Μεγάλη αναδρομική έκθεση για τον Γιαννούλη Χαλεπά στην Γλυπτοθήκη
Φόρο τιμής στον θρυλικό γλύπτη από την Τήνο Γιαννούλη Χαλεπά αποτίει η Εθνική Γλυπτοθήκη, με την μεγαλύτερη αναδρομική έκθεση που έχει γίνει ως τώρα. Περιλαμβάνει 95 έργα, από το σύνολο των 117 γλυπτών του που έχουν διασωθεί, και 125 σχέδια του καλλιτέχνη.
38
Φόρο τιμής στον θρυλικό γλύπτη από την Τήνο Γιαννούλη Χαλεπά αποτίει η Εθνική Γλυπτοθήκη, με την μεγαλύτερη αναδρομική έκθεση που έχει γίνει ως τώρα. Περιλαμβάνει 95 έργα, από το σύνολο των 117 γλυπτών του που έχουν διασωθεί, και 125 σχέδια του καλλιτέχνη.
Τα εγκαίνια της έκθεσης τέλεσε την Τρίτη ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας στο κτίριο της Γλυπτοθήκης στο Αλσος Στρατού.
Η έκθεση αξιολογείται από την επιμελήτρια και καθηγήτρια της Σχολής Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Αλεξάνδρα Γουλάκη- Βουτυρά ως «σταθμός στην ιστορία της γλυπτικής, γιατί βοηθά τον θεατή να αναγνωρίσει την έρευνα κα τη μελέτη, που έκανε ο Γιαννούλης Χαλεπάς από το ένα γλυπτό στο άλλο, τη μετάλλαξή του, χωρίς να αλλάξει ποτέ την θεματολογία του, την οποία αντλεί από τη μυθολογία, τις επιτύμβιες στήλες, τη θρησκεία, την καθημερινή ζωή».
Η ίδια συμπληρώνει: «Βλέπουμε καθαρά την αλλαγή στη γλυπτική του, από τον νεοκλασικισμό της πρώτης περιόδου στην πλήρη ανατροπή του, τις ελευθερίες που κατέκτησε η γλυπτική του φόρμα στην τρίτη του περίοδο, με απόσταση η μια από την άλλη 40 χρόνων σιωπής και αδράνειας, ως επακόλουθο του εγκλεισμού του στο ψυχιατρείο της Κέρκυρας από τό 1888 έως το 1902».
Φαίνεται ότι η απόσταση που χωρίζει τον τέλειο νεοκλασικό γλύπτη του «Σάτυρου» και της «Κοιμωμένης» από τα τολμηρά γυμνάσματα της αλγεινής ωριμότητας του δεν εξισώνεται με το απόλυτο κενό, σημειώνει η διευθύντρια της Εθνικής Πινακοθήκης, Μαρίνα Λαμπράκη Πλάκα και συμπληρώνει: «Η φρενοβλάβεια, η μοναξιά, η σιωπή, ο πόνος που είναι άντρας, όπως έλεγε, λειτούργησαν σαν μυστικό εργαστήρι απ όπου αναδύθηκε ένας αναγεννημένος, ένας άλλος Χαλεπάς».
Είναι γνωστή η τραγωδία της ζωής του που ακύρωσε, πάνω στην άνθισή του, το λαμπρό του ταλέντο. Μετά τον θάνατο του πατέρα του, Ιωάννη Χαλεπά μαρμαρογλύπτη, η μητέρα του τον έφερε πίσω στην Τήνο, όπου ως τον θάνατό της το 1916, ο Χαλεπάς ζει περιφρονημένος, βόσκοντας πρόβατα και κάνοντας θελήματα.
Η μητέρα του είχε συνδέσει την ψυχική ασθένειά του με την τέχνη του, τον εμπόδιζε να δημιουργεί και ό,τι έκανε το κατέστρεφε. Ίσως γι αυτό οι ειδικοί θεωρούν ότι στα έργα του με θέμα τη Μήδεια και το παιδί της στο γόνατο έτοιμη να το σφάξει, αποδίδει την ίδια του τη μητέρα.
Τα έργα προέρχονται από ιδιώτες και συλλέκτες, από τους κληρονόμους, τα μουσεία της Τήνου και την Εθνική Πινακοθήκη.
Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ
