Ο Μπραντ Πιτ και ο Τζόνα Χιλ μιλούν για το «Moneyball»

Όταν το best seller του Μάικλ Λιούις έπεσε για πρώτη φορά στα χέρια του, ο Μπραντ Πιτ ένιωσε μια ακαταμάχητη έλξη για τον μάνατζερ των Oakland Athletics, εντυπωσιασμένος από το πνεύμα και τη δυναμική του προσωπικότητα, την αστείρευτη εφευρετικότητά του και τη «θρησκευτική» προσήλωση στο στόχο του, αλλά και από την έμφυτη τάση του να ισορροπεί διαρκώς ανάμεσα στην επιτυχία και την αποτυχία. Η ολοκλήρωση του βιβλίου τον βρήκε αποφασισμένο να κάνει ό,τι περνά από το χέρι του, ώστε να εξασφαλιστεί η μεταφορά του στη μεγάλη οθόνη, με τον ίδιο στο διπλό πόστο του παραγωγού και του βασικού πρωταγωνιστή.

«Ο Μπίλι άφησε πίσω του μια στρωμένη καριέρα ως επαγγελματίας παίκτης του baseball, για να ασχοληθεί με το management. Στη σημερινή εποχή κάτι τέτοιο θα φάνταζε τουλάχιστον παράλογο», αναφέρει ο Μπραντ Πιτ. «Ωστόσο, στην πραγματικότητα αυτό τον απελευθέρωσε, καθώς μέχρι εκείνη τη στιγμή προσπαθούσε μάταια να φανεί αντάξιος των προσδοκιών όλων εκείνων που, από την εποχή της εφηβείας του ακόμη, έβαζαν στοίχημα πως θα αφήσει εποχή ως παίκτης.

»»Στόχος του πλέον ήταν να πετύχει με τους δικούς του όρους και βασισμένος σχεδόν αποκλειστικά στις δικές του ικανότητες. Αυτό όμως μπορούσε να το καταφέρει μονάχα αν άλλαζε τους κανόνες του παιχνιδιού, διαφορετικά οι Oakland Athletics του δε θα είχαν καμία τύχη απέναντι στις υπόλοιπες ομάδες της διοργάνωσης.
»»Με τη βοήθεια της στατιστικής και οπλισμένος με περίσσιο θάρρος, αλλά και θράσος, ο Μπιν στελέχωσε την ομάδα του με παίκτες οι οποίοι θεωρούνταν «καμένα χαρτιά», καταφέρνοντας να φτιάξει ένα ανομοιογενές σύνολο που όμως λειτούργησε στην εντέλεια, παρουσιάζοντας αξιοθαύμαστες επιδόσεις. Σε σημείο τέτοιο, μάλιστα, ώστε να καταρρίψει και το ρεκόρ συνεχόμενων νικών!

«Όπως παρουσιάζονται στη ταινία, η αμφίδρομη σχέση του Μπίλι με τον Πίτερ Μπραντ, τον άνθρωπο που τον μύησε στα μυστικά της στατιστικής, από τη μία, και η σχέση διαρκούς αντιπαράθεσης με τον Αρτ Χάου, τον “απαρχαιωμένων” αντιλήψεων επικεφαλής του προπονητικού team, από την άλλη, υπήρξαν καταλυτικές στη διαμόρφωση μιας νέας του στάσης απέναντι στη ζωή, η οποία του έδωσε την ευκαιρία να αφήσει πίσω του μια ανεκτίμητη κληρονομιά για τις επόμενες γενιές», καταλήγει ο Πιτ.

Για τις ανάγκες του «φρεσκαρίσματος» των Oakland Athletics, ο Μπίλι Μπιν απευθύνθηκε σε μια ομάδα οικονομικών αναλυτών οι οποίοι τον βοήθησαν να θέσει την επιστήμη της στατιστικής στην υπηρεσία του baseball. Για τις ανάγκες τις ταινίας, το σεναριακό δίδυμο των Ζαΐλιαν και Σόρκιν δημιούργησε ένα νέο χαρακτήρα, ο οποίος λειτουργεί ως άτυπος «εκπρόσωπος» της προαναφερθείσας ομάδας: τον ταλαντούχο στατιστικολόγο Πίτερ Μπραντ. Χάρη στη συνεργασία του με τον Μπραντ, ο Μπιν αρχίζει να συνειδητοποιεί πως η αξία ενός παίκτη δεν είναι κάτι που φαίνεται με το μάτι ή κάτι το οποίο μπορείς να διαισθανθείς. Η πραγματική του αξία κρύβεται κάπου ανάμεσα στους αριθμούς. Τον Μπραντ κλήθηκε να ενσαρκώσει ο Τζόνα Χιλ, κινούμενος αρκετά μακριά από το σύνηθες κωμικό του ρεπερτόριο.

«Υπό κανονικές συνθήκες, ο Πίτερ θα έπρεπε να είναι ένα από τα περίφημα golden boys που έγιναν εκατομμυριούχοι την εποχή που η Wall Street ήταν κάτι σαν Επίγειος Παράδεισος», εξηγεί ο Τζόνα Χιλ. «Η αγάπη του για το baseball, ωστόσο, τον έθεσε στην υπηρεσία του αθλήματος. Και όντας πανέξυπνος, σύντομα κατέληξε στη διαπίστωση πως η πραγματική αξία του κάθε παίκτη μπορεί να υπολογιστεί με τη βοήθεια της στατιστικής.
»»Αυτό που για τον Πίτερ φάνταζε αυτονόητο, αντιμετωπίστηκε σε πρώτη φάση ως μια απόλυτα αιρετική άποψη από την αθλητική κοινότητα του baseball. Μια μάλλον φυσιολογική αντίδραση από μέρους τους, ιδίως από τη στιγμή που ήταν σα να τους έλεγες πως οι δικές τους μέθοδοι στην ουσία ζημίωναν το άθλημα όλα αυτά τα χρόνια.
»»Παρά το γεγονός πως ο Μπίλι και ο Πίτερ δε θα μπορούσαν να έχουν πιο αποκλίνουσες προσωπικότητες, υπήρχε κάτι το οποίο τους ένωνε: και οι δυο τους ένιωθαν σα να είναι μόνοι τους απέναντι στον υπόλοιπο κόσμο. Αυτό ωστόσο διόλου δεν τους αποθάρρυνε. Αντιθέτως τους έδωσε τη δύναμη να πολεμήσουν για τα πιστεύω τους.

«Ο Μπίλι και ο Πίτερ συμπληρώνουν ο ένας τον άλλο, αλλά υπάρχει και μια καλώς εννοούμενη ζήλια ανάμεσά τους. Το γεγονός ότι ο Πίτερ είναι μορφωμένος και έχει όλη του τη ζωή μπροστά του, είναι κάτι το οποίο ο Μπίλι δυσκολεύεται να το “χωνέψει”. Από την άλλη, ο Πίτερ γνωρίζει πολύ καλά πως δε διαθέτει τα απαραίτητα προσόντα για να κάνει καριέρα εντός των γηπέδων και αυτό είναι κάτι που τον θλίβει βαθύτατα», καταλήγει ο Χιλ.