Ο Αλμπέρ Καμύ θεωρούσε ότι «κάθε έργο τέχνης είναι μια εξομολόγηση», ενώ ο Φρίντριχ Νίτσε πίστευε ότι «η αλήθεια είναι άσχημη, γι’ αυτό έχουμε την τέχνη για να μη μας σκοτώσει η αλήθεια».

Από όταν ξεκίνησε η γενοκτονία στη Γάζα στις 7 Οκτωβρίου, έρχονται στο φως δεκάδες ιστορίες καλλιτεχνών, οι οποίοι μετατρέπουν την οργή, τον πόνο, αλλά και την ελπίδα τους για μια ελέυθερη Παλαιστίνη, σε έργα που όχι μόνο μαρτυρούν τη βάναυση πραγματικότητα που βιώνουν, όσο η Δύση και οι εκπρόσωποι της αδιαφορούν και προβαίνουν σε υποκριτικές δηλώσεις άνευ σημασίας, αλλά και βοηθούν την κοινότητα τους να συνεχίσει να αναπνέει, όσο τους κόβουν την ανάσα.

Πρόσφατα, είδαμε νεαρούς Παλαιστίνιους καλλιτέχνες από τη Γάζα να μετατρέπουν τα ερείπια της πόλης σε καμβά μέσω της πρωτοβουλίας «Breathe and Paint» δια χειρός της Farah Ajjour, ενώ διαβάσαμε για δύο παιδικούς φίλους από την ίδια περιοχή, οι οποίοι κατάφεραν να χτίσουν την Βιβλιοθήκη Φοίνιξ, με τον συνιδρητή Omar Hamad, να αναφέρει: «Συνειδητοποίησα ότι μας διαμόρφωνε η κατοχή. Έτσι, επέλεξα να σκεφτώ διαφορετικά. Διάβαζα για να σκέφτομαι ελεύθερα. Και αυτό είναι που θέλω για τη Γάζα, να δώσω στη γνώση την ευκαιρία να επιβιώσει και να αναπτυχθεί».

Παράλληλα, σε παλαιότερο άρθρο του στον Guardian, ο Παλαιστίνιος καλλιτέχνης Maisara Baroud, o oποίος ανεβάζει σκίτσα από τη Γάζα στον προσωπικό του λογαριασμό στο Instagram, υπογράμμισε: «[Πρόκειται] για καθημερινές σκηνές και γεγονότα περνούν μπροστά από τα μάτια μας, όπως δολοφονίες, κατεδαφίσεις, ξεριζωμοί, καταστροφές, πείνα, απελάσεις, φόβος, ανησυχία και θλίψη- αυτές είναι οι σκηνές που εκφράζω χωρίς να χρειάζεται να επιστρατεύσω τη φαντασία μου. Οι σκηνές που ζούμε από στιγμή σε στιγμή έγιναν η πραγματικότητα που καταλαμβάνει τον λευκό χώρο στο χαρτί μου».

«Έζησαν πείνα, φόβο, στέρηση, απώλεια»

Τώρα, μαθαίνουμε για το έργο ακόμη μιας καλλιτέχνιδας, της έφηβης Marah Khaled al-Za’anin από τη Γάζα, που μεταφέρει τους ανθρώπους της κοινότητάς της και ιδίως τα παιδιά, σε έναν άλλο τόπο, μετατρέποντας τη σκηνή της σε γκαλερί, εκθέτοντας τα έργα της στους τοίχους και στην οροφή.

Η 18χρονη εκδιώχθηκε από το Μπεϊτ Χανούν, το οποίο ισοπέδωσε ο στρατός του Ισραήλ, και κατευθύνθηκε προς τη βόρεια Γάζα, όπου και βρήκε καταφύγιο σε μια σκηνή στο Αλ-Ριμάλ, το οποίο διαχειρίζεται η Υπηρεσία Αρωγής και Έργων των Ηνωμένων Εθνών για τους Παλαιστίνιους Πρόσφυγες (UNRWA).

View this post on Instagram

A post shared by @marahza91

Όπως διαβάζουμε στο My Modern Met, η Marah Khaled al-Za’anin, έχει βάλει ως στόχο να μετατρέψει τη «σκληρή πραγματικότητά της σε χώρο καλλιτεχνικής έκφρασης».

Η νεαρή καλλιτέχνιδα, καταπιάστηκε με το σχέδιο και τη ζωγραφική όταν ήταν ακόμη παιδί, αλλά τα τελευταία χρόνια έχει στραφεί ψυχή τε και σώματι στην τέχνη ως τρόπο εκφράσει τις δικές της εμπειρίες, καθώς και αυτές ολόκληρου του λαού της.

Τα έργα της νεαρής καλλιτέχνιδας, που κυμαίνονται από πορτρέτα του εθνικού ποιητή της Παλαιστίνης. Μαχμούντ Νταρουίς, ως αναπαραστάσεις γνωστών φιλοτεχνημάτων με προσθήκες που υποδηλώνουν τις ρίζες της, αποτυπώνουν τη βαναυσότητα που έχει επιβάλει το Ισραήλ (και οι σύμμαχοί του) στη Γάζα, απεικονίζοντας σκηνές πείνα και απώλειας.

View this post on Instagram

A post shared by @marahza91

«Το πινέλο μου και οι πίνακές μου [είναι] για τα παιδιά της Γάζας», γράφει, «που έζησαν την πείνα, τον φόβο, τη στέρηση, την απώλεια, την εξάντληση και την αδιαφορία του κόσμου».