Μια γυναίκα με μαθησιακές δυσκολίες κρατήθηκε παρά τη θέλησή της από την Amanda Wixon για περισσότερα από 25 χρόνια σε ένα σπίτι στο Τίκσμπουρι, στη Βρετανία.

Η υπόθεση αυτή, που αποκαλύφθηκε το 2021, συγκλόνισε τη χώρα, καθώς φανερώνει την ακραία κακοποίηση, την παραμέληση και την εκμετάλλευση ενός ευάλωτου ατόμου σε ένα περιβάλλον που θύμιζε φυλακή.

Η γυναίκα, μόλις 16 ετών όταν μπήκε στο σπίτι, υποτίθεται ότι θα έμενε μόνο για ένα Σαββατοκύριακο. Αντί γι’ αυτό, η ζωή της μετατράπηκε σε εφιάλτη επί περισσότερες από δύο δεκαετίες, υπό την επιτήρηση και τη βία της Wixon

Από μια προσωρινή επίσκεψη σε 25 χρόνια αιχμαλωσίας

Στα μέσα της δεκαετίας του 1990, η γυναίκα μετακόμισε στο σπίτι της Amanda Wixon, μιας μητέρας με δέκα παιδιά, στο Τίκσμπουρι. Αυτό που θα έπρεπε να είναι μια προσωρινή επίσκεψη εξελίχθηκε σε μια αιχμαλωσία που κράτησε πάνω από 25 χρόνια.

Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, το θύμα δεν είχε καμία πρόσβαση στον έξω κόσμο.

Δεν μπορούσε να βγει από το σπίτι, να πάει σχολείο ή σε γιατρό, και η κοινωνική της απομόνωση ήταν πλήρης. Η κοινωνία την είχε ουσιαστικά ξεχάσει.

Ζώντας υπό καθεστώς φρίκης

Όταν η αστυνομία εισέβαλε στο σπίτι το 2021, περιέγραψε τις συνθήκες ως απάνθρωπες.

Οι τοίχοι ήταν καλυμμένοι με μούχλα, σοβάδες έπεφταν, και ο πίσω κήπος ήταν γεμάτος σκουπίδια. Το υπνοδωμάτιο της γυναίκας θύμιζε «κελί φυλακής», ενώ τα υπόλοιπα δωμάτια ήταν ακατάστατα και βρώμικα.

Η γυναίκα ζούσε με αποφάγια, φορούσε μεταχειρισμένα ρούχα και της απαγορευόταν η προσωπική υγιεινή.

Η Wixon την ανάγκαζε να κάνει μπάνιο τα παιδιά της και όχι τον εαυτό της, και της ξύριζε επανειλημμένα το κεφάλι παρά τη θέλησή της. Επιπλέον, υπέστη ξυλοδαρμούς, της έριχναν χλωρίνη στο πρόσωπο και υγρό πλυσίματος πιάτων στο λαιμό.

Οι αστυνομικοί περιέγραψαν το θύμα ως «αδύνατο, φοβισμένο και άπλυτο», με μαυρισμένα μάτια, ουλές στο πρόσωπο και μεγάλα κάλους στα χέρια και τα γόνατα από το συνεχές γονατιστό σφουγγάρισμα.

Οι γείτονες την περιέγραψαν ως «κοκαλιάρα» και σαν να ζούσε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης.

Εκμετάλλευση και έλεγχος

Η γυναίκα αναγκάζονταν να εργάζεται συνεχώς για την οικογένεια Wixon: σερβίριζε γεύματα, πλενόταν πιάτα, ταξινομούσε ρούχα και εκτελούσε κάθε οικιακή εργασία χωρίς προσωπικό εισόδημα.

Παράλληλα, η Wixon εισέπραττε επιδόματα κοινωνικής πρόνοιας για λογαριασμό της γυναίκας, τα οποία κατέληγαν στον δικό της τραπεζικό λογαριασμό, αφήνοντας το θύμα σε συνθήκες ακραίας φτώχειας.

Οποιαδήποτε προσπάθεια της γυναίκας να αποκτήσει προσωπική ελευθερία ή μέσο επικοινωνίας τιμωρούνταν με βία.

