Αφιέρωμα στον τολμηρό Σεργκέι Αϊζενστάιν στο Φεστιβάλ των Καννών

51

Έκθεση με τα προ ετών απαγορευμένα τολμηρά ερωτικά σχέδια του Σεργκέι Αϊζενστάιν, αλλά και ταινίες του μεγάλου Ρώσου σκηνοθέτη, παρουσιάζονται στο πλαίσιο του Φεστιβάλων των Καννών. Εντυπωσίασαν Αλμοδόβαρ και Volver, καθώς και το Έθνος του φαστ-φουντ του Ρίτσαρντ Λινκλέιτερ.

Τα εγκαίνια της έκθεσης με τα τολμηρά σχέδια του Σεργκέι Αϊζενστάν πραγματοποιήθηκαν το απόγευμα της Παρασκευής στο φουαγέ της αίθουσας Debussy. Ως προς το μικρό αφιέρωμα με την προβολή ταινίων, θα περιλαμβάνει και τον Οκτώβρη, γύρω από την Οκτωβριανή Επανάσταση, που προβάλλεται σε αποκαταστημένες κόπιες και με συνοδεία ζωντανής μουσικής.

Στο επίσημο διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ προβλήθηκε η νέα ταινία Volver του Ισπανού σκηνοθέτη Πέδρο Αλμοδόβαρ (Γυναίκες στα πρόθυρα νευρικής κρίσης, Όλα για τη μητέρα μου).

Η Πενέλοπε Κρουζ ερμηνεύει πετυχημένα την Ραϊμούντα, μία νέα γυναίκα που όταν ξαφνικά ανακαλύπτει πως η έφηβη κόρη της σκότωσε τον πατέρα της, όταν αυτός προσπάθησε να την κακοποιήσει σεξουαλικά, αποφασίζει να καλύψει το έγκλημα, κρύβοντας το πτώμα σε ένα ψυγείο που αργότερα, με τη βοήθεια μιας φίλης της, θα θάψει κοντά σε ένα ποτάμι.

Σε μία άλλη ταινία αυτό θα ήταν η απαρχή κάποιας μακάβριας ιστορίας ή κάποιου μυστηρίου αλά Χίτσκοκ (και ο Αλμοδόβαρ, πρέπει να πούμε, τον θυμάται στον τρόπο σύλληψης των σκηνών του), για τον Αλμοδόβαρ όμως είναι απλώς ένα στοιχείο σε ένα μελόδραμα γυναικών (όλες οι γυναίκες στην ταινία παίζουν σημαντικό ρόλο).

Κάποια στιγμή εισβάλλει και το φανταστικό στο πρόσωπο ενός νεκρού, της μητέρας της Ραϊμούντα, που «επιστρέφει», όχι σαν φάντασμα, αλλά πολύ ρεαλιστικά από τον τάφο για να βάλει τάξη σε διάφορες εκκρεμότητες. Μια ιστορία δοσμένη με φρεσκάδα και άφθονο χιούμορ από ένα σκηνοθέτη που δεν έπαψε να μας εκπλήσσει και που έχει πολλές ελπίδες να κερδίσει ένα από τα βραβεία του Φεστιβάλ.

Πολύ καλή ήταν και η δεύτερη ταινία του διαγωνιστικού προγράμματος, που γύρισε ο Ρίτσαρντ Λινκλέιτερ (Πριν το ηλιοβασίλεμα), με τον τίτλο Έθνος του φαστ-φουντ. Πρόκειται για μία τολμηρή καταγγελία γύρω από το μολυσμένο κρέας που σερβίρουν τα διάφορα φαστφουντάδικα.

Ο Λινκλέιτερ εστιάζει το θέμα του σε μια συγκεκριμένη μεγάλη εταιρεία που φτιάχνει ένα πολυζήτητο χάμπουργκερ με το όνομα «Big One» για να μας αποκαλύψει πως στο κρέας του ανακατεύεται (από τη βιασύνη των παραγωγών να εξυπηρετήσουν τη μεγάλη ζήτηση) και ο…κόπρος των αγελάδων.

Στην έρευνα του πρωταγωνιστή (Γκρεγκ Κίνεαρ) προστίθεται και η άγρια και εντελώς απάνθρωπη εκμετάλλευση των παράνομων Μεξικανών εργατών που διασχίζουν τα σύνορα για να εργαστούν και όπου κανένας δεν είναι διατεθειμένος να αποκαλύψει -ο δήμαρχος της Καλιφόρνιας δέχεται μεγάλα ποσά για την προεκλογική καμπάνια του από την εταιρεία, ενώ μία από τις δημοτικές συμβούλους είναι παντρεμένη με στέλεχος της εταιρείας.

Ο Λινκλέιτερ συνδυάζει με δεξιοτεχνία, κι ένα σχεδόν ντοκιμαντερίστικο στιλ, τα δυο θέματα για να φτιάξει τη θαυμάσια, συγκλονιστική ταινία του.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ,ΑΠΕ,ΜΠΕ