Ο πρώην Υπουργός Γιάννης Βαρουφάκης δίνει ένα ακόμη «θεατρικό show» και επιθυμεί διακαώς  να δημοσιοποιήσει τις συνομιλίες των Υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης  , οι οποίες διεξάγονταν στο λεγόμενο Eurogroup ( την κρίσιμη  περίοδο του 2015).

Τις συνομιλίες αυτές ηχογραφούσε παράνομα ο ίδιος ο Γιάννης Βαρουφάκης (χωρίς προφανώς να υφίσταται η συναίνεση και των άλλων Υπουργών για μια τέτοια ηχητική καταγραφή).

Και το ερώτημα το οποίο τίθεται είναι το εξής: Είναι νόμιμη μια τέτοια επιλογή; Σίγουρα όχι (και απορώ ποιους συμβουλεύεται ο κατά τα άλλα ευφυής πρώην Υπουργός ).

Έτσι είναι γνωστό , ότι η παραβίαση του απορρήτου της επικοινωνίας είναι ένα έγκλημα, το οποίο προβλέπεται από το άρθρο 370 Α παρ.2 του Ποινικού Κώδικα  (εφόσον βεβαίως η παράνομη ηχογράφηση έχει αποτυπωθεί και σε «υλικό φορέα», δηλαδή σε «στικάκι»).

Επιπλέον και το άρθρο 19 παρ. 3 του Συντάγματος και το άρθρο 177παρ.2 του ΚΠΔ απαγορεύουν ευθέως την αξιολόγηση τέτοιων παράνομων αποδεικτικών μέσων!

Τώρα , το αμέσως επόμενο ερώτημα το οποίο τίθεται είναι το εξής:

Πότε εξαιρετικά μπορεί να ληφθεί υπόψη ένα απαγορευμένο αποδεικτικό μέσο ( όπως λ.χ. το παράνομο «στικάκι» το οποίο έχει στην κατοχή του ο Γιάννης Βαρουφάκης);

Στο ερώτημα αυτό και το Ευρωπαικό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) και η νομολογία του Αρείου Πάγου απαντούν με το ίδιο τρόπο ( ΑΠ 991/2018).

Με άλλα λόγια ένα παράνομο αποδεικτικό μέσο είναι δυνατό να χρησιμοποιηθεί εξαιρετικά, μόνον όταν – μέσω αυτού- θα αποδειχθεί μια πολύ σοβαρότερη αξιόποινη πράξη ( ή η  αθωότητα ενός  κατηγορουμένου)!

Έτσι, στην υπόθεση Khan v. United Kingdom το Ευρωπαικό Δικαστήριο συνηγόρησε υπερ της αξιολόγησης μιας παράνομης  μαγνητοταινίας.

Σε αυτή τη μαγνητοταινία ένας έμπορος ναρκωτικών ομολογούσε- χωρίς να γνωρίζει ότι ηχογραφείται- πως συμμετείχε στην εισαγωγή μιας τεράστιας ποσότητας ηρωίνης στο Λονδίνο!

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο ορθά το Ευρωπαικό Δικαστήριο συναίνεσε στη χρησιμοποίηση της ανωτέρω  μαγνητοταινίας , ακριβώς για να αποκαλυφθεί το πιο απεχθές έγκλημα , δηλαδή η εμπορία των ναρκωτικών!

Ενόψει όλων αυτών πιστεύω, ότι δεν συντρέχει κανένας λόγος, ώστε να ληφθεί υπόψη (και να δημοσιοποιηθεί) το παράνομο «στικάκι» το οποίο έχει στη διάθεσή του ο Γιάννης Βαρουφάκης. Γιατί;

  1. Γιατί οι συνεδριάσεις του Eurogroup δεν ήταν δημόσιες (αφού κανένας πολίτης δεν μπορούσε να είναι παρών σε αυτές).
  2. Γιατί οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι Υπουργοί δεν γνώριζαν ότι γινόταν ηχογράφηση και
  3. Γιατί , ακόμη και αν αξιολογούνταν το παράνομο στικάκι του Γιάννη Βαρουφάκη, η δημοσιοποίηση τούτη δεν θα οδηγούσε στην «αποκάλυψη» μιας σοβαρότερης αξιόποινης πράξης!

Επιπλέον δεν έχει καμία σημασία , αν οι παράνομες ηχογραφήσεις του Γιάννη Βαρουφάκη στις διάφορες συνεδριάσεις του Eurogroup είχαν λάβει χώρα στο εξωτερικό, αφού και σε αυτή την περίπτωση εφαρμόζονται οι ελληνικοί ποινικοί νόμοι ( σύμφωνα με το άρθρο 6 του ΠΚ).

Βεβαίως μερικοί «μπερδεύονται οικτρά» και ισχυρίζονται, ότι αν δημοσιοποιούνταν το επίμαχο «στικάκι», θα αποδεικνύονταν οι εκβιασμοί τους οποίους ασκούσαν στη χώρα μας οι διεθνείς δανειστές!

Ωστόσο, ο επίμαχος εκβιασμός των δανειστών δεν είναι έγκλημα του ΠΚ (όπως η εκβίαση του άρθρου 385 του ίδιου Κώδικα).

Κατά συνέπεια, εάν δημοσιοποιήσει το παράνομο στικάκι ο Γιάννης Βαρουφάκης προφανώς θα διαπράξει αξιόποινη πράξη!

Βεβαίως, κάποιος καλόπιστος παρατηρητής μπορεί να αναρωτηθεί το εξής πράγμα: Γιατί άραγε ο πρώην Υπουργός τα κάνει όλα αυτά;

Κατά τη γνώμη μου ο Γιάννης Βαρουφάκης θυμίζει εκπληκτικά τη «φιγούρα» του αρχαίου Αλκιβιάδη, όπως την έχει σκιαγραφήσει έξοχα η Ζακλίν ντε Ρομιγί («Αλκιβιάδης»)!

Με άλλα λόγια , όταν «συναντώνται» τα μεγέθη της ευφυίας και του «ναρκισσισμού», συνήθως επικρατεί ο άκρατος ναρκισσισμός!

Υπό αυτή την έννοια πιστεύω, ότι ο πρώην Υπουργός υιοθετεί όλες αυτές τις επιλογές για να προβάλλει πάνω από όλα τον εαυτό του , το εγώ του (ego)!

Τέλος , εάν όλοι οι Υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης ηχογραφούσαν παράνομα – ο ένας τον άλλο- τότε είναι σίγουρο ότι η Ευρωπαϊκή διπλωματία θα περιέπιπτε σε πλήρη παρακμή !

 

Ο Γρηγόρης Καλφέλης είναι Καθηγητής της Νομικής Σχολής του ΑΠΘ (kalfelis@law.auth.gr)

 

 

Γράψτε το σχόλιο σας