Economist: Οι Αμερικανοί δεν έχουν ιδέα τι θέλει ο Τραμπ από το Ιράν
Στο άρθρο του Economist για το Ιράν σημειώνεται πως και στο κίνημα MAGA είναι μπερδεμένοι ως προς το γιατί ο πρόεδρος σκέφτεται να ξεκινήσει έναν πόλεμο στη Μέση Ανατολή και δη στο Ιράν
«Οι Αμερικανοί δεν έχουν ιδέα τι θέλει ο Τραμπ από το Ιράν», αναφέρει σε ένα ιδιαίτερα επικριτικό άρθρο του για το ποιες τελικά είναι οι προθέσεις του αμερικανού προέδρου ακόμα και από έναν πόλεμο στο Ιράν, ο Economist.
Στο άρθρο που δημοσιεύθηκε στις 25 Φεβρουαρίου, πριν την έναρξη του πολέμου, σημειώνεται πως «μετά από δύο μήνες προεδρικών απειλών, εν μέσω της μεγαλύτερης αεροπορικής και ναυτικής συγκέντρωσης δυνάμεων στη Μέση Ανατολή από την εισβολή στο Ιράκ το 2003, οι Αμερικανοί αναμένουν ότι ο Ντόναλντ Τραμπ θα υποστηρίξει την άποψη ότι ενδέχεται να ξεσπάσει σύντομα σύγκρουση με το Ιράν», ενώ υποστήριξε ότι το Ιράν θα μπορούσε να αποφύγει τη σύγκρουση αν απλώς πρόφερε «αυτές τις μυστικές λέξεις: δεν θα αποκτήσουμε ποτέ πυρηνικά όπλα»».
Δεν έχει σημασία αν ο Χαμενεΐ πει τις λέξεις
Το άρθρο τόνιζε ωστόσο πως «δεν έχει σημασία ότι ο Αλί Χαμενεΐ, ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν, έχει επαναλάβει αυτές τις λέξεις πολλές φορές στο παρελθόν. Περιλαμβάνονταν μάλιστα και στο προοίμιο της πυρηνικής συμφωνίας που υπέγραψε το Ιράν το 2015 – της συμφωνίας που ο κ. Τραμπ κατέστρεψε τρία χρόνια αργότερα. Ο πρόεδρος απλώς θέλει να τις ακούσει ξανά, και η απειλή του πολέμου θα εξαφανιστεί».
Τουλάχιστον, όπως επισημαίνει το άρθρο «αυτή ήταν η θέση του ένα συγκεκριμένο βράδυ του Φεβρουαρίου. Άλλες φορές έχει δηλώσει ότι η Αμερική πρέπει να επιτεθεί στο Ιράν για να τιμωρήσει το καθεστώς για τη δολοφονία διαδηλωτών στις αρχές του έτους, ή για να το αναγκάσει να απαλλαγεί από το οπλοστάσιό του, ή για να το ανατρέψει εντελώς. Ο τελικός του στόχος παραμένει μυστήριο. Αν ξεσπάσει πόλεμος, θα είναι ένας πόλεμος σε αναζήτηση στόχου. Ποτέ στο παρελθόν η Αμερική δεν έχει συγκεντρώσει τόση πυροβόλα δύναμη χωρίς να έχει ιδέα για το πώς να τη χρησιμοποιήσει».
Όπως αναφέρει ο Economist – μεταξύ άλλων «Μέχρι την περασμένη άνοιξη, η Ισλαμική Δημοκρατία είχε εμπλουτίσει περισσότερα από 400 κιλά ουρανίου σε βαθμό σχεδόν κατάλληλο για την κατασκευή όπλων, αρκετό για να κατασκευαστούν δέκα βόμβες αν υποβαλλόταν σε περαιτέρω επεξεργασία.
Το πρόγραμμα του Ιράν δεν εξαλείφθηκε
Στη συνέχεια ήρθε η απόφαση του κ. Τραμπ να εξαπολύσει επιθέσεις σε τρεις από τις κύριες πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν, με αποκορύφωμα του 12ήμερο πόλεμο μεταξύ Ισραήλ και Ιράν τον Ιούνιο. Το πρόγραμμα δεν «εξαλείφθηκε», όπως του αρέσει να καυχιέται. Το Ιράν εξακολουθεί να διαθέτει έναν λειτουργικό πυρηνικό αντιδραστήρα και δεκαετίες συσσωρευμένης τεχνογνωσίας. Ωστόσο, βασικά στοιχεία του προγράμματος έχουν καταστραφεί. Τα αποθέματα εμπλουτισμένου ουρανίου πιθανότατα εξακολουθούν να βρίσκονται θαμμένα κάτω από τα ερείπια. Ο Ραφαέλ Γκρόσι, επικεφαλής της πυρηνικής υπηρεσίας του ΟΗΕ, δήλωσε τον Οκτώβριο ότι το Ιράν δεν φαίνεται να εμπλουτίζει πλέον ουράνιο».
Σύμφωνα με το άρθρο ακόμα και αν οι ιρανοί έλεγαν τα «μαγικά λόγια» αυτό θα ήταν το εύκολο μέρος, το δύσκολο θα ήταν «να συγκεκριμενοποιηθούν οι λεπτομέρειες μιας συμφωνίας ελέγχου των όπλων και να αποφασιστεί πώς θα επαληθευτεί η συμμόρφωση του Ιράν».
Ως ακόμα μεγαλύτερο πρόβλημα, για τον συντάκτη του άρθρου θα ήταν ότι ακόμα και αν το Ιράν πρότεινε να σταματήσει τον εμπλουτισμό ουρανίου «θα ήταν δύσκολο να προπαγανδιστεί μια τέτοια συμφωνία στους σκληροπυρηνικούς της Ουάσιγκτον, πόσο μάλλον στο Ισραήλ. Ακόμη και ορισμένοι υποστηρικτές της JCPOA πιστεύουν πλέον ότι μια συμφωνία που θα αφορά αποκλειστικά το πυρηνικό πρόγραμμα θα σπαταλήσει την επιρροή της Αμερικής και θα ρίξει μια σωσίβια λέμβο στο πολιορκημένο καθεστώς του Ιράν».
Ανεπαρκείς έως απίθανοι οι στόχοι του Τραμπ
Το άρθρο σημειώνει ακόμα πως και «οι υπόλοιποι πιθανοί στόχοι του κ. Τραμπ κυμαίνονται από ανεπαρκείς έως απίθανοι. Μια συνολική συμφωνία για τον περιορισμό του πυραυλικού οπλοστασίου του Ιράν και τον τερματισμό της υποστήριξής του προς τις αραβικές πολιτοφυλακές θα ήταν ένα μνημειώδες επίτευγμα. Ωστόσο, το Ιράν αρνείται να συζητήσει αυτά τα θέματα, και ο κ. Τραμπ έχει ενημερωθεί (σωστά) ότι το καθεστώς δεν θα υποχωρήσει υπό πίεση. Η προσπάθεια ανατροπής του καθεστώτος είναι αβέβαιη και γεμάτη κινδύνους, όπως κατέδειξε η εμπειρία της Αμερικής στο Ιράκ».
Μπερδεμένοι οι Αμερικανοί
Όπως τονίζει «οι περισσότεροι Αμερικανοί είναι μπερδεμένοι. Μια πρόσφατη έρευνα του The Economist και του YouGov διαπίστωσε ότι μόνο το 27% των Αμερικανών υποστηρίζει μια επίθεση εναντίον του Ιράν. Αν και οι Ρεπουμπλικανοί είναι πιο υποστηρικτικοί από το σύνολο της χώρας, ορισμένοι από τους συμμάχους του κ. Τραμπ στο κίνημα MAGA είναι μπερδεμένοι ως προς το γιατί ο πρόεδρος σκέφτεται να ξεκινήσει έναν πόλεμο στη Μέση Ανατολή, κάτι που κάποτε είχε καταγγείλει στην προεκλογική του εκστρατεία» και προθέτει πως «ο Τσακ Σούμερ, ηγέτης της μειοψηφίας στη Γερουσία, έδειξε μπερδεμένος. «Αν θέλουν να κάνουν κάτι στο Ιράν, και ποιος ξέρει τι είναι αυτό, θα πρέπει να το δημοσιοποιήσουν», είπε».
Είναι παράξενο να συζητάμε πώς θα διεξαχθεί ένας πόλεμος πριν αποφασίσουμε γιατί
Ο Economist επισημαίνει ακόμα πως και «μια σειρά πρόσφατων διαρροών στα μέσα ενημέρωσης υποδηλώνει ότι οι σύμβουλοι του κ. Τραμπ επικεντρώνονται σε ζητήματα τακτικής. Μια περιορισμένη πρώτη επίθεση θα έκανε το Ιράν περισσότερο ή λιγότερο δεκτικό σε παραχωρήσεις; Πόσο θα εξαντλούσε ένας πόλεμος τα πολύτιμα αποθέματα των αμερικανικών αντιαεροπορικών πυραύλων; Αυτά είναι σίγουρα εύλογα ερωτήματα, αλλά είναι παράξενο να συζητάμε πώς πρέπει να διεξαχθεί ένας πόλεμος πριν αποφασίσουμε γιατί».
