Έπειτα από μια πρώτη και εμπορικά επιτυχημένη μεταφορά στην οθόνη («Η Περιπέτεια του Ποσειδώνα», 1972), το μυθιστόρημα του Πολ Γκάλικο γίνεται ξανά ταινία. Μόνο που πίσω από τη νέα (υπερ)παραγωγή κρύβεται ένας προϋπολογισμός της τάξεως των 150 εκατομμυρίων δολαρίων. Χάρη σε αυτόν, ο Γερμανός σκηνοθέτης ολοκληρώνει τη λεγόμενη «τριλογία της θάλασσας» («Το Υποβρύχιο», «Η Καταιγίδα», […]
Έπειτα από μια πρώτη και εμπορικά επιτυχημένη μεταφορά στην οθόνη («Η Περιπέτεια του Ποσειδώνα», 1972), το μυθιστόρημα του Πολ Γκάλικο γίνεται ξανά ταινία. Μόνο που πίσω από τη νέα (υπερ)παραγωγή κρύβεται ένας προϋπολογισμός της τάξεως των 150 εκατομμυρίων δολαρίων. Χάρη σε αυτόν, ο Γερμανός σκηνοθέτης ολοκληρώνει τη λεγόμενη «τριλογία της θάλασσας» («Το Υποβρύχιο», «Η Καταιγίδα», «Poseidon») με μια θαλασσινή περιπέτεια για το κοινό των multiplex. Ο νέος «Ποσειδώνας» ακολουθεί πιστά το βιβλίο. Γιγάντιο κύμα χτυπά πλευρικά ένα υπερπολυτελές κρουαζιερόπλοιο και το αναποδογυρίζει. Σε δευτερόλεπτα τα σαλόνια του καταστρώματος βρίσκονται κάτω από το νερό. Μια ομάδα επιζώντων επιχειρεί να αναρριχηθεί προς τα ύφαλα του πλοίου, που συνταράσσεται από εκρήξεις. Άλλοι θα πεθάνουν και άλλοι θα δουν πάλι το φως της μέρας. Δυστυχώς, η συγκεκριμένη -και δραματουργικά κρίσιμη- πτυχή του σεναρίου μένει ανεκμετάλλευτη. Οι χαρακτήρες είναι τόσο αδιάφοροι, που ο θεατής δεν δίνει δεκάρα για την τύχη τους. Του αρκεί που τους βλέπει να διασχίζουν φλεγόμενους χώρους, να γκρεμοτσακίζονται σε φρεάτια ασανσέρ, να σφηνώνουν σε αγωγούς εξαερισμού, να βλέπουν τη στάθμη του νερού να ανεβαίνει και να προσπαθούν να πάρουν ανάσα σε πλημμυρισμένα διαμερίσματα του σκάφους. Κοινώς, ο απόλυτος… σινεσαδισμός. Για τους συλλέκτες κυκλοφορεί η Ειδική Έκδοση των δύο δίσκων. Η αναμορφική εικόνα δείχνει λαμπρή και με ικανοποιητική ανάλυση. Ωστόσο, ο συνδυασμός φυσικών λήψεων με ψηφιακά σκηνικά και μηχανικά εφέ δεν επιτρέπει ομοιογένεια στα πλάνα. Υπάρχουν σκηνές που δείχνουν πεντακάθαρες, κάποιες που λαμποκοπούν υπερβολικά και άλλες που φλερτάρουν με την αίσθηση της «σούπας». Η εξακάναλη μπάντα ακούγεται πολύ φυσική. Παρ’ όλο που υπάρχει διακριτή πληροφορία και στα πέντε ηχεία, ο σχεδιασμός είναι τέτοιος, ώστε οι ήχοι να αποδίδουν τον περιβάλλοντα χώρο χωρίς υπερβολές. Το εικοσάλεπτο Making of εστιάζεται στα εφέ και στις σκηνές που έχουν δημιουργηθεί σε υπολογιστή. Στα υπόλοιπα έξτρα συναντάμε φιλμάκια με παρασκήνιο και ένα ντοκιμαντέρ του History Channel («Rogue Waves») με θέμα τα γιγάντια κύματα.
Η Σονάτα του Σεληνόφωτος, ο σκηνικός μονόλογος του μεγάλου ποιητή Γιάννη Ρίτσου, θα παρουσιαστεί για μία μοναδική βραδιά τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου στο θέατρο Ολύμπια «Μαρία Κάλλας».
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας
![Άκρως Ζωδιακό: Τα Do’s και Don’ts στα ζώδια σήμερα [Πέμπτη 22.01.2026]](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/01/josh-gordon-h8Od9ze-0o-unsplash-315x220.jpg)
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ.232442