Οι ικανότητες του Andrew Bird, που γεννήθηκε στο Σικάγο στις 11 Ιουλίου 1973, απλώνονται σε ένα ευρύ καλλιτεχνικό φάσμα: τραγουδοποιός, τραγουδιστής, βιολονίστας, κιθαρίστας. Στη δισκογραφία εμφανίστηκε το 1997 και μέχρι το 2001 είχε κυκλοφορήσει τρία άλμπουμ με το πρώτο του συγκρότημα, τους Bowl Of Fire. Από την προσωπική του δισκογραφία ξεχωρίζουν το «Weather Systems» (2003), […]
Οι ικανότητες του Andrew Bird, που γεννήθηκε στο Σικάγο στις 11 Ιουλίου 1973, απλώνονται σε ένα ευρύ καλλιτεχνικό φάσμα: τραγουδοποιός, τραγουδιστής, βιολονίστας, κιθαρίστας. Στη δισκογραφία εμφανίστηκε το 1997 και μέχρι το 2001 είχε κυκλοφορήσει τρία άλμπουμ με το πρώτο του συγκρότημα, τους Bowl Of Fire. Από την προσωπική του δισκογραφία ξεχωρίζουν το «Weather Systems» (2003), που έγινε δεκτό με ενθουσιασμό από το κοινό και τους κριτικούς, κάνοντας την Independent να γράφει για τον ήχο όπου «οι Radiohead συναντούν τους Lambchop», καθώς επίσης το «The Mysterious Production Of Eggs» (2005), στο οποίο ο Bird βελτιστοποίησε το υβρίδιο alt-country, folk και chamber pop, παρουσιάζοντας μια απολαυστική συλλογή από περιπετειώδη τραγούδια με πυκνή, πολυεπίπεδη δομή, μεγάλη προσοχή στη λεπτομέρεια, pop φινέτσα (παρά την παράκαμψη της συμβατικής κουπλέ-ρεφρέν ανάπτυξης) και στίχους που παρασύρουν τον ακροατή σε φανταστικά ταξίδια. Στο «Noble Beast», τη νεότερη προσθήκη στη δισκογραφική του παραγωγή, ο Αμερικανός δημιουργός συνδυάζει με απολαυστικό τρόπο την ανάλαφρη pop διάθεση με το έντεχνο προφίλ. Στο κλίμα μάς εισάγει το χαλαρό «Oh No», με χαρακτηριστικό σφύριγμα-ως-μουσικό-όργανο από τον Bird, ενώ την προσοχή κρατά αμείωτα τεταμένη μέχρι το φινάλε του άλμπουμ ένα χαρμάνι από λούπες του βιολιού, κυματισμούς ήχων από ακουστικά όργανα, flamenco παλαμάκια, αναφορές στην country και στην κελτική folk, τενόρο τραγούδι, ποιητική στιχουργική, ονειρικές αρμονίες, μαγευτικές μελωδίες, μεταδοτικό ρομαντισμό. Κάνοντας δυο βήματα πίσω και ξανακοιτάζοντας με προσοχή τον καμβά του «Noble Beast», ως σύνολο αυτή τη φορά, βλέπεις ένα σπάνιο άλμπουμ σύγχρονης αλλά και έμπειρης pop, με γνώση, με τόλμη, με φαντασία και, πάνω από όλα, πλημμυρισμένο από σπάνιο ταλέντο τόσο τραγουδοποιίας όσο και ερμηνείας. Το ερώτημα με την πικρή απάντηση είναι σε πόσους ακροατές από εκείνους που εν δυνάμει ενδιαφέρονται (και είμαι πεπεισμένος ότι οι ακροατές αυτοί είναι πολλοί) θα φτάσει τελικά η εξαίρετη αυτή μουσική πρόταση του Andrew Bird. Μια πρόταση που θα μπορούσε να κάνει, για λίγο ή για πολύ, ομορφότερη τη ζωή εκείνων που θα την αναζητήσουν και που θα της δώσουν την προσοχή που της αξίζει, αλλά όμως δεν παίζεται στα ραδιόφωνα, δεν προβάλλεται από τα μέσα ενημέρωσης, περνά στα ψηλά των ιντερνετικών τόπων μεγάλης επισκεψιμότητας και γενικά έχει την αντιμετώπιση μιας περιθωριακής δράσης. Ακόμα όμως και με τα μέτρα και τα σταθμά της αντίπερα όχθης, η ισοπεδωτική αυτή προσέγγιση έχει ένα λογικό σφάλμα: είναι ιστορικά επιβεβαιωμένο ότι το κύριο ρεύμα του αύριο θα προκύψει από τις εμπνευσμένες εναλλακτικές δράσεις του σήμερα. Εκεί, λοιπόν, που θέλω να καταλήξω είναι ότι οι πιο ανήσυχοι, ή εν πάση περιπτώσει οι πιο ανυπόμονοι, από εμάς πραγματικά δεν έχουμε κανένα λόγο να περιμένουμε μέχρι αύριο. Οπτικό και ηχητικό υλικό από το επίσημο site του Andrew Bird: http://www.andrewbird.net/aviary/index.php O Andrew Bird στο MySpace: http://www.myspace.com/andrewbird
Η Γυναίκα της Ζάκυθος και άλλες αιώνιες μνήμες είναι ένα ποιητικό έργο που ο Σολωμός δεν τελείωσε ποτέ - όπως δεν τελείωσε ποτέ τα περισσότερα έργα του.
Η ταινία, που ολοκληρώθηκε πρόσφατα έπειτα από τρία χρόνια παραγωγής φέρνει και πάλι στο προσκήνιο το πιο κρίσιμο ζήτημα του καιρού μας: την κλιματική κρίση. Το Mankind’s Folly έρχεται στον κινηματογράφο Δαναό για δύο μόνο προβολές το Σάββατο 17 & την Κυριακή 18 Ιανουαρίου.
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας