Στην αυγή των 70s, ακολουθώντας το γενικότερο πνεύμα αμφισβήτησης, κάποιοι νεαροί κινηματογραφιστές θέλησαν να βγουν από το ασφαλές, βολικό μα και όχι ιδιαίτερα ρεαλιστικό περιβάλλον των στούντιο και να γυρίσουν τις ταινίες τους έξω, στους δρόμους των πόλεων. Μέλος του άτυπου αυτού κινήματος ήταν και ο Γουίλιαμ Φρίντκιν, ο οποίος, όταν πήρε στα χέρια του […]
Στην αυγή των 70s, ακολουθώντας το γενικότερο πνεύμα αμφισβήτησης, κάποιοι νεαροί κινηματογραφιστές θέλησαν να βγουν από το ασφαλές, βολικό μα και όχι ιδιαίτερα ρεαλιστικό περιβάλλον των στούντιο και να γυρίσουν τις ταινίες τους έξω, στους δρόμους των πόλεων. Μέλος του άτυπου αυτού κινήματος ήταν και ο Γουίλιαμ Φρίντκιν, ο οποίος, όταν πήρε στα χέρια του το σενάριο μιας αστυνομικής περιπέτειας με τίτλο «The French Connection», αποφάσισε να κάνει κάτι πρωτοφανές για εκείνη την εποχή: Να κινηματογραφήσει το έργο σε στέκια ναρκομανών, σε κακόφημα μπαρ, στις αποβάθρες του λιμανιού της Νέας Υόρκης και γενικά σε χώρους όπου κάθε μέρα διαπράττονταν πραγματικά εγκλήματα.
Ο Φρίντκιν πρωτοτύπησε και στο ζήτημα του κεντρικού χαρακτήρα, καθώς, αντί για τον τυπικό Αμερικανό ήρωα, συναντάμε έναν αντιήρωα. Τον ατημέλητο, κακότροπο αλλά κατά βάθος δίκαιο αστυνομικό Ντόιλ (Τζιν Χάκμαν). Αντίπαλός του είναι ο Σαρνιέ (Φερνάντο Ρέι), ένας μπον βιβέρ Γάλλος κακοποιός που επιθυμεί να «πνίξει» τη Νέα Υόρκη στην ηρωίνη. Η προσωπική διαμάχη αυτών των δύο αποτελεί και την κινητήρια δύναμη ολόκληρης της ταινίας. Ντόιλ εναντίον Σαρνιέ, λοιπόν, ή αλλιώς οι άκομψοι τρόποι, το φτηνό γούστο και η ευθύτητα απέναντι στην εκλεπτυσμένη συμπεριφορά, την αλαζονεία και την υποκρισία. Η ταξική αυτή κόντρα, διανθισμένη με διαρκή καρτέρια στις συνοικίες της μητρόπολης και με κάποιες ιλιγγιώδεις σκηνές καταδίωξης, οδηγεί σε ένα πέρα για πέρα αντισυμβατικό φινάλε, που θα μπορούσε κάλλιστα να χαρακτηριστεί ως ισοπαλία.
Η μεγάλη επιτυχία της ταινίας έφερε την αναπόφευκτη συνέχεια. Το δεύτερο αυτό φιλμ, παρ΄ ότι υστερεί σε μεγάλο βαθμό από το πρωτότυπο, δεν στερείται ενδιαφέροντος. Τα γυρίσματα έγιναν εξ ολοκλήρου στη Μασσαλία, με τον Τζον Φρανκενχάιμερ να διαδέχεται τον Φρίντκιν στην καρέκλα του σκηνοθέτη, αλλά με το ίδιο πρωταγωνιστικό δίδυμο. Τώρα ο Ντόιλ ταξιδεύει στη Γαλλία, φιλοδοξώντας να συλλάβει τον Σαρνιέ στα λημέρια του· και αυτή τη φορά η μονομαχία των δύο αντρών θα είναι μέχρι τελικής πτώσης…
Η έκδοση των δύο Blu-ray για την πρώτη παραγωγή είναι ιδιαίτερα χορταστική και δελεαστική για αγορά. Στον πρώτο δίσκο υπάρχει η ταινία, μεταφερμένη σε ψηφιακή μορφή με ιδιαίτερη φροντίδα, δεδομένων των συνθηκών και του χρόνου που έγιναν τα γυρίσματα. Ο ίδιος ο σκηνοθέτης αναφέρει στο εισαγωγικό φιλμάκι ότι πρόκειται «για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα σε υψηλή ευκρίνεια». Ο εμφανής κόκκος και το υπερβολικό σε μερικές σκηνές κοντράστ είναι αποτέλεσμα του ντοκιμαντερίστικου τρόπου λήψης. Από τα πολλά έξτρα ξεχωρίζουν το Making of, καθώς και ένα φιλμάκι για τα πραγματικά γεγονότα στα οποία βασίστηκε η ταινία. Ο μονός δίσκος του σίκουελ είναι λιγότερο ελκυστικός και με αρκετά προβλήματα στο ηχητικό μέρος. Το πρόσθετο υλικό, σε αμφότερες τις εκδόσεις, δεν συνοδεύεται από ελληνικούς υπότιτλους.
Στις 30 και 31 Ιανουαρίου, στο Ολύμπια θα πραγματοποιηθεί η συναυλία «Δύο Επέτειοι, Μία Σκηνή» - αφορμή τη συμπλήρωση 30 δημιουργικών χρόνων του συνθέτη Κώστα Λειβαδά και για τα 40 χρόνια της Ορχήστρας Νυκτών Εγχόρδων «Θανάσης Τσιπινάκης» του Δήμου Πατρέων.