Η γυναίκα κατάφερε τελικά να ζητήσει βοήθεια το 2021, όταν αισθάνθηκε αδιαθεσία.

Χρησιμοποίησε ένα κρυφό κινητό τηλέφωνο που της είχε δώσει ένας γνωστός της για να καλέσει κάποιον και να ζητήσει βοήθεια.

Η κλήση αυτή οδήγησε την αστυνομία στο σπίτι της Wixon.

Ανεπαρκής επίβλεψη από τις κοινωνικές υπηρεσίες

Παρά το γεγονός ότι οι κοινωνικές υπηρεσίες είχαν επαφή με την οικογένεια στα τέλη της δεκαετίας του 1990, από τότε δεν υπάρχουν αρχεία ή έγγραφα παρακολούθησης.

Το θύμα δεν είχε επισκεφτεί γιατρό ή οδοντίατρο για πάνω από 20 χρόνια, και δεν υπήρχαν στοιχεία παρακολούθησης της κατάστασής της.

Η εισαγγελία τόνισε ότι η γυναίκα είχε ουσιαστικά «εξαφανιστεί σε μια μαύρη τρύπα», και η έλλειψη ελέγχου συνέβαλε στην ακραία κακοποίηση και εκμετάλλευσή της.

Δικαστική διαδικασία

Η Amanda Wixon, 56 ετών, κρίθηκε ένοχη για:

  • Παράνομη κράτηση
  • Εξαναγκασμό σε καταναγκαστική ή υποχρεωτική εργασία
  • Επίθεση με πρόκληση σωματικής βλάβης

Η υπεράσπιση ισχυρίστηκε ότι η γυναίκα είχε παραμεληθεί αλλά δεν είχε υποστεί βίαιη κακοποίηση, και ότι οι άθλιες συνθήκες του σπιτιού δεν αποδεικνύουν ότι η γυναίκα ήταν σκλάβα.

Ωστόσο οι μάρτυρες και η αστυνομία κατέθεσαν για την ακραία εκμετάλλευση, τη βία και τον περιορισμό της ελευθερίας της.

Ο δικαστής χαρακτήρισε την υπόθεση «ντίκενσιανικής φύσης», υπογραμμίζοντας την έκταση της εκμετάλλευσης και την παραβίαση της ελευθερίας του θύματος.

Η ζωή μετά τη διάσωση

Από τη στιγμή της διάσωσής της το 2021, η γυναίκα ζει με μια ανάδοχη οικογένεια, φοιτά στο κολέγιο και έχει επισκεφτεί το εξωτερικό.

Παρά τη νέα ζωή της, συνεχίζει να αντιμετωπίζει ψυχολογικά τραύματα: εφιάλτες, συνεχή ανάγκη για καθαριότητα και βαθιά επιφυλακτικότητα προς τους άλλους.

Ωστόσο, αφήνει τα μαλλιά της να μακρύνουν όπως πάντα ήθελε και προσπαθεί να ξαναχτίσει την ανεξαρτησία και την αξιοπρέπειά της.

Δηλώσεις αρχών

Η ντετέκτιβ Έμμα Τζάκσον από την αστυνομία του Gloucestershire δήλωσε: «Η Wixon κράτησε ένα εξαιρετικά ευάλωτο θύμα αιχμάλωτο σε φρικτές συνθήκες για πάνω από δύο δεκαετίες. Αντί να το φροντίζει, το εκμεταλλευόταν, υποβάλλοντάς το στην πιο σκληρή και απάνθρωπη μεταχείριση».

Η ανώτερη εισαγγελέας Laura Burgess πρόσθεσε: «Η Amanda Wixon υπέβαλε το θύμα σε δεκαετίες αδιανόητης σκληρότητας, εκμετάλλευσης και έλεγχο. Της στερήθηκε η ελευθερία, η αξιοπρέπεια και η αυτονομία. Η πρόοδος που έχει σημειώσει το θύμα από τότε που απομακρύνθηκε από αυτό το καταπιεστικό περιβάλλον είναι απόδειξη της δύναμής της».

Ειδήσεις Σήμερα: