Πρώτο μέρος μια διλογίας πάνω στην οικογένεια Ουλιάνωφ, που ολοκληρώνεται με την Πίστη της μάνας. Η ζωή της Μαρίας Αλεξάντροβνα Ουλιάνοβα, πιο γνωστής ως μάνας του Λένιν, στα χέρια του μάγου Ντονσκόι, γίνεται απλά η ιστορία μιας απλής γυναίκας, που δεν κλονίζεται από τα χτυπήματα της ζωής κι αφιερώνεται στα έξι παιδιά της. Πρόκειται για […]
Πρώτο μέρος μια διλογίας πάνω στην οικογένεια Ουλιάνωφ, που ολοκληρώνεται με την Πίστη της μάνας. Η ζωή της Μαρίας Αλεξάντροβνα Ουλιάνοβα, πιο γνωστής ως μάνας του Λένιν, στα χέρια του μάγου Ντονσκόι, γίνεται απλά η ιστορία μιας απλής γυναίκας, που δεν κλονίζεται από τα χτυπήματα της ζωής κι αφιερώνεται στα έξι παιδιά της. Πρόκειται για μια συγκλονιστική ταινία, που καταφέρνει να είναι τρυφερή και λυρική, μεγαλόπνοη και τραγική, γεμάτη πάθος, αλλά και χιούμορ, κινηματογραφημένη με μια εκπληκτική μαεστρία από τον Ντονσκόι, που φτάνει στο αποκορύφωμα της τέχνης του.
Ο Νικολάι Ιβάνονιτς Ουλιάνωφ, επιθεωρητής στη δημοτική εκπαίδευση, πεθαίνει ύστερα από ένα τελευταίο ταξίδι στα στοιχεία της περιοχής του. Η γυναίκα του Μαρία Αλεξάντροβνα μένει χήρα, έχοντας μ’ αναθρέψει έξι παιδιά. Δεν το βάζει όμως κάτω και στέλνει το μεγαλύτερο παιδί της Αλέξανδρο και την αδερφή του Άννα στο Πανεπιστήμιο. Ύστερα από μια αποτυχημένη απόπειρα κατά του Τσάρου τα δυο παιδιά της συλλαμβάνονται. Ο Αλέξανδρος καταδικάζεται σε θάνατο και η μάνα του μάταια προσπαθεί να πετύχει χάρη. Πληροφορείται την εκτέλεση του γιου της από τις εφημερίδες, αλλά δε δειλιάζει. Συγκεντρώνει όλες της τις δυνάμεις για να βοηθήσει την Άννα που φεύγει στην εξορία και τον Βλαντιμίρ Ίλιτς που πρέπει να σπουδάσει. Η ζωή της από δω και πέρα θα είναι μοιρασμένη κοντά στα παιδιά της και στους εκάστοτε τόπους εκτόπισής τους. Ο Βλαντιμίρ γρήγορα ακολουθεί τα ίχνη του αδερφού του, αλλά η μάνα του δεν ανησυχεί πλέον. Ξέρει ότι αυτή είναι η μοίρα των παιδιών της και η δική της να τους συμπαρασταθεί όσο γίνεται καλύτερα, αποδεχόμενη πριν απ’ όλα την αναγκαιότητα του αγώνα τους.
Η διαίρεση της ταινίας σε τρία μέρη, επιτρέπει στον Ντονσκόι να προσεγγίσει κάθε φορά μια ξεχωριστή προσωπικότητα (ο πατέρας, ο Αλέξανδρος, ο Λένιν), χωρίς ποτέ ν’ απομακρυνθεί από τη βασική ηρωίδα του. Η κάμερα κυνηγά συνεχώς τη Μαρία Αλεξάντροβνα και δημιουργεί μια συνεχή κίνηση ανάμεσα σ’ αυτήν και στους δικούς της, αλλά και την κοινωνία μέσα στην οποία ζει.
Ο Ντονσκόι για πρώτη φορά στην καριέρα του χρησιμοποιεί το σινεμασκόπ, για να φωτογραφήσει με το δικό του μοναδικό τρόπο τα ρώσικα ποτάμια, την ηλιόλουστη επαρχία ή τη χιονισμένη Πετρούπολη.
Και να που για μια ακόμη φορά καταφέρνει να αναπαραστήσει το μικρόκοσμο της τσαρικής Ρωσίας με κείνο το λεπτό, ακριβολόγο βλέμμα που τον έκανε διάσημο: μπροστά από τα μάτια μας παρελαύνουν οι τυπικοί μικροαστοί των πόλεων, οι εργάτες που δουλεύουν στις όχθες των ποταμών, οι ανήσυχοι φοιτητές, οι δικαστές των τσαρικών δικαστηρίων ή ο αστυφύλακας του χωριού που όταν μεθά τραγουδά αντικαθεστωτικά τραγούδια! Το χιούμορ που βγαίνει από την παρατήρηση της καθημερινής ζωής συναντά την τραγική διάσταση, όταν για παράδειγμα η μάνα πληροφορείται μέσα στο τραμ την εκτέλεση του γιου της. Αλλά ακόμα κι εδώ ο Ντονσκόι είναι όσο γίνεται πιο λιτός. Αποφεύγει τον μελοδραματισμό και σύντομα μας παρασύρει σ’ ένα νέο κεφάλαιο της ζωής των Ουλιάνωφ, γεμάτο ελπίδες για ένα καλύτερο αύριο.
Η Δευτέρα 9 Μαρτίου είναι αφιερωμένη στον Αντώνη Καλογιάννη, καθώς το έργο του θα «ζωντανέψει» στη σκηνή του θεάτρου Παλλάς, μέσα από τη μουσική παράσταση «Η φωνή της ψυχής μας».