Ο Σταύρος Τσακίρης εμπνέεται από τη ζωή του Νιζίνσκι
Ο σκηνοθέτης Σταύρος Τσακίρης εμπνευσμένος από τη ζωή του θρυλικού χορευτή Βασλάβ Νιζίνσκι, δημιουργεί ένα σύνθετο θέαμα μέσα σε ένα εντυπωσιακό σκηνικό. Ένα μοντέρνο τσίρκο στήνεται στη σκηνή του Ηρωδείου. Ο σκηνοθέτης Σταύρος Τσακίρης εμπνευσμένος από τη ζωή του θρυλικού χορευτή Βασλάβ Νιζίνσκι, δημιουργεί ένα σύνθετο θέαμα: στο σύμπαν που στήνεται επί σκηνής, μέσα σε […]
Ο σκηνοθέτης Σταύρος Τσακίρης εμπνευσμένος από τη ζωή του θρυλικού χορευτή Βασλάβ Νιζίνσκι, δημιουργεί ένα σύνθετο θέαμα μέσα σε ένα εντυπωσιακό σκηνικό.
Ένα μοντέρνο τσίρκο στήνεται στη σκηνή του Ηρωδείου. Ο σκηνοθέτης Σταύρος Τσακίρης εμπνευσμένος από τη ζωή του θρυλικού χορευτή Βασλάβ Νιζίνσκι, δημιουργεί ένα σύνθετο θέαμα: στο σύμπαν που στήνεται επί σκηνής, μέσα σε ένα εντυπωσιακό σκηνικό, συνυπάρχουν ο καταπονημένος χορευτής που ζει τις τελευταίες του στιγμές (Γιάννης Τσορτέκης), ανεβασμένος σε ένα κλουβί σε ύψος 6 μέτρων, μία ομάδα νεαρών μαθητών (15 χορευτές της ΚΣΟΤ) που παρακολουθούν ένα μάθημα χορού, από τη δασκάλα τους παίζει ζωντανά πιάνο (Τατιάνα Παπαμόσχου), ο νεαρός Νιζίνσκι που χορεύει τις μεγαλύτερες επιτυχίες του (Κωνσταντίνος Ρήγος) , η σύζυγός του (Ευδοκία Ρουμελιώτη), υπηρέτες, γκαρσόνια, νοσοκόμοι, αλλά και φαντάσματα από το παρελθόν του χορευτή. Οι ήρωες απευθύνονται στο κοινό, ανοίγοντας έναν άτυπο διάλογο μαζί του. Σε αυτούς απευθύνουν τον λόγο και τις σκέψεις τους. Κυρίαρχη θέση στη σκηνή έχει μία κιβωτός-ντουλάπι, φτιαγμένο από τον εικαστικό Αλέξανδρο Ψυχούλη, που σαν το κουτί των ταχυδακτυλουργών εμφανίζει και εξαφανίζει ανθρώπους, ζώα και πράγματα, τα οποία ο Νιζίνσκυ επαναφέρει στη μνήμη του κάνοντας μία αναδρομή στη ζωή του. Η πανηγυρική αυτή ατμόσφαιρα, ενισχύεται από την ανάλογη μουσική σε υψηλούς τόνους, που έχει συνθέσει ο Νίκος Κυπουργός.
Ο Σταύρος Τσακίρης, γνωστός για τις δουλειές του που αγγίζουν ένα πιο θεολογικό και μεταφυσικό θέατρο, αυτή τη φορά παρουσιάζει ένα θέαμα χαρούμενο και γρήγορο. Η παράσταση έχει ως θέμα την άνοδο και την πτώση ενός σπουδαίου καλλιτέχνη, όμως δε μένει στο επίπεδο της θεατρικής βιογραφίας. Ο Νιζίνσκι είναι απλά η αφορμή για να τεθεί το ερώτημα: τι είναι ο καλλιτέχνης το 2011; Ένα ερώτημα, που σύμφωνα με τον σκηνοθέτη παραμένει αναπάντητο: «Στον 21ο αιώνα υπάρχει θέση για τον καλλιτέχνη γητευτή, σολίστα με τη δωρεά της σαγήνης; Τι σκέφτονται για την “καλλιτεχνική μοναδικότητα” οι χιλιάδες των θεατών που κατακλύζουν τα σημερινά θεάματα; Η νέα γενιά σπουδαστών καλλιτεχνικών σχολών, σαν μαθητευόμενοι της γοητείας, τι προσδοκούν από την αφιέρωσή τους στην τέχνη;».
Η παράσταση βασίζεται στα ημερολόγια και την αλληλογραφία του χορευτή και το αυτοβιογραφικό βιβλίο της Ρόμολα Νιζίνσκυ για να μιλήσει για την καλλιτεχνική μεγαλοφυΐα, την τρέλα, τον φόβο και το μυστήριο του θανάτου. Χορός, θέατρο και μουσική, συναντιούνται στη σκηνή του Ωδείου Ηρώδου Αττικού για να εκφράσουν τη διαλεκτική σχέση του καλλιτεχνικού φαινομένου με τη σημερινή πραγματικότητα σε ένα ιδιότροπο «ντοκιμαντέρ» πάνω στην τρέλα και τη δημιουργία.
Η Σονάτα του Σεληνόφωτος, ο σκηνικός μονόλογος του μεγάλου ποιητή Γιάννη Ρίτσου, θα παρουσιαστεί για μία μοναδική βραδιά τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου στο θέατρο Ολύμπια «Μαρία Κάλλας».
Στις 30 και 31 Ιανουαρίου, στο Ολύμπια θα πραγματοποιηθεί η συναυλία «Δύο Επέτειοι, Μία Σκηνή» - αφορμή τη συμπλήρωση 30 δημιουργικών χρόνων του συνθέτη Κώστα Λειβαδά και για τα 40 χρόνια της Ορχήστρας Νυκτών Εγχόρδων «Θανάσης Τσιπινάκης» του Δήμου Πατρέων.