Τέσσερα χρόνια μετά το «Bona Fide» οι Wishbone Ash επιχειρούν να φέρουν πίσω το βασιλιά που μας είχαν υποσχεθεί από την εποχή του ανεπανάληπτου «Argus» (1972). Δεν είναι όμως εύκολη η προσπάθεια της μπάντας από το Τορκί του Ντέβον να τον αναστήσει, ιδίως με δεδομένη την απουσία των αδερφών Turner, παρά τις κιθαριστικές ικανότητες του […]
Τέσσερα χρόνια μετά το «Bona Fide» οι Wishbone Ash επιχειρούν να φέρουν πίσω το βασιλιά που μας είχαν υποσχεθεί από την εποχή του ανεπανάληπτου «Argus» (1972). Δεν είναι όμως εύκολη η προσπάθεια της μπάντας από το Τορκί του Ντέβον να τον αναστήσει, ιδίως με δεδομένη την απουσία των αδερφών Turner, παρά τις κιθαριστικές ικανότητες του Muddy Manninen. Όλο το βάρος, συνεπώς, κλήθηκε να σηκώσει στους έμπειρους ώμους του ο Andy Powell, προκειμένου να αποδείξει ότι η θεωρούμενη βρετανική «απάντηση» στους Allman Brothers και τους Yardbirds έχει ακόμα λόγο υπόστασης. Στην προσπάθειά του αυτή αποφάσισε με το συνοδοιπόρο του από το 1991 Ray Weston να διατηρήσει την ελαφρά παρέκκλιση από το heavy epic blues rock, που τους χαρακτήριζε, προς όφελος ηπιότερων και πιο μελωδικών διαδρομών. Τα αντάξια του παρελθόντος «Healing Ground», «Eyes Wide Open» και «Dreams Outta Dust», όπως και το ινστρουμένταλ «Surfing A Slow Wave» ξεχωρίζουν μέσα από έντεκα τραγούδια που σέβονται αλλά δεν φτάνουν το παρελθόν.
![Άκρως Ζωδιακό: Τα Do’s και Don’ts στα ζώδια σήμερα [Παρασκευή 23.01.2026]](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/01/chinh-le-duc-W5q8uoqss3Q-unsplash-315x220.jpg)
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ.232442