Εξωτική ατμόσφαιρα, θαυμάσια αναπαράσταση ενός κόσμου που δεν υπάρχει πια, υπέροχα κοστούμια, εκπληκτική φωτογραφία και… βάζουμε τελεία. Μετά το «Σικάγο», όπου παρέλαβε ένα αιχμηρό μιούζικαλ και το έπνιξε στα φρου φρου και στα αρώματα, ο Ρομπ Μάρσαλ μεταφέρει στην οθόνη ένα μπεστ σέλερ του Αρθουρ Γκόλντεν. Διαλέγει ξανά τα φρου φρου και τα αρώματα -της […]
Εξωτική ατμόσφαιρα, θαυμάσια αναπαράσταση ενός κόσμου που δεν υπάρχει πια, υπέροχα κοστούμια, εκπληκτική φωτογραφία και… βάζουμε τελεία. Μετά το «Σικάγο», όπου παρέλαβε ένα αιχμηρό μιούζικαλ και το έπνιξε στα φρου φρου και στα αρώματα, ο Ρομπ Μάρσαλ μεταφέρει στην οθόνη ένα μπεστ σέλερ του Αρθουρ Γκόλντεν. Διαλέγει ξανά τα φρου φρου και τα αρώματα -της Aπω Ανατολής αυτή τη φορά- και προσεγγίζει συγκινησιακά την ιστορία της μικρής Τσίγιο: Πουλήθηκε από τον πατέρα της, έγινε υπηρέτρια σε σπίτι με γκέισες και στην πορεία μεταμορφώθηκε στη Νίτα Σαγιούρι, μια γκέισα που ποθούσαν όλοι οι ισχυροί άντρες της Οσάκα. Το εντυπωσιακό με την ταινία είναι ότι τα πάντα είναι φτιαχτά, από τα λεπτομερή ντεκόρ έως τις βασικές ηθοποιούς που παριστάνουν τις γκέισες χωρίς να είναι καν Γιαπωνέζες. Τέτοιες «λεπτομέρειες», ωστόσο, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι όλοι μιλούν σπαστά αγγλικά, λειτούργησαν αρνητικά. Παρά τα Όσκαρ (Σκηνικά, Κοστούμια, Φωτογραφία) και τη μεγάλη διαφήμιση, οι «Αναμνήσεις» δεν κάλυψαν τον προϋπολογισμό (85.000.000 δολάρια), αποκομίζοντας από τις προβολές κάτι λιγότερο από 60 εκατομμύρια δολάρια. Ο δίσκος που κυκλοφορεί στην ελληνική αγορά διεκδικεί σθεναρά μια θέση ανάμεσα στα DVD αναφοράς. Η αναμορφική εικόνα αποδίδει το πρωτότυπο σε όλη του τη μεγαλοπρέπεια. Η ανάλυση είναι κορυφαία. Τα χρώματα -από τις απαλές αποχρώσεις των κήπων με τις κερασιές έως το πηχτό σκοτάδι στα σοκάκια του χαναμάτσι- κάνουν το κάθε πλάνο να μοιάζει με πίνακα ζωγραφικής. Η στάθμη του μαύρου είναι τέλεια και η αίσθηση βάθους σχεδόν απόλυτη. Η εξακάναλη μπάντα Dolby μοιάζει με κέντημα ήχων. Από την πρώτη σκηνή (κύματα που σκάνε μανιασμένα σε ακρωτήρι) έως το φινάλε τα ηχεία είναι απασχολημένα είτε με την υποψήφια για Όσκαρ μουσική του Τζον Γουίλιαμς είτε με τα δεκάδες ηχητικά εφέ, που δημιουργούν ένα ρεαλιστικό περιβάλλον. Ιδιαίτερη αναφορά αξίζει να γίνει στα περιφερειακά κανάλια. Εκτός από τα εφέ που προσδίδουν δραματικότητα στα πλάνα, η ηχητική λεπτομέρεια είναι τέτοια που σε κάνει να ζεις την κάθε στιγμή. Τα έξτρα (με ελληνικούς υπότιτλους) δεν δίνουν ουσιαστικές πληροφορίες για το μυθικό κόσμο μιας γκέισας. Όπως και η ίδια η ταινία, προτιμούν το ξώφαλτσο και ξεναγούν το θεατή στην κατασκευή του χαναμάτσι (η συνοικία με τις γκέισες και τα πορνεία), στη διδασκαλία των ηθοποιών, καθώς και στις αυθαιρεσίες που έγιναν σε επίπεδο κοστουμιών και μακιγιάζ, ώστε το σύνολο να δείχνει πιο μοντέρνο.
![Άκρως Ζωδιακό: Τα Do’s και Don’ts στα ζώδια σήμερα [Παρασκευή 23.01.2026]](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/01/chinh-le-duc-W5q8uoqss3Q-unsplash-315x220.jpg)
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ.232442