Η σχέση της jazz με το ζωγράφο Jackson Pollock (1912-1956) ανέκαθεν υπήρξε αμφίδρομη. Τα έργα του Αμερικανού εξπρεσιονιστή ήταν έντονα επηρεασμένα από τους καινοτόμους ήχους της μουσικής του Charlie Parker, του Dizzy Gillespie και ευρύτερα του bebop. Από την άλλη μεριά, και μάλλον λόγω της αυτοσχεδιαστικής τους φύσης, από τους πίνακες του Pollock άντλησαν έμπνευση […]
Η σχέση της jazz με το ζωγράφο Jackson Pollock (1912-1956) ανέκαθεν υπήρξε αμφίδρομη. Τα έργα του Αμερικανού εξπρεσιονιστή ήταν έντονα επηρεασμένα από τους καινοτόμους ήχους της μουσικής του Charlie Parker, του Dizzy Gillespie και ευρύτερα του bebop. Από την άλλη μεριά, και μάλλον λόγω της αυτοσχεδιαστικής τους φύσης, από τους πίνακες του Pollock άντλησαν έμπνευση μεταγενέστεροι μουσικοί της jazz, όπως ο Ornette Coleman (το άλμπουμ του «Free Jazz»/Atlantic, 1961 έχει εξώφυλλο τον πίνακα του Pollock με τίτλο «White Light») και η ερμηνεύτρια σοπράνο σαξόφωνου Jane Ira Bloom, της οποίας το άλμπουμ «Chasing Paint» (Arabesque, 2003) φιλοξενούσε συνθέσεις εμπνευσμένες από έργα του Pollock. Ο Γερμανός πιανίστας Jürgen Friedrich έρχεται να προστεθεί στη λίστα των θαυμαστών του Pollock με το δίσκο που παρουσιάζουμε εδώ. Ερμηνευτικό σχήμα είναι το «πιάνο τρίο» με τον Friedrich να πλαισιώνεται από τον μπασίστα John Hebert και τον ντράμερ Tony Moreno, δύο Αμερικανούς μουσικούς τους οποίους γνώρισε πριν από μια δεκαετία περίπου, όταν περιόδευε στις ΗΠΑ. Το ρεπερτόριο περιλαμβάνει κυρίως συνθέσεις του Friedrich, μια διασκευή στο «Round Midnight» του Thelonious Monk και δύο κομμάτια-συλλογικοί αυτοσχεδιασμοί του τρίο. Χαρακτηριστικό της ερμηνευτικής προσέγγισης που υιοθετείται είναι η χαλαρή, αβίαστη ανάπτυξη των κομματιών, η δημιουργία κλίματος αμεσότητας και οικειότητας προς τον ακροατή, καθώς επίσης η εξερευνητική διάθεση, όσον αφορά τόσο στις αισθητικές επιταγές όσο και στην ανάπτυξη ικανής «χημείας» μεταξύ των ερμηνευτών, οι οποίοι λειτουργούν ως ισότιμες μονάδες ενός όλου, χωρίς ματαιόδοξη επιδίωξη αυτοπροβολής. Μεταξύ των έντεκα συνολικά κομματιών, ευπρόσδεκτη απόκλιση από το «cool» κλίμα αποτελεί η διαχυτική, ρυθμικά ενεργητική σύνθεση «Ripple», που υπογράφει ο Γερμανός πιανίστας. Το επίσημο site του Jürgen Friedrich: http://www.juergenfriedrich.net/
Η Γυναίκα της Ζάκυθος και άλλες αιώνιες μνήμες είναι ένα ποιητικό έργο που ο Σολωμός δεν τελείωσε ποτέ - όπως δεν τελείωσε ποτέ τα περισσότερα έργα του.
Η ταινία, που ολοκληρώθηκε πρόσφατα έπειτα από τρία χρόνια παραγωγής φέρνει και πάλι στο προσκήνιο το πιο κρίσιμο ζήτημα του καιρού μας: την κλιματική κρίση. Το Mankind’s Folly έρχεται στον κινηματογράφο Δαναό για δύο μόνο προβολές το Σάββατο 17 & την Κυριακή 18 Ιανουαρίου.
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας