Στο αυτόφωρο δύο νεαροί για κατοχή κάνναβης – Μητέρα κατήγγειλε την κόρη της

Ανησυχητικές διαστάσεις λαμβάνει η εμπλοκή ανηλίκων και νεαρών ενηλίκων με τα ναρκωτικά, ιδίως σε σχολικά περιβάλλοντα όπως τα επαγγελματικά λύκεια, όπως αποτυπώνεται σε υπόθεση που απασχόλησε την Παρασκευή το Αυτόφωρο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών.

Μαθήτρια 18 ετών του ΕΠΑΛ Κολωνού και ο 19χρονος σύντροφός της συνελήφθησαν στο πλαίσιο αστυνομικού ελέγχου που πραγματοποιήθηκε στο διαμέρισμα του 19χρονου, στην περιοχή του Κολωνού, κατόπιν καταγγελίας της μητέρας της κοπέλας. Σύμφωνα με πληροφορίες, η μητέρα απευθύνθηκε στην Αστυνομία όταν ειδοποιήθηκε από το σχολείο ότι η κόρη της είχε πάψει να παρακολουθεί τα μαθήματα. Φοβούμενη ότι η κόρη της έχει παρασυρθεί από τον 19χρονο σύντροφό της, ενημέρωσε τις Αρχές, οδηγώντας τελικά στην αποκάλυψη μικροποσότητας κάνναβης εντός του διαμερίσματος.

Το ζευγάρι συνελήφθη και οδηγήθηκε ενώπιον της Δικαιοσύνης, κατηγορούμενο για κατοχή και χρήση ναρκωτικών ουσιών. Η δίκη τους αναβλήθηκε για τη Δευτέρα 12 Μαΐου 2025, ενώ μέχρι τότε αφέθηκαν ελεύθεροι.

Ο συνήγορός τους, ο ποινικολόγος Δημήτρης Κατσάμπουλας, σε δήλωσή του επισήμανε:

«Οι εντολείς μου είναι δύο νέα παιδιά χωρίς βεβαρημένο παρελθόν. Βρέθηκαν να κάνουν χρήση μικροποσότητας κάνναβης, χωρίς κανένα στοιχείο εμπορίας ή άλλης επιβαρυντικής συνθήκης. Θα ζητήσουμε από την έδρα να αντιμετωπιστούν με επιείκεια, όπως προβλέπεται από τον νόμο, ακόμα και να κριθούν ατιμώρητοι. Η Πολιτεία οφείλει να ξεχωρίζει την περιστασιακή χρήση από την εγκληματικότητα. Εν αναμονή της εκδίκασης, η κοινωνία παρακολουθεί – όχι τόσο για την ποινική κατάληξη της υπόθεσης, όσο για το βαθύτερο ερώτημα: ποιος κρατά τα νέα παιδιά μακριά από τον κίνδυνο, όταν το σύστημα πολλές φορές τα ωθεί στο περιθώριο;.

Η υπόθεση φέρνει στην επιφάνεια την ανησυχία γονέων και εκπαιδευτικών για την εύκολη πρόσβαση των μαθητών σε ουσίες, καθώς και τον ρόλο που παίζει το κοινωνικό και σχολικό περιβάλλον στη διαμόρφωση των επιλογών τους. Η περίπτωση αυτή δεν είναι μεμονωμένη – τα τελευταία χρόνια πληθαίνουν οι φωνές που μιλούν για ανάγκη ουσιαστικών παρεμβάσεων, ψυχοκοινωνικής στήριξης στα σχολεία και στενότερης συνεργασίας μεταξύ οικογένειας, εκπαιδευτικής κοινότητας και κοινωνικών υπηρεσιών.»