Στο «Cassadaga» η εναλλακτική country συναντά την ορχηστρική pop και μαζί στήνουν έναν ξέφρενο χορό στις γειτονιές της σύγχρονης αμερικανικής μουσικής. Παθιασμένο και ξέχειλο από αυτοπεποίθηση, τo νέο άλμπουμ των Bright Eyes προτείνει μια τραγουδοποιία με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά την εκφραστικότητα, τη ρομαντική διάθεση, την τεχνική επάρκεια, την καλλιτεχνική ωριμότητα αλλά και -σε κάποια σημεία- την […]
Στο «Cassadaga» η εναλλακτική country συναντά την ορχηστρική pop και μαζί στήνουν έναν ξέφρενο χορό στις γειτονιές της σύγχρονης αμερικανικής μουσικής. Παθιασμένο και ξέχειλο από αυτοπεποίθηση, τo νέο άλμπουμ των Bright Eyes προτείνει μια τραγουδοποιία με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά την εκφραστικότητα, τη ρομαντική διάθεση, την τεχνική επάρκεια, την καλλιτεχνική ωριμότητα αλλά και -σε κάποια σημεία- την αυταρέσκεια. Πρόκειται για το πέμπτο στούντιο άλμπουμ του γκρουπ που ίδρυσε το 1998, σε ηλικία μόλις δεκαοκτώ ετών, ο τραγουδιστής και τραγουδοποιός Conor Oberst από την Ομάχα της Νεμπράσκα. Οι εκπλήξεις που μας επιφυλάσσει αρχίζουν μεν από το «κρυπτογραφημένο» εξώφυλλο της συσκευασίας -που μπορεί κανείς να εξερευνήσει μόνο με τη βοήθεια του συνοδευτικού «φασματικού αποκωδικοποιητή»-, αλλά δεν σταματούν εκεί. Στα δεκατρία τραγούδια του «Cassadaga» ο ορίζοντας της εναλλακτικής pop και rock δημιουργίας απλώνεται απεριόριστα. Κλείνει στην αγκαλιά του πτυχές της americana που καλύπτουν την απόσταση από τον Gram Parsons και τον John Hiatt μέχρι και τους Jayhawks και τους Palace, κατηφή synth-pop, soul του Νότου, νεο-folk πινελιές, indie rock ξεσπάσματα, ορχηστρικά κρεσέντο, progressive αναφορές και ρετρό λοξοκοιτάγματα. Σε σχέση με τις προηγούμενες κυκλοφορίες του γκρουπ η θεατρικότητα της ερμηνείας είναι καλύτερα ελεγχόμενη, αποφεύγοντας τις δραματικές υπερβολές χωρίς να παύει να υπηρετεί τη συναισθηματική κλιμάκωση. Βασικά μέλη του γκρουπ στην τρέχουσα ενσάρκωσή του είναι, εκτός από τον Oberst, ο Mike Mogis (μαντολίνο, μπάσο, βιμπράφωνο, κιθάρες) και ο Nate Wolcott (όργανο B3, ενορχηστρώσεις εγχόρδων και ξύλινων πνευστών). Ανάλογα με τις ανάγκες της κάθε σύνθεσης το τρίο πλαισιώνουν πολλοί καλεσμένοι μουσικοί, μεταξύ των οποίων ξεχωρίζουν οι Gillian Welch (φωνητικά), Janet Weiss (ντράμερ, πρώην μέλος των Sleater Kinney), M.Ward (φωνητικά, κιθάρα), Maria Taylor (ντραμς), Jason Boesel (ντράμερ των Rilo Kiley) και το τετραμελές γυναικείο φωνητικό σύνολο DuPree Sisters. Ο δικτυακός τόπος www.thisisbrighteyes.com, που εγκαινιάστηκε στις αρχές του 2007, φιλοξενεί ειδήσεις, πληροφορίες, βίντεο και μουσική από τις πρόσφατες δραστηριότητες του γκρουπ. Όσοι εκτιμούν τη μουσική του Oberst αξίζει επίσης να αναζητήσουν ηχογραφήσεις των Desaparecidos, του συνόλου που διατηρεί παράλληλα με τους Bright Eyes ως όχημα έκφρασης των πιο «πολιτικά στρατευμένων» ανησυχιών του. Πέρα από το απολαυστικό περιεχόμενο του «Cassadaga», στοιχεία όπως η διάρκεια της εμπορικής επιτυχίας παλαιότερων κυκλοφοριών των Bright Eyes (το άλμπουμ «Lifted or The Story Is In The Soil, Keep Your Ear To The Ground» του 2002 έχει πουλήσει μέχρι στιγμής πάνω από 300.000 αντίτυπα στις ΗΠΑ ενώ η «δίδυμη» κυκλοφορία του ακουστικού «I’m Wide Awake, It’s Morning» και του ηλεκτρικού «Digital Ash In A Digital Urn» του 2005 έχει φτάσει τις 100.000), καθώς και η συμμετοχή τους σε περιοδείες στο πλευρό καλλιτεχνών όπως οι REM, ο Neil Young και ο Bruce Springsteen υποδηλώνουν ότι ο Conor Oberst και οι συνεργάτες του είναι μια από τις νέες δυνάμεις της αμερικανικής pop που θα συνεχίσουν να μας απασχολήσουν ζωηρά και στο μέλλον.
Η Σονάτα του Σεληνόφωτος, ο σκηνικός μονόλογος του μεγάλου ποιητή Γιάννη Ρίτσου, θα παρουσιαστεί για μία μοναδική βραδιά τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου στο θέατρο Ολύμπια «Μαρία Κάλλας».
Στις 30 και 31 Ιανουαρίου, στο Ολύμπια θα πραγματοποιηθεί η συναυλία «Δύο Επέτειοι, Μία Σκηνή» - αφορμή τη συμπλήρωση 30 δημιουργικών χρόνων του συνθέτη Κώστα Λειβαδά και για τα 40 χρόνια της Ορχήστρας Νυκτών Εγχόρδων «Θανάσης Τσιπινάκης» του Δήμου Πατρέων.