκ. Λέγεται ότι με το «Κυνήγι του Κλέφτη» ο άγγλος μετρ του σασπένς θέλησε να κάνει μια ταινία για το κέφι του, ένα ρομαντικό φιλμ με κοσμοπολίτικη ατμόσφαιρα, και το πέτυχε φέρνοντας κοντά δύο λαμπερούς σταρ της εποχής. Ο Κάρι Γκραντ είναι ο πρώην κλέφτης κοσμημάτων που κινδυνεύει να συλληφθεί επειδή κάποιος άγνωστος μιμείται τις μεθόδους του και αφαιρεί τιμαλφή από τους πλούσιους που ζουν στη γαλλική ριβιέρα. Η Γκρέις Κέλι, υποδύεται τη νεαρή Αμερικανίδα που τον ερωτεύεται, αλλά παραμένει επιφυλακτική απέναντί του, καθώς γνωρίζει ότι έχει να κάνει με έναν πρώην κακοποιό. Το σύνολο κινείται λιγότερο στα όρια του σασπένς και περισσότερο στο πλαίσιο ενός χαριτωμένου φιλμ, με σπιρτόζικους διαλόγους, χιούμορ και διασκεδαστικούς δευτερεύοντες χαρακτήρες.

Η Χωριατοπούλα (1954)
Ένας μεσήλικας ηθοποιός, ο Φρανκ Έλγιν (Bing Crosby), έχει μια καριέρα που καταρρέει εξαιτίας του εθισμού του στο αλκοόλ. Όταν του δίνεται η ευκαιρία, από τον σκηνοθέτη Μπέρνι Ντόντ, να επιστρέψει ως πρωταγωνιστής στο σανίδι του θεάτρου, ο Φρανκ Έλγιν δέχεται την πρόκληση ως ευλογία. Ταυτόχρονα όμως δυσκολεύεται να αντεπεξέλθει στις νέες ευθύνες που έχει αναλάβει. Κοντά του βρίσκεται η νεαρή σύζυγός του Τζόρτζι,( Grace Kelly) η οποία μοιάζει να τον πατρονάρει με κάθε ευκαιρία. Οι δύο τους μοιράζονται τη θλίψη για το χαμό του γιου τους πριν από χρόνια και αυτές οι κοινές τραγικές μνήμες, ενώ τους διαλύουν, είναι τελικά και αυτές που τους κρατούν ενωμένους.

Υψηλή Κοινωνία (1956)
Η τελευταία εμφάνιση της Γκρέις Κέλι στη μεγάλη οθόνη αποτελεί ανακατασκευή του θεατρικού έργου «Φιλαδέλφεια Στόρι» και θέλει την ίδια να υποδύεται μια ζάπλουτη που έλκεται ερωτικά από τρεις άνδρες. Δεν πρόκειται για το κορυφαίο μιούζικαλ, αλλά για μια χαριτωμένη μουσική κομεντί (τραγούδια του Κόουλ Πόρτερ), στην οποία συμμετέχουν θρυλικά ονόματα: ο Σινάτρα με τη Σελέστ Χολμ τραγουδούν το «Who Wants To Be A millionaire?», ο Κρόσμπι ερμηνεύει το «True Love» και ο Λούις Αρμστρονγκ που εμφανίζεται με την ιδιότητα του τραγουδιστή λέει το «Now You Has Jazz».

Πληροφορίες ΙΜDb, Wikipedia