Λίγες ώρες αφότου κατέρρευσαν και οι διαπραγματεύσεις ανάμεσα στην Ουάσιγκτον και την Τεχεράνη, οι Ιρανοί βλέπουν τις όποιες ελπίδες τους να σβήνουν. Το Ισραήλ ανακοίνωσε ότι θα συνεχίσει τις επιθέσεις στο Ιράν και οι Αμερικανός πρόεδρος ότι θα αποκλείσει και εκείνος τα Στενά του Ορμούζ. Το αμερικανικό πολεμικό ναυτικό θα πλήττει όποιο –από τα ελάχιστα- πλοίο τολμήσει να περάσει τα Στενά.

Και ενώ όλοι ασχολούνται με τις δηλώσεις των «μεγάλων» η Ιρανή ρεπόρτερ των New York Times, Παρίν Μπερούζ, μιλάει για τους συμπατριώτες της. Και πώς οι Ιρανοί βιώνουν τον πόλεμο.

Από την ελπίδα…

Σύμφωνα με τον Παρίν Μπερούζ, όταν ΗΠΑ και Ισραήλ εξαπέλυσαν επίθεση στις 28 Φεβρουαρίου εναντίον της Τεχεράνης, ορισμένοι Ιρανοί ένιωσαν κάτι σαν ελπίδα.

Ο ανώτατος ηγέτης της χώρας, Αλί Χαμενεΐ, σκοτώθηκε τις πρώτες ώρες. Στη συνέχεια σκοτώθηκαν και άλλα ηγετικά πρόσωπα, πολιτικοί και στρατιωτικοί αξιωματούχοι. Για εκείνους που αντιτίθενται στην Ισλαμική Δημοκρατία, ο πόλεμος έμοιαζε με μια πιθανή διέξοδο από ένα εδραιωμένο, καταπιεστικό σύστημα.

Ιρανοί διαδηλώνουν εναντίον των ΗΠΑ / Majid Asgaripour/WANA (West Asia News Agency) via REUTERS

Κάποιοι άλλοι πενθούσαν, ασφαλώς. Ωστόσο όταν ανακοινώθηκε η είδηση ​​του θανάτου του Χαμενεΐ, πλήθη ξεχύθηκαν στους δρόμους της Τεχεράνης και άλλων πόλεων για να γιορτάσουν. Κάποιοι από τα παράθυρα και τα μπαλκόνια τους φώναζαν: «Ελευθερία, ελευθερία».

Η Γιασί, μια Ιρανή επιχειρηματίας, έγραψε στο ημερολόγιό της: «Ίσως το καθεστώς καταρρεύσει. Δεν θέλω να πω ότι νομίζω ότι ο πόλεμος θα φέρει ελευθερία – δεν είμαι τόσο αφελής. Αλλά ίσως, απλώς ίσως, το καθεστώς θα σπάσει».

…στην απογοήτευση

Τελικά, το καθεστώς ούτε έσπασε ούτε κατέρρευσε. Άλλα πράγματα είδαν οι Ιρανοί να συμβαίνουν. Οι επιδρομές ΗΠΑ και Ισραήλ προκάλεσαν ζημιές σε σχολεία, νοσοκομεία, γέφυρες, σιδηροδρομικές γραμμές, αποθήκες πετρελαίου, φαρμακεία, χαλυβουργεία και σταθμούς παραγωγής ενέργειας. Πύραυλος χτύπησε δημοτικό σχολείο στο Μινάμπ, σκοτώνοντας 175 ανθρώπους. Τα περισσότερα θύματα ήταν μικρές μαθήτριες. Επιδρομές έπληξαν το Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο Σαρίφ και κάποια από τα ιστορικά μνημεία της χώρας. Κάποια από αυτά, Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

Αυτό που βλέπουν οι Ιρανοί είναι ότι ο αριθμός των νεκρών αυξάνεται. Και πως ο πόλεμος όχι μόνο δεν οδήγησε σε αλλαγή καθεστώτος, αλλά αντίθετα το ενίσχυσε.

Ψηφιακό σκοτάδι

Η ρεπόρτερ των New York Times επισημαίνει επίσης τις συνέπειες του διαδικτυακού αποκλεισμού της χώρας. Οι Ιρανοί σε ποσοστό 99% δεν έχουν πρόσβαση στο ίντερνετ. Δεν μπορούν να λάβουν διεθνείς κλήσεις. Και οι δημοσιογράφοι δυσκολεύονται να μιλήσουν με τις πηγές τους.

Majid Asgaripour/WANA (West Asia News Agency) via REUTERS

Και όταν μιλούν με τους δημοσιογράφους, οι Ιρανοί εκφράζουν βαθιά ανησυχία. Φοβούνται την οικονομική καταστροφή, αλλά και περαιτέρω περιορισμό των ελευθεριών τους.

Η Παρίν Μπερούζ σημειώνει ότι εν μέσω πολέμου, η ιρανική κυβέρνηση προχώρησε σε εκτελέσεις ατόμων που συνελήφθησαν τον Ιανουάριο. Μεταξύ αυτών ένας 19χρονος. Ένας εξέχων δικηγόρος ανθρωπίνων δικαιωμάτων συνελήφθη την περασμένη εβδομάδα.

Και παράλληλα, οι υποστηρικτές του θρησκευτικού καθεστώτος κάνουν συγκεντρώσεις και παίζουν στα μεγάφωνα θρησκευτικά συνθήματα, όπως «Ο Θεός είναι μεγάλος. Ο Χαμενεΐ είναι ο ηγέτης μας».

Ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν, μπροστά σε φωτογραφίες μικρών μαθητών που σκοτώθηκαν σε αεροπορικές επιδρομές / Telegram/Handout via REUTERS

Μια κενή περιεχομένου υπόσχεση

Οι Ιρανοί θυμούνται επίσης τον Ντόναλντ Τραμπ να τους ενθαρρύνει να εξεγερθούν. Με την υπόσχεση ότι «η βοήθεια έρχεται». Και τελικά, άκουσαν τον Αμερικανό πρόεδρο να απειλεί να στείλει τη χώρα τους στη «Εποχή του Λίθου».

Η Γιασί έγραψε στο ημερολόγιό της: «Νιώθω σαν να μην έχουμε τον έλεγχο της ζωής μας. Κανένας από τους εμπλεκόμενους σε αυτόν τον πόλεμο, ούτε οι ΗΠΑ ούτε το Ισραήλ, και σίγουρα ούτε το ιρανικό καθεστώς, δεν νοιάζεται για τον ιρανικό λαό».

Οι Ιρανοί που αντιτίθενται στην κυβέρνηση κυριαρχούνται από ένα συναίσθημα: την αδυναμία. Έχουν εξαντληθεί από όσους τους υπόσχονται μετασχηματισμό και τους δίνουν θάνατο και καταστροφή.

Ένας νέος άνδρας είπε σε δημοσιογράφους ότι αρχικά ήλπιζε ότι η αμερικανική στρατιωτική επιχείρηση θα έφερνε αλλαγή. Τώρα, με την πρώτη ευκαιρία θα αναζητήσει τρόπο να φύγει από τη χώρα. Και να ρίξει μαύρη πέτρα πίσω του. Ενώ η Γιασί είπε: «Η ελπίδα ότι αυτό το καθεστώς κατέρρεε δεν υπάρχει πια».

Ειδήσεις Σήμερα: