Αστός, διανοούμενος, με γυναίκα και παιδί, με φίλους ανώτερης μόρφωσης και με μονοκατοικία στο Παρίσι. Ένα πρωί βρίσκει στην πόρτα του μια βιντεοκασέτα. Κάποιος έχει φιλμάρει επί δύο ώρες την πρόσοψη του σπιτιού του. Θα ακολουθήσουν και άλλες κασέτες με ανάλογο περιεχόμενο. Τις συνοδεύουν παιδικά σκίτσα που παρουσιάζουν άλλοτε ένα αγόρι με κομμένο λαιμό και […]
Αστός, διανοούμενος, με γυναίκα και παιδί, με φίλους ανώτερης μόρφωσης και με μονοκατοικία στο Παρίσι. Ένα πρωί βρίσκει στην πόρτα του μια βιντεοκασέτα. Κάποιος έχει φιλμάρει επί δύο ώρες την πρόσοψη του σπιτιού του. Θα ακολουθήσουν και άλλες κασέτες με ανάλογο περιεχόμενο. Τις συνοδεύουν παιδικά σκίτσα που παρουσιάζουν άλλοτε ένα αγόρι με κομμένο λαιμό και άλλοτε έναν κόκορα σφαγμένο. Η ζωή του Ζορζ αλλάζει. Η αίσθηση ότι κάποιος τον παρακολουθεί βγάζει στην επιφάνεια ένα ένοχο παρελθόν και τον οδηγεί σε πράξεις που αφενός πυροδοτούν ανεξέλεγκτες καταστάσεις και αφετέρου οδηγούν σε διάλυση τόσο τον ίδιο όσο και τους οικείους του. Η καινούργια δουλειά του Χάνεκε έχει θέμα το «κρυμμένο». Συγκεκριμένα, πράξεις και συμπεριφορές του παρελθόντος που έχουν περάσει στο ασυνείδητο, αλλά στοιχειώνουν ένα άτομο, μια οικογένεια ή μια κοινωνία. Με αφορμή ένα γεγονός που δεν έγινε ευρέως γνωστό (διακόσια πτώματα επέπλεαν στον Σηκουάνα έπειτα από διαδήλωση Αλγερινών στο Παρίσι της δεκαετίας του 1960), ο Αυστριακός δημιουργός κινηματογραφεί ένα θρίλερ της καθημερινότητας· ένα έργο που από κάποια στιγμή και μετά σε κάνει να αισθάνεσαι άβολα, χωρίς να καταφεύγει σε σκηνές αγωνίας ή βίας. Ο φόβος πηγάζει από αυτό που κρατάμε βαθιά μέσα μας· από αυτό που μας βαραίνει, αλλά δεν μοιραζόμαστε με άλλους. Όταν το «βάρος» απειλεί το οικοδόμημα μιας ζωής (περιουσία, φήμη, κοινωνική θέση, ισχύς, απόγονοι), τότε ο φόβος μετατρέπεται σε τρόμο. Το «Κρυμμένο» (ο ελληνικός τίτλος δίνει λάθος διάσταση στο φιλμ) διεκδικεί άνετα τον τίτλο της κορυφαίας πολιτικοκοινωνικής ταινίας της εποχής μας. Η οικουμενικότητα του θέματος, η πολυεπίπεδη προσέγγιση, η ανθρώπινη διάσταση, οι βολές κατά του εφησυχασμού που παράγει ο σύγχρονος πολιτισμός, καθώς και το φινάλε, που κλείνει το μάτι στις τυχόν ενοχές των μελλοντικών γενεών, συγκροτούν ένα συγκλονιστικό σχόλιο για την κοινωνία του σήμερα. Δίκαια απέσπασε τρία βραβεία στις Κάννες, πέντε διακρίσεις στα Ευρωπαϊκά Βραβεία, καθώς και σειρά βραβείων από ενώσεις κριτικών της Αμερικής. Η ελληνική έκδοση είναι μια τυπική κυκλοφορία ταινίας για «υποψιασμένο» κοινό. Το αναμορφικό κάδρο διαθέτει πολύ καλή ανάλυση, υψηλή οξύτητα και ψυχρά χρώματα που μαρτυρούν ότι το φιλμ γυρίστηκε με ψηφιακή κάμερα υψηλής ευκρίνειας. Η τετρακάναλη μπάντα μόνο κάποιες στιγμές ζωντανεύει τα περιφερειακά ηχεία, καθώς τα εφέ περιβάλλοντος χώρου είναι ελάχιστα. Μουσική επένδυση δεν υπάρχει και οι διάλογοι ακούγονται καθαροί και κεντραρισμένοι. Στη συνέντευξη με το σκηνοθέτη ο Χάνεκε αναπτύσσει τη σκέψη του. Παράλληλα, αποκαλύπτει στοιχεία που τον έκαναν να εμπνευστεί το έργο και εξηγεί τη σκοπιμότητα ορισμένων σκηνών που μπήκαν εμβόλιμα.
Η Σονάτα του Σεληνόφωτος, ο σκηνικός μονόλογος του μεγάλου ποιητή Γιάννη Ρίτσου, θα παρουσιαστεί για μία μοναδική βραδιά τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου στο θέατρο Ολύμπια «Μαρία Κάλλας».
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας
![Άκρως Ζωδιακό: Τα Do’s και Don’ts στα ζώδια σήμερα [Πέμπτη 22.01.2026]](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/01/josh-gordon-h8Od9ze-0o-unsplash-315x220.jpg)
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ.232442