38

Ένα ριζικά αναβαθμισμένο κτίριο, τόσο στο εξωτερικό όσο και στο εσωτερικό του, αν και με πολύ μικρή τελικά επέκταση, μια ιδιαίτερη αίθουσα για τον Ηνίοχο και μια νέα εκθεσιακή αντίληψη που ανέδειξε, βάσει των σύγχρονων επιστημονικών δεδομένων, ήδη γνωστά έργα τέχνης ανασύροντας παράλληλα από τις αποθήκες παραμελημένες αρχαιότητες είναι τα στοιχεία που συνθέτουν το νέο πρόσωπο του Αρχαιολογικού Μουσείου των Δελφών, το οποίο εγκαινιάζεται το βράδυ της Παρασκευής.

Ένας αιώνας ζωής, από το 1903 που εγκαινιάστηκε το μουσείο, κλείνει έτσι, και ένας άλλος κύκλος ανοίγει.

Όπως αναφέρει Το Βήμα, την Πέμπτη, η έκθεση ακολουθεί χρονολογική σειρά, πλην του Ηνιόχου, η αίθουσα του οποίου αποτελεί τον τελικό προορισμό του επισκέπτη και είναι εμπλουτισμένη με πολλά νέα έργα, που δεν έχουν προκύψει όμως από τις ανασκαφές, αφού από τη δημιουργία του μουσείου ελάχιστα έχουν έρθει στο φως, αλλά βγήκαν από την αφάνεια της αποθήκευσής τους για διάφορους λόγους.

Σημαντικές οι αλλαγές επομένως στην έκθεση του μουσείου, στο οποίο τώρα εξαίρονται ιδιαίτερα η έναρξη της λειτουργίας του ιερού και τα πρώιμα αναθήματα των προσκυνητών.

Εν συνεχεία περνώντας στην αρχαϊκή εποχή αναδεικνύεται ο ιωνικός «Θησαυρός των Σιφνίων» σε ομώνυμη αίθουσα, με τις Καρυάτιδες τοποθετημένες πλέον στις σωστές τους αποστάσεις από τη θύρα του σηκού. Για πρώτη φορά συγκεντρώνονται τα αετώματα του αρχαϊκού και του κλασικού ναού του Απόλλωνα σε μία αίθουσα, γεγονός που επέτρεψε να βγουν από τις αποθήκες και κομμάτια, τα οποία ήταν περιφρονημένα, γιατί θεωρούνταν για πολλά χρόνια ρωμαϊκά αντίγραφα, αν και ανήκαν στην κλασική εποχή.

Στην αίθουσα αυτή έτσι υπάρχουν τα αγάλματα του Απόλλωνα και του Διονύσου πλαισιωμένα από τις σωζόμενες μορφές του θιάσου τους, δηλαδή τις Μούσες και τις Θυιάδες, αντίστοιχα.

Όσο για τον περίφημο «Θησαυρό των Αθηναίων», απλώνεται τώρα σε δύο συνεχόμενες αίθουσες, όπου εκτός από τις μετόπες παρουσιάζονται και άλλα, άγνωστα ως σήμερα τμήματα από τον γλυπτό διάκοσμο, με κυριότερα τα δύο ακρωτήρια με τις έφιππες αμαζόνες. Νέα αίθουσα δημιουργήθηκε και για τα αναθήματα του 5ου πΧ αιώνα καλύπτοντας ένα κενό στη χρονολογική ακολουθία των εκθεμάτων.

Εδώ παρουσιάζονται για πρώτη φορά επίσης κομμάτια από τον γραπτό, πήλινο διάκοσμο του ιερού της Αθηνάς Προναίας (τέλη 6ου-αρχές 5ου π.Χ. αιώνα), αλλά και χάλκινα έργα μικροπλαστικής με κυριότερα τα χάλκινα αριστουργήματα του αποθέτη της Αλω.

Αλλαγές και στη γνωστή αίθουσα με το σύμπλεγμα του Δαόχου και της άκανθας με τις χορεύτριες όπου, και πάλι για πρώτη φορά, εκτίθενται σε ενιαία μορφή τέσσερα αγάλματα, τα οποία συνθέτουν οικογενειακό ανάθημα των πρώιμων ελληνιστικών χρόνων(ένας φιλόσοφος, δύο γυναικεία αγάλματα και ο Διόνυσος).

Στην ίδια αίθουσα βρίσκεται και ο ομφαλός, που σύμφωνα με τα νέα δεδομένα θεωρείται ότι ανήκει στο μνημείο του ακανθωτού κίονα με τις χορεύτριες.

Η ζωφόρος από το ανάθημα του ρωμαίου στρατηγού Αιμίλιου Παύλου εξάλλου, σημαντικό ιστορικό τεκμήριο, αφού αναφέρεται στη νίκη του κατά των Μακεδόνων του Περσέα, το οποίο όμως είχε αποσυρθεί από την έκθεση, παρουσιάζεται και πάλι, ύστερα από απουσία 40 ετών, στην αίθουσα των υστεροελληνικών και ρωμαϊκών χρόνων.

Στα «συν» της έκθεσης, τα επεξηγηματικά κείμενα και σχέδια. Στα «μείον» του μουσείου η πρόσοψή του με τη λίθινη επένδυση, που γράφει αρνητικά στο δελφικό τοπίο, ξενίζοντας με τον όγκο και τον χρωματισμό του.

Πάντως, η μελέτη από το αρχιτεκτονικό γραφείο του Αλέξανδρου Τομπάζη αύξησε τους χώρους εξυπηρέτησης των επισκεπτών και έδωσε τη δυνατότητα για την αναδιοργάνωση της έκθεσης με νέο προσανατολισμό. Έτσι, το συνολικό εμβαδόν επέκτασης είναι 1.424 τμ από τα οποία εκθεσιακός χώρος είναι μόνον τα 119 τμ της αίθουσας Ηνίοχου. O προϋπολογισμός του έργου ήταν 4,7 εκατ. ευρώ.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ

Ειδήσεις Σήμερα: