Κατά του προγεννητικού ελέγχου τάχθηκε ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος
Την άποψη ότι οι εφαρμογές του προγεννητικού ελέγχου δημιουργούν ερωτήματα, όπως: ποιος έχει το δικαίωμα να θανατώσει έμβρυο ακόμα και όταν πρόκειται να γεννηθεί ένα ανάπηρο παιδί, εάν αυτό είναι το θέλημα του Θεού, εξέφρασε ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος.
Την άποψη ότι οι εφαρμογές του προγεννητικού ελέγχου δημιουργούν ερωτήματα, όπως: ποιος έχει το δικαίωμα να θανατώσει έμβρυο ακόμα και όταν πρόκειται να γεννηθεί ένα ανάπηρο παιδί, εάν αυτό είναι το θέλημα του Θεού, εξέφρασε ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος.
Μιλώντας στο 1ο Πανελλαδικό Συνέδριο που διοργανώνει η Ελληνική Εταιρεία Υπερήχων στη Μαιευτική και Γυναικολογία, ο αρχιεπίσκοπος παρατήρησε ότι με βάση την αρχή σύμφωνα με την οποία το ανθρώπινο πρόσωπο είναι κυρίαρχο στο σύγχρονο πολιτισμό, «επιβάλλεται όπως ο σκοπός των ερευνών και των εφαρμογών του προγεννητικού ελέγχου να μη προσδιορίζεται ούτε να περιορίζεται σε χρησιμοθηρικούς σκοπούς ή επιστημονικούς».
Κατά συνέπεια, επισήμανε ο κ. Χριστόδουλος «είναι ανάγκη να προσδιορισθούν με σαφή τρόπο τα όρια των επιτρεπομένων επεμβάσεων. Εδώ τα προβλήματα είναι πελώρια, εμπρός στις κολοσσιαίες συνέπειες των πιθανών εφαρμογών. Τα ερωτήματα που τίθενται είναι κρίσιμα: Επιτρέπεται η θανάτωση του εμβρύου όταν πρόκειται να οδηγήσει στη γέννηση ανάπηρου παιδιού; Και ποιος θα πάρει στην περίπτωση αυτή την απόφαση για τη διακοπή της κύησης; Και τι σημαίνει να γεννηθεί ένα παιδί ανάπηρο; Αν αυτό είναι το θέλημα του Θεού, ποιος έχει το δικαίωμα να αντισταθεί;».
Ο αρχιεπίσκοπος τόνισε επίσης ότι η διακοπή της κύησης είναι διακοπή ζωής. «Και η διακοπή της ζωής αποφασίζεται αναρμοδίως με κριτήρια ωφελιμιστικά. Η χριστιανική ηθική αντίληψη για τη ζωή και το θάνατο διαφέρει από τη λεγόμενη κοινωνική ηθική. Η πνευματική ηθική μιλάει για θυσία, για υπομονή, για σταυρό, για Γολγοθά, για πόνο, για στέρηση, για άσκηση, για ανάσταση, για δικαίωση, για αγώνα, για θέωση. Πού πάνε όλα αυτά, ενώπιον της αποφάσεως για διακοπή της κύησης επειδή το παιδί που έρχεται είναι προβληματικό; Τελικά ποιος μπορεί να μας πείσει πως το θέλημα του Θεού δεν είναι για μας ευλογία;».
Ο κ. Χριστόδουλος αναφέρθηκε στην κακή χρήση των νέων μεθόδων γενετικής σημειώνοντας: «Το κεφαλαιώδες ερώτημα: Αν ο άνθρωπος τελικά κατασκευάζεται με τις δικές του πρωτοβουλίες. Ο ανθρωπος κατά παραγγελίαν δεν είναι πια υπόθεση επιστημονικής φαντασίας. Θα φθάσουμε κάποτε, όπως δείχνουν τα πράγματα, στη δημιουργία υπερανθρώπων. Αλλά, αν αυτή είναι η επιδίωξη της ευγονικής, τότε πρόκειται για μία, σε όλη την έκτασή της, υποκατάσταση της φύσεως, είναι μία ανίερη και ιερόσυλη κυριαρχία επ αυτής. Και είναι αυτό καλό ή κακό;».
Ο αρχιεπίσκοπος κατέληξε: «Οφείλει η Ορθόδοξη Εκκλησία να επισημάνει τα όρια μέσα στα οποία πρέπει να παραμείνουν οι ευγονικές πρακτικές. Διαφορετικά, θα θρηνήσει η ανθρωπότητα επί των ερειπίων των ανθρώπινων όντων που θα σωρεύει η άκρατη εγωκεντρική τακτική του ανθρώπου, που από εικόνα του Θεού, μετατρέπεται σε αυτοείδωλο που ναρκισσεύεται, επ ολίγον, μέχρις ότου συνειδητοποιήσει την έκπτωσή του».
Μια προπόνηση που στοχεύει στη βελτίωση της κίνησης και της ευλυγισίας ώστε να ενισχυθεί η φυσική απόδοση, όχι μόνο στο γυμναστήριο, αλλά και σε καθημερινές μας δραστηριότητες.