Η εμμονή στο σχέδιο, η σχεδιαστική ακρίβεια, το λιτό χρώμα και η πειθαρχημένη διευθέτηση του χώρου στο επίπεδο του πίνακα χαρακτηρίζουν τη δουλειά του Γιάννη Βαλαβανίδη. Στην Αίθουσα Τέχνης william James από την Τετάρτη 16 Δεκεμβρίου.
Χαρακτηριστικά αυτής της ζωγραφικής αποτελούν : Η εμμονή στο σχέδιο, η σχεδιαστική ακρίβεια, το λιτό χρώμα και η πειθαρχημένη διευθέτηση του χώρου στο επίπεδο του πίνακα. Δημιουργείται μια ζωγραφική με χαρακτηριστικά της, την αυστηρότητα και την ένταση.
«Δε θέλω να αντιγράψω την πραγματικότητα σαν αντικείμενο ή σαν ψευδαίσθηση. Θέλω η εικόνα να περιέχει τα πράγματα ως έχουν, να τα προβάλλει ως θέμα, όχι ως θέαμα. Τα εικαστικά στοιχεία είναι και στοιχεία του θέματος και στοιχεία της ζωγραφικής». Ο ίδιος λέει για τη μέθοδό του: «Παρατηρώ και συνήθως φωτογραφίζω τα θέματά μου. Μετά δουλεύω παράλληλα από τη φωτογραφία, από το φυσικό και από μνήμης. Οι διάφορες φάσεις της δουλειάς δημιουργούν τις διαδοχικές εκδοχές της εικόνας που ο συνδυασμός τους θα δώσει την τελική ζωγραφιά.Το αποτέλεσμα αυτής της διεργασίας δεν μπορεί να είναι από πριν καθορισμένο. Βγαίνει μέσα από συνεχείς συγκρούσεις των διαφόρων φάσεων που συχνά αλληλοαναιρούνται ή δύσκολα συνδυάζονται.

Bιογραφικό
Ο Γιάννης Βαλαβανίδης σπουδάζει στην Α.Σ.Κ.Τ. ζωγραφική, χαρακτική και ψηφιδωτό (1957-1963) με τους Γιάννη Μόραλη και Κωνσταντίνο Γραμματόπουλο. Η πρώτη επαφή του καλλιτέχνη με τον κριτικό ρεαλισμό πραγματοποιείται ευθύς με την είσοδό του στη Σχολή Καλών Τεχνών. Σπουδαστής ακόμα εντάσσεται στον κύκλο του τεχνοκριτικού Γιώργου Πετρή στα πλαίσια της «Επιθεώρησης Τέχνης». Άλλα μέλη της παρέας υπήρξαν, κατά καιρούς, ο Χρόνης Μπότσογλου, ο Λευτέρης Γιανουλόπουλος ο Βαγγέλης Δημητρέας, ο Κυριάκος Κατζουράκης και ο Γιάννης Ψυχοπαίδης. Την πρώτη του ατομική έκθεση οργανώνει στην Αθήνα το 1970, ενώ μετείχε σε ομαδικές εκθέσεις ήδη από το 1958. Υπήρξε μέλος της «Ομάδας Τέχνης Α’» (1965-1967), της ομάδας «Νέοι ‘Έλληνες Ρεαλιστές» (1971-1973), της «Ομάδας για την Επικοινωνία και την Εκπαίδευση στην Τέχνη» (1979-1986) και του «Σύνδεσμου Σύγχρονης Τέχνης» (1979-1984). Καθηγητής, στη συνέχεια, στην Α.Σ.Κ.Τ.
Ότι κι αν ζωγραφίζει -ανθρώπους, αντικείμενα ή χώρους- είναι αυτούσιο κομμάτι μιας απτής πραγματικότητας, έστω κι αν μερικές φορές η εικαστική επεξεργασία οδηγεί την εικόνα στις παρυφές της αφαίρεσης.

Ειδήσεις Σήμερα: