Les Années Magiques: Roma – Paris – Berlin

Στην ομαδική έκθεση με τίτλο “Les Années Magiques: Roma – Paris – Berlin” συμμετέχουν οι καλλιτέχνες: Ακριθάκης, Γαΐτης, Κανιάρης, Κεσσανλής, Ξενάκης, Παύλος, Πράσινος, Τάκης, Τσίγκος, Τσόκλης, Φιλόλαος, Φασιανός.
Η έκθεση εντάσσεται στα πλαίσια των ετήσιων εκθέσεων της γκαλερί που έχουν ως στόχο την προώθηση και προβολή του έργου των σημαντικότερων εκπροσώπων της ελληνικής τέχνης της Μεταπολεμικής περιόδου.
Οι κοινωνικές και οικονομικές αλλαγές που σημειώθηκαν τις πρώτες δεκαετίες μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο διαμόρφωσαν εκ νέου την εικόνα του κόσμου και όπως ήταν αναμενόμενο προκάλεσαν αλυσιδωτές αναταράξεις σε πολιτιστικό επίπεδο. Οι καλλιτέχνες διαλέχθηκαν δυναμικά με την εποχή τους δημιουργώντας έργα με ιδιαίτερα προσωπικό χαρακτήρα, διαμορφώνοντας με τον τρόπο αυτό μια νέα ισχυρή καλλιτεχνική γλώσσα.

Στην Ελλάδα οι δυσμενείς οικονομικές συνθήκες σε συνδιασμό με το αρνητικό πολιτικό σκηνικό οδήγησαν πολλούς καλλιτέχνες να εγκαταλείψουν τη χώρα και να εγκατασταθούν στις μεγάλες Ευρωπαϊκές πρωτεύουσες με έντονη εικαστική παρουσία. Πόλεις όπως η Ρώμη, το Παρίσι και αργότερα το Βερολίνο έγιναν πυρήνες δυναμικής πολιτιστικής παραγωγής των Ελλήνων καλλιτεχνών, οι οποίοι αφομοίωσαν με τρόπο δημιουργικό και μοναδικό τα μεγάλα εικαστικά ρεύματα της εποχής. Για κάποιους καλλιτέχνες όπως ο Κεσσανλής και ο Κανιάρης, η Ρώμη, ο πιο κοντινός προορισμός, υπήρξε ουσιαστικά ο ενδιάμεσος σταθμός μετάβασής τους στο Παρίσι, ενώ για την πληθώρα των Ελλήνων εικαστικών – Φασιανό, Παύλο, Τσίγκο, Γαΐτη, Τάκη, Φιλόλαο, Πράσινο, Ξενάκη κ.ά. – το Παρίσι υπήρξε όχι μόνο πρωταρχικός προορισμός αλλά και τόπος μακροχρόνιας παραμονής και καλλιτεχνικής καταξίωσης.
Το Βερολίνο αναδείχτηκε σε σημαντικό καλλιτεχνικό κέντρο την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου και ανέδειξε καλλιτέχνες όπως ο Ακριθάκης και ο Κανιάρης οι οποίοι πήγαν στη διερεμένη τότε πόλη της Γερμανίας με υποτροφία του DAAD για να αναδειχτούν σε πρωτοποριακές μορφές του Μοντερνισμού. Η εκφραστική δύναμη όλων των έργων της έκθεσης επιβεβαιώνει το γεγονός ότι η μεταπολεμική περίοδος υπήρξε ιδιαίτερα γόνιμη για τους Έλληνες καλλιτέχνες.

Τα έργα που παρουσιάζονται στην Kalfayan Galleries αποτελούν ενδεικτικά παραδείγματα της μοναδικότητας της Μεταπολεμικής περιόδου που διακρίνεται για τον έντονο πειραματισμό με ποικίλλα εικαστικά μέσα, την οριστική ρήξη με το παρελθόν, την καταδίκη του Ακαδημαϊσμού και κυρίως για το γκρέμισμα των ορίων ανάμεσα στο αντικείμενο και την απεικόνισή του, ανάμεσα στην πραγματικότητα και την καλλιτεχνική ερμηνεία.