Tρύπες για Μetallica: Καρράς και Παπαδόπουλος για το «Δεν Χωράς Πουθενά» στο ΟΑΚΑ – Τα σχόλια τους

Σε μια από τις πιο ιδιαίτερες στιγμές στην ιστορική συναυλία των Metallica εχθές στην Αθήνα, ήταν όταν η εμβληματική μπάντα, δεκαέξι χρόνια από την τελευταία τους εμφάνιση στην Ελλάδα, χώρεσαν μέσα στο set των 16 κομματιών ένα φόρο τιμής στην μουσική κληρονομιά της Ελλάδας.

Όταν οι Κιρκ Χάμετ και Ρόμπερτ Τρουχίγιο ένωσαν το Ζορμπά με τις Τρύπες το κοινό στο ΟΑΚΑ παραλήρησε.

Η επιλογή τους να φέρουν στο στάδιο το Δεν Χωράς Πουθενά ως φόρο τιμής στην κληρονομιά της ιστορικής ροκ μπάντας Τρύπες και τον Γιάννη Αγγελάκα προκάλεσε ενθουσιασμό στους περίπου 80.000 θεατές, οι οποίοι ξέσπασαν σε χειροκροτήματα και τραγούδησαν μαζί τους.

Η επιλογή της μπάντας να αποτίσει φόρο τιμής σε ένα από τα πιο γνωστά κομμάτια της ελληνικής ροκ αποτέλεσε μία από τις πιο συγκινητικές και απρόσμενες στιγμές της βραδιάς.

Στον απόηχο της συναυλίας ο Μπάμπης Παπαδόπουλος, κιθαρίστας των Τρυπών και ένας μουσικός που συμμετείχε σε αυτό το μεγάλο κεφάλαιο του ελληνικού ροκ έκανε ανάρτηση στα κοινωνικά δίκτυα χαιρετίζοντας την αναπάντεχη αυτή «συμμαχία».

«Οι Metallica στη χθεσινοβραδυνή συναυλία τους στο ΟΑΚΑ επέλεξαν να παίξουν δύο ελληνικά κομμάτια για να ευχαριστήσουν το κοινό που τους τίμησε με την παρουσία του» έγραψε ο Παπαδόπουλος.

«Ένα από τα δύο ήταν ένα δικό μας, από τις Τρύπες. Δεν το έκαναν για να δείξουν ότι παίζουν τα πάντα τέλεια. Δεν έχουν ανάγκη να αποδείξουν αν μπορούν να παίξουν “καλά” αυτά τα κομμάτια. Έχουν αποδείξει την αξία τους μέσα από την πολύχρονη πετυχημένη πορεία τους και μέσα από τη δισκογραφία τους που έχει παγκόσμια αποδοχή. Όλα τα άλλα είναι κουβέντες καφενείου των σόσιαλ.

Η ανταπόκριση του κοινού έδειξε ότι σαν καλοί επαγγελματίες ξέρουν να το ικανοποιούν. Προσωπικά, χαίρομαι που ένα τραγούδι που συμμετείχα δημιουργικά όπως το Δεν Χωράς Πουθενά αποδεικνύεται ότι έχει μείνει στην ιστορία της σύγχρονης ελληνικής μουσικής».

Η ανάρτηση του έγινε viral με το κοινό να ζητάει από τον Παπαδόπουλο να γίνει ένα μουσικό reunion από τη μπάντα «ακόμη και αν παίξουν μόνο Metallica».

«Ποιος να το φανταζόταν; Το ωραίο με τα τραγούδια είναι ότι κάποια στιγμή σταματάνε να ανήκουν σε αυτούς που τα έγραψαν και πάνε όπου θέλουν», έγραψε στη δική του ανάρτηση ο μπασίστας και συνιδρυτής του συγκροτήματος Τρύπες, Γιώργος Καρράς.

«Χτες στο ΟΑΚΑ συνέβη ένα ωραίο μικρό μπέρδεμα πραγματικότητας. 80.000 άνθρωποι να τραγουδάνε το Δεν Χωράς Πουθενά μαζί με τους Metallica. Ποιος να το φανταζόταν; ✌️

Το ωραίο με τα τραγούδια είναι ότι κάποια στιγμή σταματάνε να ανήκουν σε αυτούς που τα έγραψαν και πάνε όπου θέλουν. Και χτες πήγαν πολύ μακριά.

Σεβασμός στους Metallica που το τόλμησαν με τον δικό τους τρόπο και κυρίως στον κόσμο που το έκανε δικό του από την πρώτη νότα. Τελικά… κάπου χωράμε όλοι» έγραψε στην ανάρτηση του.

Το Δεν Χωράς Πουθενά, ένα κομμάτι που καθιέρωσε με ορμή τη μπάντα, κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 1993.

Το κομμάτι συμπεριλαμβάνεται στο δίσκο Εννιά Πληρωμένα Τραγούδια, την τέταρτη δισκογραφική δουλειά του συγκροτήματος.

Μέσα σε 38 λεπτά και 47 δευτερόλεπτα ο δίσκος των 10 κομματιών -τα Εννιά Πληρωμένα ου τίτλου συν μια ακουστική διασκευή του Αμνησία απ’ τον πρώτο τους δίσκο- θεωρείται ορόσημο για την ελληνική ροκ ενσωματώνοντας το πνεύμα των 90s σε μια Ελλάδα διχασμένη, ψεύτικη και κενή.

Το κλιπ του κομματιού φέρει την σκηνοθετική υπογραφή του σκηνοθέτη και ιδρυτή του Gagarin 205 Νίκο Τριανταφυλλίδη σε ασπρόμαυρο super 8 mm φιλμ.

Αυτοί είναι οι στίχοι του Αγγελάκα για μια άθλια πατρίδα και κάθε κρίμα:

Αν δε χωράς μέσα σε μια άθλια πατρίδα
Αν δε σου φτάνει μια ελπίδα τυφλή
Αν δε χώρας μέσα σε μια ονειροπαγίδα
Αν δε χώρας σε μια αγκαλιά φυλακή

Τότε τι κρίμα τι κρίμα τι κρίμα
Παντού περισσεύεις και παντού ξεψυχάς
Τότε τι κρίμα τι κρίμα τι κρίμα
Δε χώρας πουθενά δε χώρας πουθενά

Τότε τι κρίμα τι κρίμα τι κρίμα
Παντού περισσεύεις και παντού ξεψυχάς
Τότε τι κρίμα τι κρίμα τι κρίμα
Δε χώρας πουθενά πουθενά πουθενά

Αν δε χώρας μέσα σ’ εν’ άνοστο αστείο
Αν δε σου φτάνει μια σκληρή προσευχή
Αν δε χώρας μέσα σ’ ένα ψυχοπορνείο
Αν δε χώρας σ’ ένα σπασμένο κορμί