Ελληνική κωμωδία, με πολύ καλή σταδιοδρομία στις αίθουσες (περίπου 350.000 εισιτήρια) και με διάκριση στα Κρατικά Βραβεία Ποιότητας (Ανδρικού Ρόλου). Όμως, όπως λέει και η παροιμία, «όπου ακούς πολλά κεράσια, κράτα και μικρό καλάθι». Για την ιστορία του ζηλιάρη Τάσου, που και νεκρός ακόμα κάνει το παν για να μη δει την κοπέλα του σε […]
Ελληνική κωμωδία, με πολύ καλή σταδιοδρομία στις αίθουσες (περίπου 350.000 εισιτήρια) και με διάκριση στα Κρατικά Βραβεία Ποιότητας (Ανδρικού Ρόλου). Όμως, όπως λέει και η παροιμία, «όπου ακούς πολλά κεράσια, κράτα και μικρό καλάθι». Για την ιστορία του ζηλιάρη Τάσου, που και νεκρός ακόμα κάνει το παν για να μη δει την κοπέλα του σε άλλη αγκαλιά, φαίνεται ότι δαπανήθηκε λίγος χρόνος, λίγο χρήμα και ακόμα πιο λίγη φαιά ουσία. Ως προς το καλλιτεχνικό σκέλος, η τηλεοπτική αισθητική είναι διάχυτη. Δεν υπάρχει ούτε ένα πλάνο με ατμόσφαιρα. Η σκηνοθετική ματιά απουσιάζει. Σκηνές συνόλου, όπως αυτή της σύναξης μετά την κηδεία, είναι ερασιτεχνικά στημένες. Σε επίπεδο σεναρίου τα επεισόδια μοιάζουν με κολάζ από διάφορες ταινίες, ενώ το εύρημα του φινάλε θυμίζει έντονα τη δραματική ταινία φαντασίας «Stay». Τέλος, δεν υπάρχει η παραμικρή χημεία ανάμεσα στη νεότερη και την παλαιότερη σχολή υποκριτικής (Βαλαβανίδης, Πιατάς, Ζαρόκωστα). Ποσώς θα μας απασχολούσαν αυτά ανεπρόκειτο για μια δουλειά εξαρχής καταδικασμένη. Τα «Πέντε Λεπτά…», όμως, είχαν τα φόντα να γίνουν μια όμορφη κωμωδία. Τα βασικά υλικά υπήρχαν: χαριτωμένες καταστάσεις, ανθρωπιά, σύγχρονοι χαρακτήρες, ένας πρωταγωνιστής με αμεσότητα. Τώρα, γιατί οι συντελεστές προτίμησαν να σερβίρουν μεζεδάκια, αντί για κανονικό γεύμα, είναι κάτι που αξίζει να το μάθουμε κάποτε. Η ελληνική έκδοση μεταφέρει σε ψηφιακή μορφή το πρωτότυπο, χωρίς… διάθεση ωραιοποίησης. Η αναμορφική εικόνα (πλάνα φλατ και άλλα με στάνταρτ φωτισμό) είναι διαυγής και τα χρώματα δείχνουν σωστά. Ως προς τον ήχο, οι διάλογοι ακούγονται καθαρά, ενώ κάποια εφέ γίνονται αισθητά στα περιφερειακά κανάλια. Τα έξτρα είναι προσεγμένα, αν και οι συνεντευξιαζόμενοι συχνά υπερβάλλουν, ειδικά σε ό,τι αφορά τα μάλλον πρωτόγονα για τις σημερινές τεχνολογικές δυνατότητες ψηφιακά εφέ.
Η Σονάτα του Σεληνόφωτος, ο σκηνικός μονόλογος του μεγάλου ποιητή Γιάννη Ρίτσου, θα παρουσιαστεί για μία μοναδική βραδιά τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου στο θέατρο Ολύμπια «Μαρία Κάλλας».
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας
![Άκρως Ζωδιακό: Τα Do’s και Don’ts στα ζώδια σήμερα [Πέμπτη 22.01.2026]](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/01/josh-gordon-h8Od9ze-0o-unsplash-315x220.jpg)
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ.232442