Τι απέγιναν άραγε οι μούσες των σύγχρονων rhythm & blues; Κυρίες της soul όπως η Erykah Badu, η Lauryn Hill και η Jill Scott έχουν εδώ και καιρό αποσυρθεί από το δισκογραφικό και καλλιτεχνικό προσκήνιο ή απλώς παρίστανται στην περιφέρεια των δρώμενων χωρίς άξια λόγου συμμετοχή. Η Amy Winehouse, μια 23χρονη Λονδρέζα με εξαιρετική φωνή […]
Τι απέγιναν άραγε οι μούσες των σύγχρονων rhythm & blues; Κυρίες της soul όπως η Erykah Badu, η Lauryn Hill και η Jill Scott έχουν εδώ και καιρό αποσυρθεί από το δισκογραφικό και καλλιτεχνικό προσκήνιο ή απλώς παρίστανται στην περιφέρεια των δρώμενων χωρίς άξια λόγου συμμετοχή. Η Amy Winehouse, μια 23χρονη Λονδρέζα με εξαιρετική φωνή και δυναμική, προκλητική προσωπικότητα αντάξια μιας ντίβας, έρχεται να καλύψει το κενό και να τραβήξει πάνω της τα φώτα της απατηλής pop διασημότητας. Η πρώτη της δισκογραφική εμφάνιση έγινε με το «Frank» (2003), ένα άλμπουμ που ναι μεν επιδείκνυε το ταλέντο της στην ερμηνεία και την ευφυή τραγουδοποιία αλλά εκείνο που κυρίως επιχειρούσε ήταν μια αναγνώριση του χώρου. Στο «Back To Black» πολλά έχουν αλλάξει, καθώς φιλοδοξία της πλέον είναι να εκμοντερνίσει τον κλασικό soul ήχο λαμβάνοντας υπόψη στοιχεία της «μαύρης» μουσικής του σήμερα (rap, hip-hop, sampling). Το αποτέλεσμα μας υποχρεώνει να υποκλιθούμε μπροστά σε μια σύγχρονη ερμηνεύτρια των r&b αντάξια της Aretha Franklin, της Eartha Kitt και της Etta James. Είναι φανερό ότι η Winehouse επένδυσε το διάστημα που μεσολάβησε σε πολλές ώρες ακροάσεων σε δίσκους της Motown, των girl-group των 50s και 60s (Shirelles, Ronettes, Shangri-Las) αλλά και του ska (όπως αποδεικνύεται σε τραγούδια του νέου δίσκου της όπως το «Just Friends»). Συνυπεύθυνοι για την πολυεπίπεδη δομή του ήχου των δέκα νέων τραγουδιών, με την έντονη θεατρικότητα, τα εμπνευσμένα από το dow-wop συνοδευτικά φωνητικά, την παλιομοδίτικη ενορχήστρωση (καστανιέτες, βαρύτονο σαξόφωνο, ξυλόφωνο, ποικιλία από έγχορδα και πνευστά) και την ευρύτερη Phil Spector-ική φαντασμαγορία, είναι οι παραγωγοί Salaam Remi (Joss Stone, Nas, Fugees) και Mark Ronson (Lily Allen, Christina Aguilera, Robbie Williams). Ένα στοιχείο που δεν διακρίενται στο «Back To Black» είναι το άγχος. Όλα τα τραγούδια διαρκούν περίπου όσο ένα τυπικό σαρανταπεντάρι, ενώ το άλμπουμ ολοκληρώνεται σε λίγο παραπάνω από μισή ώρα. Η άριστα ελεγχόμενη άλτο φωνή της Winehouse (κατά περίπτωση δυνατή, εύθραυστη, μελαγχολική) εκμεταλλεύεται κάθε πρόσφορη ευκαιρία για να λάμψει. Μια πρώτη ρήξη με τη ρετρό ηχητική ταυτότητα που φλερτάρει πραγματοποιείται από το στιχουργικό περιεχόμενο. Μέσω αυτού -με αναφορές στον έρωτα, την καθημερινή ζωή, τις σχέσεις- η Winehouse προβάλλεται ως ένα «κακό κορίτσι» που, εκτός από διεγερμένα pop ένστικτα και ιδιαίτερη αίσθηση του χιούμορ, έχει επίσης έντονες εμπειρίες από μια ζωή υπερβολών και καταχρήσεων («Rehab», «You Know I’m No Good»). Στα φετινά Brit Award η Winehouse απέσπασε τη διάκριση της Καλύτερης Βρετανίδας Σόλο Καλλιτέχνιδος ενώ ήταν υποψήφια για τρία ακόμη βραβεία· οι συναυλίες που έδωσε στη Νέα Υόρκη το Φεβρουάριο του 2007 ήταν κατάμεστες από κόσμο, ενώ στο κοινό περιλαμβάνονταν ακόμη και οι διάσημοι ράπερ Jay-Z και Mos Def – γεγονότα που απλώς αναφέρονται επικουρικά, δεδομένου ότι τραγούδια όπως αυτά του «Back To Black» δεν έχουν «χρείαν άλλων μαρτύρων».
Η Σονάτα του Σεληνόφωτος, ο σκηνικός μονόλογος του μεγάλου ποιητή Γιάννη Ρίτσου, θα παρουσιαστεί για μία μοναδική βραδιά τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου στο θέατρο Ολύμπια «Μαρία Κάλλας».
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας
![Άκρως Ζωδιακό: Τα Do’s και Don’ts στα ζώδια σήμερα [Πέμπτη 22.01.2026]](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/01/josh-gordon-h8Od9ze-0o-unsplash-315x220.jpg)
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ.232442