Χρίστος Ρουμελιωτάκης : Πέθανε ο ποιητής της δεύτερης μεταπολεμικής γενιάς
Ο Ρουμελιωτάκης σπούδασε νομικά, πολιτικές και οικονομικές επιστήμες
Ο ποιητής της δεύτερης μεταπολεμικής γενιάς, Χρίστος Ρουμελιωτάκης, που γεννήθηκε στην Αργυρούπολη του Ρεθύμνου το 1938, πέθανε το πρωί της Παρασκευής, στο Ναύπλιο.
Ο Ρουμελιωτάκης σπούδασε νομικά, πολιτικές και οικονομικές επιστήμες, έλαβε μέρος στους κοινωνικούς αγώνες της εποχής του και συμμερίστηκε τη μοίρα της Ελληνικής Αριστεράς. Εμφανίστηκε στα γράμματα με το ποίημα «Πίσω από τα βλέφαρα», στο περιοδικό «Επιθεώρηση Τέχνης», το 1958.
Εκδότης του λογοτεχνικού περιοδικού «Σχεδία», δημοσίευσε τις ποιητικές συλλογές «Κλειστή θάλασσα» (1979), «Βαρούτην χανόμεθα» (1988), «Ο ανεπίληπτος βίος, ο λόγος και η τελείωση της Λευκοθέας» (1989), «Ξένος ειμί και άλλα ποιήματα» (2002), «Δεν είναι τίποτα και άλλα ποιήματα» (2008), καθώς και τη συλλογή δοκιμίων «Ασκήσεις αυτογνωσίας» (2008) που τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Δοκιμίου-Κριτικής.
Με μεγάλη σκηνοθετική επινοητικότητα, ιδίως σε ό,τι αφορά τις ιστορικές του συνθέσεις, με λιτή όσο και εντελώς απροσποίητη γλώσσα, η οποία, όμως, δεν γίνεται ποτέ απλοϊκή και αναλώσιμη (το εξασκημένο αυτί δεν θα δυσκολευτεί να συλλάβει στην κατάλληλη στιγμή και την υπόγεια, ακριβά κερδισμένη ρυθμική αγωγή της), καθώς και με εμμέσως υποβεβλημένα αισθήματα, που απομακρύνουν εξαρχής την οποιαδήποτε αισθηματολογία, ο Ρουμελιωτάκης έφερε εις πέρας μιαν άρτια και από κάθε άποψη ολοκληρωμένη δουλειά, υπενθυμίζοντας πως η σοβαρή ποίηση δεν είναι κατ’ ανάγκην θέμα ούτε όγκου ούτε συχνότητας, αλλά ουσιαστικής, μονίμως εγκαταστημένης ευαισθησίας.
- Ο Τραμπ πιέζει τον Ζελένσκι να συνάψει «συμφωνία» – Βάζει εμπόδια, λέει
- Πράσινο φως για το νέο γήπεδο της Ρόμα
- Bugonia: Γιατί η σκοτεινή αλληγορία του Γιώργου Λάνθιμου αξίζει Όσκαρ;
- Κικίλιας: Η Ευρώπη πρέπει να κινηθεί ταχύτερα για την ανταγωνιστικότητα της ναυτιλίας
- «Τους περιμένουμε»: Έτοιμο το Ιράν για πιθανή χερσαία εισβολή των ΗΠΑ – «Δεν θα κλείσουμε τα Στενά του Ορμούζ»
- Φάμελλος για την απώλεια του Άλκη Ρήγου: Ήταν τιμή μας να σε αποκαλούμε σύντροφο




