Ένα από τα μυστήρια της πρόσφατης ιστορίας του ελληνικού πενταγράμμου είναι η οπισθοδρομική πορεία που ακολούθησε ο Γιάννης Πάριος, σε καιρούς κατά τους οποίους διαμορφωνόταν νέο τοπίο στο εγχώριο μουσικό γίγνεσθαι. Ξεκίνησε όπως όλοι οι τραγουδιστές της γενιάς του. Είχε τα προσόντα που διέθετε η εμπροσθοφυλακή των τότε νέων καλλιτεχνών. Όμως, μετά τη Μεταπολίτευση, και […]
Ένα από τα μυστήρια της πρόσφατης ιστορίας του ελληνικού πενταγράμμου είναι η οπισθοδρομική πορεία που ακολούθησε ο Γιάννης Πάριος, σε καιρούς κατά τους οποίους διαμορφωνόταν νέο τοπίο στο εγχώριο μουσικό γίγνεσθαι. Ξεκίνησε όπως όλοι οι τραγουδιστές της γενιάς του. Είχε τα προσόντα που διέθετε η εμπροσθοφυλακή των τότε νέων καλλιτεχνών. Όμως, μετά τη Μεταπολίτευση, και ενώ οι άλλοι ερμήνευσαν τον ανθό της «εποχής των συνθετών», εκείνος βρέθηκε στο χώρο του λεγόμενου «ελαφρού τραγουδιού», δισκογραφώντας μελοδραματικές μουσικές ιστορίες και ξένες επιτυχίες μεταφρασμένες στα ελληνικά. Έγινε ο απόλυτος ερμηνευτής του ερωτικού τραγουδιού. Κέρδισε την αγάπη και την εκτίμηση του κοινού, σκαρφαλώνοντας κάθε τόσο στην κορυφή των πωλήσεων. Είναι ωστόσο εμφανές ότι όσα κατάφερε δεν οφείλονταν στο ρεπερτόριο που επέλεξε(;) να υπηρετήσει. Ήταν αποτέλεσμα καλλιτεχνικής υπόστασης, ήθους και πάνω από όλα φωνής· της σπουδαίας φωνής του που συνδυάζει το πάθος με την ευαισθησία και τη δύναμη με το συναίσθημα. Το «Ρεσιτάλ μιας Φωνής» αποτελεί ηχογράφηση και μαγνητοσκόπηση των συναυλιών που έδωσε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, το Μάρτιο του 2007. Ο Γιάννης Πάριος δεν έμεινε στα… χωρικά του ύδατα. Είπε συνθέσεις για το κοινό του μαζί με άλλες που λαχταρούσε να πει ο ίδιος. Έτσι, εκείνες τις βραδιές, μια μεγάλη φωνή συνάντησε μεγάλα τραγούδια από το χώρο του «έντεχνου». Έβγαλε νότες μέσα από την καρδιά και κατέκτησε κομμάτια που έχουν φωλιάσει στη μνήμη του κόσμου σε άλλη εκτέλεση, με άλλες φωνές. Το περιεχόμενο του πρώτου δίσκου είναι λίγο πολύ αναμενόμενο: λίγα τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη (περίπου όπως τα ακούσαμε στο άλμπουμ «Ο Ερωτικός Θεοδωράκης») και ορισμένες προσωπικές επιτυχίες («Κόκκινο γαρύφαλλο», «Πιο καλή η μοναξιά», «Να ‘μουνα θεός», «Θα με θυμηθείς» κ.ά.), με εισαγωγές από ορχήστρα πνευστών και εγχόρδων. Στο δεύτερο CD παραμονεύουν τα ωραία. Ναι, υπάρχουν λίγα νησιώτικα. Ναι, υπάρχει εκείνο το σουξεδάκι για την κυρία που «έχει κάνει τη ζωή του κόλαση». Όμως, υπάρχουν και οι στιγμές που ο Πάριος νικά τη βαρύτητα της Γης και σε παρασέρνει μαζί του: «Μόνο μια φορά», «Αυτή η νύχτα μένει» (Κραουνάκης), «Μια πίστα από φώσφορο» (Μικρούτσικος), «Ανάθεμά σε» (Θαλασσινός) και βέβαια το τραγούδι του Λούτσιο Ντάλα «Caruso», ένα υπόδειγμα ερμηνείας και μάθημα για όσους πιστεύουν ότι αρκεί η τεχνική για να κάνεις τέχνη. Το συνοδευτικό DVD (Ειδική Έκδοση σε χάρτινο τετράπτυχο) απευθύνεται μόνο σε όσους θα ήθελαν απεγνωσμένα το οπτικό μέρος της συναυλίας. Η μαγνητοσκόπηση δεν είναι σπουδαία (η κάμερα τρέμει σε ορισμένα σημεία και αλλού «ψάχνει» το θέμα της), ενώ και στη μετέπειτα επεξεργασία έχουν γίνει ανεπίτρεπτα λάθη. Στο πρώτο τραγούδι ο ήχος δεν έχει συγχρονιστεί με την εικόνα. Ο καλλιτέχνης ανοίγει το στόμα του, με μια έκφραση όλο πάθος, και η φωνή ακούγεται μερικά δευτερόλεπτα αργότερα.
Η Σονάτα του Σεληνόφωτος, ο σκηνικός μονόλογος του μεγάλου ποιητή Γιάννη Ρίτσου, θα παρουσιαστεί για μία μοναδική βραδιά τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου στο θέατρο Ολύμπια «Μαρία Κάλλας».
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας
![Άκρως Ζωδιακό: Τα Do’s και Don’ts στα ζώδια σήμερα [Παρασκευή 23.01.2026]](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/01/chinh-le-duc-W5q8uoqss3Q-unsplash-315x220.jpg)
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ.232442