Τρεις ταινίες βασισμένες σε ισάριθμες τραγωδίες του Ευριπίδη, με διακρίσεις ή με υποψηφιότητες για διεθνή βραβεία και με μεγάλα ονόματα του ελληνικού και του παγκόσμιου κινηματογράφου. Η «Ηλέκτρα» ήταν η αρχή. Η στιλιζαρισμένη προσέγγιση στο μύθο των Ατρειδών, το άγριο τοπίο, η μινιμαλιστική μουσική του Μίκη Θεοδωράκη και οι ερμηνείες, με προεξάρχουσες εκείνες της Παπά […]
Τρεις ταινίες βασισμένες σε ισάριθμες τραγωδίες του Ευριπίδη, με διακρίσεις ή με υποψηφιότητες για διεθνή βραβεία και με μεγάλα ονόματα του ελληνικού και του παγκόσμιου κινηματογράφου. Η «Ηλέκτρα» ήταν η αρχή. Η στιλιζαρισμένη προσέγγιση στο μύθο των Ατρειδών, το άγριο τοπίο, η μινιμαλιστική μουσική του Μίκη Θεοδωράκη και οι ερμηνείες, με προεξάρχουσες εκείνες της Παπά και της Κατσέλη, γοήτευσαν το διεθνές κοινό και τους κριτικούς. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα μια υποψηφιότητα για Όσκαρ Ξένης Ταινίας και μία ακόμη για το Χρυσό Φοίνικα στις Κάννες του 1962. Εννέα χρόνια αργότερα, με τις «Τρωάδες», ο Κακογιάννης αναπαρήγαγε το ίδιο λιτό και τραγικό κλίμα. Μόνο που αυτή τη φορά είχε στη διάθεσή του υψηλότερο προϋπολογισμό και στήριξε τους ρόλους με ένα σπουδαίο καστ. Η Παπά (Ωραία Ελένη) βραβεύτηκε από την Αμερικανική Ένωση Κριτικών. Την παράσταση ωστόσο έκλεψαν οι Βανέσα Ρεντγκρέιβ (Ανδρομάχη) και Κάθριν Χέπμπουρν (Εκάβη). Η «Ιφιγένεια» γυρίστηκε το 1977 και θέλησε να είναι μία ακόμη υπερπαραγωγή. Εν μέρει το πέτυχε, επιστρατεύοντας σχεδόν όλους τους φαντάρους της Αττικής και αποσπώντας υποψηφιότητες για Όσκαρ Ξένης Ταινίας και για Χρυσό Φοίνικα. Απέτυχε ωστόσο σε επίπεδο ερμηνειών. Τη στιγμή που οι Παπαμόσχου και Παπά προσέγγισαν κινηματογραφικά και άψογα τους ρόλους της Ιφιγένειας και της Κλυταιμνήστρας αντίστοιχα, οι άντρες ηθοποιοί κατέφυγαν σε υπερβολικές ερμηνείες, στο όριο του ενοχλητικού. Η κασετίνα που διατίθεται στην ελληνική αγορά αποτελείται από θήκη (πολύ καλής ποιότητας χαρτόνι με ανάγλυφο τίτλο), μέσα στην οποία υπάρχει το τετράπτυχο με τους δίσκους και το ένθετο. Και οι τρεις ταινίες έχουν μονοφωνικό ήχο και παρουσιάζονται στον αυθεντικό κινηματογραφικό λόγο πλευρών: τετράγωνο 1,33:1 για την ασπρόμαυρη «Ηλέκτρα» και ελαφρώς μακρόστενο 1,66:1 για τα άλλα δύο φιλμ. Το πρωτότυπο υλικό έχει υποστεί επεξεργασία. Η οπτική ηχητική μπάντα έχει καθαριστεί επιμελώς. Με λίγο «τσιμπημένη» την ένταση ακούγεται ευκρινώς. Η εικόνα έχει αποκτήσει ζωντάνια, όχι όμως στο βαθμό μιας πλήρους αποκατεστημένης κόπιας. Η φθορά στο φιλμ είναι ορατή (διάσπαρτες γρατζουνιές και καψίματα) και, επιπλέον, στις μεγάλες ίντσες παρουσιάζονται τεχνουργήματα. Η συνέντευξη του σκηνοθέτη δόθηκε το 2004, ενώ στο δίσκο με την «Ιφιγένεια» υπάρχει ένα ντοκιμαντέρ από τα γυρίσματα. Η έκδοση κυκλοφορεί σε περιορισμένα αντίτυπα (2.999 κουτιά), αριθμημένα και υπογεγραμμένα από το δημιουργό.
Η Σονάτα του Σεληνόφωτος, ο σκηνικός μονόλογος του μεγάλου ποιητή Γιάννη Ρίτσου, θα παρουσιαστεί για μία μοναδική βραδιά τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου στο θέατρο Ολύμπια «Μαρία Κάλλας».
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας