Η αισιοδοξία ως προς τον κίνδυνο εμφράγματος μπορεί τελικά να κάνει καλό
Νέα Υόρκη: Οι άνδρες που πιστεύουν ότι διατρέχουν χαμηλό κίνδυνο να υποστούν έμφραγμα μπορεί τελικά να ζουν περισσότερα χρόνια από αυτούς που είναι απαισιόδοξοι, σύμφωνα με νέα μελέτη που δημοσιεύεται στο επιστημονικό έντυπο Annals of Family Medicine.
Νέα Υόρκη: Οι άνδρες που πιστεύουν ότι διατρέχουν χαμηλό κίνδυνο να υποστούν έμφραγμα μπορεί τελικά να ζουν περισσότερα χρόνια από αυτούς που είναι απαισιόδοξοι, σύμφωνα με νέα μελέτη που δημοσιεύεται στο επιστημονικό έντυπο Annals of Family Medicine.
Ερευνητές του Πανεπιστημίου Ρότσεστερ της Νέας Υόρκης με επικεφαλής τον Δρ Ρόμπερτ Γκράμλινγκ διαπίστωσαν μεταξύ 2.816 ενηλίκων που ετέθησαν υπό 15ετή παρακολούθηση ότι, οι άνδρες που πίστευαν ότι αντιμετώπιζαν χαμηλότερο του μέσου όρου κίνδυνο να υποστούν έμφραγμα είχαν 70% λιγότερες πιθανότητες να πεθάνουν από καρδιακή νόσο ή εγκεφαλικό επεισόδιο, ακόμα και όταν ελήφθη υπόψη ο αντικειμενικός κίνδυνος που διέτρεχαν. Η σχέση αυτή δεν καταγράφηκε μεταξύ των γυναικών.
Μια δόση αισιοδοξίας μπορεί να είναι επιβοηθητική στον έλεγχο του κινδύνου της καρδιακής νόσου. Βεβαίως η ενσυναίσθηση του ατομικού κινδύνου εκδήλωσης καρδιακού νοσήματος είναι εξίσου σημαντική. Αλλά μπορεί να ανακύψουν προβλήματα όταν τα άτομα αρχίζουν να φοβούνται τις πιθανότητες να υποστούν έμφραγμα.
Απ’ την μια πλευρά, αναμένουμε τα άτομα που πιστεύουν ότι διατρέχουν υψηλό κίνδυνο να είναι ιδιαιτέρως προσεκτικά ως προς τον τρόπο ζωής τους, και να φροντίζουν να έχουν πάντα υπό έλεγχο την υπέρταση, την υπερχοληστερολαιμία και άλλους παράγοντες.
Αλλά τα συναισθήματα είναι μέρος της λήψης αποφάσεων. Τα άτομα που φοβούνται τους καρδιολογικούς κινδύνους, μπορεί να εμφανίσουν συμπεριφορές εκτόνωσης όπως κάπνισμα, υπερφαγία και κατανάλωση αλκοόλ.
Επιπρόσθετα, το χρόνιο στρες από μόνο του μπορεί να έχει ψυχολογικές επιπτώσεις στο καρδιαγγειακό σύστημα.
Οι ερευνητές κατέληξαν στα παραπάνω συμπεράσματα μετά από συνεντεύξεις που πήραν από 1.678 γυναίκες και 1.138 άνδρες, 35-75 ετών χωρίς ιστορικό καρδιακής νόσου στην αρχή της μελέτης. Κατά τη διάρκεια των συνεντεύξεων, οι συμμετέχοντες αξιολόγησαν τον ατομικό κίνδυνο εμφράγματος τα επόμενα πέντε χρόνια ως υψηλό, μέσο ή χαμηλό, συγκριτικά με άλλα άτομα ίδιας ηλικίας και φύλου.
Οι επιστήμονες υπολόγισαν το σκορ κάθε συμμετέχοντα σύμφωνα με την Κλίμακα Framingham Risk Score, ένα βασικό εργαλείο μέτρησης του ατομικού κινδύνου εμφράγματος εντός της προσεχούς 10ετίας, σύμφωνα με την ηλικία, το φύλο, την αρτηριακή πίεση, τη χοληστερόλη και το κάπνισμα.
Εντός των επόμενων 15 ετών, 98 συμμετέχοντες απεβίωσαν από στεφανιαία νόσο ή εγκεφαλικό επεισόδιο. Γενικά, οι άνδρες που στην αρχή περιέγραφαν τον εαυτό τους ως χαμηλού κινδύνου ήταν λιγότερο πιθανό από άλλους να αποβιώσουν από καρδιαγγειακή νόσο. Ανάλογη σχέση δεν παρατηρήθηκε στις γυναίκες.
Αξίζει να σημειωθεί ότι οι συνεντεύξεις έγιναν στο 1990, μια περίοδο που οι συμμετέχοντες εξακολουθούσαν ακόμη να θεωρούν την καρδιακή νόσο, ως ανδρική ασθένεια. Έτσι οι γυναίκες του δείγματος, ακόμα και αυτές που πίστευαν ότι ήταν πιθανότερο να υποστούν έμφραγμα, δεν θεωρούσαν την καρδιακή νόσο ως μείζονα απειλή.