Πέμπτο άλμπουμ για τον Damen Gough από το Μάντσεστερ σε έξι χρόνια δισκογραφικής δράσης. Προβληματισμένος για τη μουσική κατεύθυνση που έπρεπε να ακολουθήσει, δεν δίστασε να πετάξει στο καλάθι των αχρήστων 20 ολοκληρωμένα τραγούδια -την παραγωγή τους είχε επιμεληθεί ο Stephen Street- και να ξαναρχίσει από το μηδέν δημιουργώντας το νέο κύκλο τραγουδιών που αποτελούν […]
Πέμπτο άλμπουμ για τον Damen Gough από το Μάντσεστερ σε έξι χρόνια δισκογραφικής δράσης. Προβληματισμένος για τη μουσική κατεύθυνση που έπρεπε να ακολουθήσει, δεν δίστασε να πετάξει στο καλάθι των αχρήστων 20 ολοκληρωμένα τραγούδια -την παραγωγή τους είχε επιμεληθεί ο Stephen Street- και να ξαναρχίσει από το μηδέν δημιουργώντας το νέο κύκλο τραγουδιών που αποτελούν ρεπερτόριο του “Born In The UK”, τη φορά αυτή με τη βοήθεια του Nick Franglen των Lemon Jelly. Ως ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του άλμπουμ θα επισημαίναμε τις ευχάριστες μελωδίες, την προτίμηση στις μπαλάντες, τις εμπνευσμένες αλλαγές τέμπο, την οπτιμιστική διάθεση που διατηρείται ακόμη και στις μελαγχολικές στιγμές, αλλά και τις αναφορές στον Bruce Springsteen -ίνδαλμα του Gough από την εφηβική του ηλικία- και στον Burt Bacharach. Γενικότερα θα λέγαμε ότι το “Born In The UK” παραπέμπει περισσότερο στην τονισμένη παραγωγή του “Have You Fed The Fish?” (2002) παρά στο ακουστικό προφίλ του “One Plus One is One” (2004). Σε έκδοση περιορισμένων αντιτύπων, το CD συνοδεύεται από DVD με μαγνητοσκοπήσεις από τις πρόβες και τις ηχογραφήσεις, βιντεοκλίπ και εναλλακτικές βερσιόν τραγουδιών.
Καθώς βρισκόμαστε μια ανάσα από το Πάσχα, δεν προκαλεί καμία εντύπωση ότι μόνο δύο νέες ταινίες έκαναν την εμφάνισή τους στις σκοτεινές αίθουσες αυτή την εβδομάδα