Αποδίδει μάλιστα μέρος αυτής της σύγχυσης «αποκλειστικά στον Τραμπ. Ο πρόεδρος δημοσιεύει tweets πριν σκεφτεί και παίζει χαλαρά με τα γεγονότα. Κανένα από τα δύο χαρακτηριστικά δεν είναι ευνοϊκό για τη διεξαγωγή ενός πολέμου. Ο κ. Τραμπ έβαλε τον εαυτό του σε δύσκολη θέση προειδοποιώντας το καθεστώς τον Ιανουάριο ότι θα ανταποδώσει τη δολοφονία διαδηλωτών. Μετά τις γρήγορες νίκες του στο Ιράν το περασμένο καλοκαίρι και στη Βενεζουέλα τον Ιανουάριο, φαίνεται να έχει ενθουσιαστεί με τη στρατιωτική δύναμη. Λέγεται ότι είναι απογοητευμένος επειδή η τρέχουσα αντιπαράθεση με το Ιράν δεν προσφέρει εύκολες επιλογές».
Το άρθρο υπενθυμίζει πως ο Στιβ Γουίτκοφ, ο διπλωματικός απεσταλμένος του Τραμπ, δήλωσε πρόσφατα ότι το Ιράν θα μπορούσε να απέχει «μία εβδομάδα» από τον εμπλουτισμό ουρανίου σε πολεμική ποιότητα: «Αυτό είναι πραγματικά επικίνδυνο», όπως είπε στο Fox News» για να επισημάνει πως «δύο ημέρες αργότερα, ο κ. Τραμπ δήλωσε ότι το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν είχε «ανατιναχθεί σε κομμάτια». Περιττό να πούμε ότι και τα δύο δεν μπορούν να είναι αληθινά. Εάν η εκδοχή του προέδρου είναι ακριβής, δεν υπάρχει επείγουσα απειλή που να δικαιολογεί μια μεγάλη στρατιωτική εκστρατεία».
Εν τω μεταξύ, συνεχίζει το άρθρο «αν πιστέψουμε τον κ. Γουίτκοφ, ο προϊστάμενός του είναι ψεύτης και δεν υπάρχει λόγος να πιστεύουμε ότι μια νέα επίθεση στις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν θα είναι πιο αποφασιστική από την προηγούμενη».
Ο Τραμπ δεν είναι ο πρώτος πρόεδρος που αναζητά στόχο στο Ιράν
Ο Economist ωστόσο σημειώνει πως για να είμαστε δίκαιοι, πρέπει να σημειωθεί ότι «ο Τραμπ δεν είναι ο πρώτος Αμερικανός ηγέτης που δυσκολεύτηκε να προσδιορίσει έναν ρεαλιστικό στόχο στο Ιράν. Ο George W. Bush ήλπιζε ότι η εισβολή στο Ιράκ θα εκμηδένιζε την επιρροή του Ιράν και θα αποσταθεροποιούσε το καθεστώς. Έγινε το αντίθετο. Ο Ομπάμα πίστευε ότι το Ιράν θα μπορούσε να βρει έναν τρόπο να «μοιραστεί τη γειτονιά» με τους αραβικούς συμμάχους της Αμερικής, μια ιδέα που εξόργισε κυρίως τους εν λόγω συμμάχους. Οι πρόεδροι ήθελαν να αλλάξουν τη συμπεριφορά του Ιράν για σχεδόν μισό αιώνα, αλλά κανένας δεν κατάφερε να βρει τον τρόπο να το κάνει»..
- Φάμελλος από Ηράκλειο: Πολιτική εξόρμηση του ΣΥΡΙΖΑ για διαμόρφωση προοδευτικού ψηφοδελτίου
- Αυτοκίνητο τυλίχθηκε στις φλόγες στη Λεωφόρο Συγγρού
- Στα «ΝΕΑ» της Τρίτης: SOS
- Βουλή: Η ψήφος των αποδήμων στην Ολομέλεια – Την Πέμπτη η ονομαστική ψηφοφορία
- Ρεάλ Μαδρίτης – Χετάφε 0-1: Ήττα-σοκ για τη «Βασίλισσα» και στο -4 από την κορυφή
- Παλαιστίνη: Σκοτώθηκαν δύο αδέλφια σε επίθεση Ισραηλινών εποίκων στη Δυτική Όχθη



