Αυξημένα τα ποσοστά των δολοφονιών από τους βετεράνους του Ιράκ και του Αφγανιστάν
Έρευνα των New York Times διαπιστώνει ότι εκατοντάδες βετεράνοι του Ιράκ και του Αφγανιστάν έχουν διαπράξει ή έχουν κατηγορηθεί για δολοφονίες μετά την επιστροφή τους στις ΗΠΑ και την αποστράτευσή τους. Αμφισβητεί τα αποτελέσματα το Πεντάγωνο.
Εκατοντάδες βετεράνοι του Ιράκ και του Αφγανιστάν έχουν διαπράξει δολοφονίες ή έχουν κατηγορηθεί για δολοφονίες μετά την επιστροφή τους στις ΗΠΑ και την αποστράτευσή τους, διαπιστώνει έρευνα των NewYorkTimes.
Σύμφωνα με την εφημερίδα, οι περιπτώσεις ανθρωποκτονιών, που σχετίζονται με εν ενέργεια αξιωματούχους ή πρόσφατα αποστρατευμένους Αμερικανούς, φτάνουν τις 349. Στα τρία τέταρτα των περιπτώσεων ενέχονται πρόσωπα που υπηρέτησαν τα τελευταία έξι χρόνια στο Ιράκ και το Αφγανιστάν.
Πρόκειται για άνοδο κατά 89% στη εξαετία 2001-2007 σε σχέση με την προηγούμενη εξαετία.
Οι συντάκτες της εφημερίδας κατέγραψαν τουλάχιστον 121 βετεράνους που διέπραξαν δολοφονία μετά την επιστροφή τους από το Ιράν ή το Αφγανιστάν. Όλα τα περιστατικά, πλην ενός που αφορά γυναίκα, σχετίζονται με νεαρούς άνδρες. Το 25% των θυμάτων ανήκαν στο στρατιωτικό προσωπικό και σε ποσοστό πάνω από 30% ήταν πρόσωπα του στενού περιβάλλοντός τους.
Δεκατρείς από τους δράστες αυτοκτόνησαν μετά την διάπραξη των εγκλημάτων τους.
Πηγές της εφημερίδας υπήρξαν δικαστικά, αστυνομικά και στρατιωτικά αρχεία, δημοσιεύματα του επαρχιακού Τύπου και συνεντεύξεις με πολλά από τα σχετιζόμενα πρόσωπα. Καθώς πρόκειται για ανθρώπους που δεν υπηρετούν πλέον στις τάξεις των ενόπλων δυνάμεων, το Πεντάγωνο δεν τηρεί στατιστικά για τις δολοφονίες ή την όποια παραβατική δραστηριότητά τους. Ανάλογα στατιστικά δεν τηρεί ούτε το υπουργείο Δικαιοσύνης.
Το αμερικανικό υπουργείο Αμυνας, στο οποίο απευθύνθηκαν οι New York Times, δεν θέλησε να σχολιάσει τα πορίσματα της έρευνας ενώ αμφισβήτησε τις ερευνητικές μεθόδους της εφημερίδας και τόνισε ότι στα εγκλήματα συμπεριλαμβάνονται και όσα έγιναν εξ αμελείας.
Στα αίτια των δολοφονιών, η εφημερίδα συμπεριλαμβάνει τα ψυχολογικά τραύματα, το άγχος και την αβεβαιότητα στο πεδίο της μάχης, τον αλκοολισμό και τα οικογενειακά προβλήματα. Ένα μικρό μόνο μέρος από τους βετεράνους έτυχε ψυχιατρικής βοήθειας μετά την αποστρατεία τους ενώ άλλοι αρνούνται κάθε ψυχολογική υποστήριξη. Η τυπική διάγνωση είναι «σύνδρομο μετά-τραυματικού στρες» (post-traumatic stress disorder).
Πολλές οργανώσεις βετεράνων επισημαίνουν από καιρό ότι πρέπει να λάβει τέλος ο μύθος που θέλει τους βετεράνους να έχουν σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα μετά την επιστροφή τους από τα πολεμικά μέτωπα και τονίζουν ότι πρόκειται μόνο για μία μικρή μειονότητα που επιδεικνύει την παραβατική συμπεριφορά.